Vragen en antwoorden

Een Israëlische documentaire van 41 minuten, gratis te bekijken op deze site. Hoge reservecommandanten en inlichtingenofficieren van de IDF die in Gaza dienden, leggen uit hoe de oorlog werd gevoerd en waarom, en de film toont foto's, beelden en documenten naast wat ze zeggen. Het is geen verontschuldiging. Het is het bewijs.

Drie particulieren: Roi Danino, Ariel Averbuch en Hagay Gutman. Ze hebben hem zelf gemaakt en zelf betaald. Geen regering, leger of organisatie heeft hem gefinancierd. Hun achtergrond staat op de pagina Over.

Nee. Drie particulieren hebben Naza: Het ware verhaal gemaakt en de productie uit eigen zak betaald. We hebben geen financiering of productiesteun ontvangen van de overheid, het leger of enige andere externe partij. Noch de Israëlische regering noch de IDF wist dat we de film maakten tot hij af was.

Onze onafhankelijkheid is duidelijk. Intussen heeft berichtgeving in The Jerusalem Post vragen opgeworpen over de langdurige samenwerking van NAZA-regisseur Yuval Abraham met Ahmed Alnaouq en over beschuldigingen over banden van Alnaouq met Hamas. Vragen over onafhankelijkheid en banden verdienen bij beide producties dezelfde kritische blik.

De Israëlische ambassade in de Verenigde Staten heeft de voltooide film op eigen initiatief gedeeld, zonder dat wij dat vooraf wisten en zonder overleg met ons. We denken dat ze dat deed omdat de kracht van de film ligt in de waarheid die hij met harde bewijzen blootlegt, en we verwelkomen het dat mensen en instellingen onze onafhankelijke productie delen, zodat kijkers dat bewijs zelf kunnen onderzoeken.

Geen.

Visueel bewijs is de kern van het verschil tussen de twee documentaires. We noemen de functies die onze geïnterviewden in de oorlog hadden en tonen hun getuigenissen uit eerste hand samen met uitgebreide visuele documentatie, waaronder foto's, bodycamopnamen, beelden van drones en vliegtuigen, terreinanalyse en echte cockpitbeelden waarop aanvallen worden afgebroken omdat er burgers in de buurt waren. Dit materiaal geeft kijkers concreet bewijs om naast de getuigenissen te onderzoeken.

De beelden zijn omschreven als 'vrijgegeven'. Zo hebben we ze niet verkregen. We hebben geen beelden vrijgegeven en ze ook niet via een productieafspraak met de IDF ontvangen. Een deel van het niet eerder gepubliceerde materiaal is opgenomen door de soldaten die getuigen en door hen rechtstreeks aangeleverd, los van enige institutionele betrokkenheid van de IDF.

De geloofwaardigheid van een documentaire hangt af van hoe overtuigend hij zijn beweringen onderbouwt. Wat heeft elke getuige zelf gezien? Welke functie en verantwoordelijkheid had hij? En vooral: welk ondersteunend bewijs, als dat er al is, wordt de kijker werkelijk getoond, en wat toont het aan?

Bronnen beschermen kan legitiem zijn. Maar anonimiteit kan bewijs niet vervangen, en ernstige beschuldigingen vragen meer dan 'geloof me nou maar'. We verwelkomen een kritische toets van onze getuigenissen en documentatie. We verwachten dat dezelfde maatstaf ook voor NAZA geldt.

Nee. Afgezien van onafhankelijk delen op sociale media hebben we geen enkele hulp van de Israëlische regering gekregen bij distributie of promotie.

Sommigen hebben gesuggereerd dat wie het optreden van Hamas onderzoekt, niet ingaat op de kwesties die NAZA aankaart. Dat wijzen we af. Het optreden van Hamas is onmisbaar voor elk serieus onderzoek naar burgerslachtoffers in Gaza. Elk verhaal dat de bewuste methoden van Hamas negeert om burgers in de vuurlinie te plaatsen, geeft een vertekend beeld. Bekijk Naza: Het ware verhaal om de methoden van Hamas met eigen ogen te zien.

Ons standpunt is duidelijk: Naza: Het ware verhaal bewijst dat de gedocumenteerde praktijken niet slechts losse incidenten zijn, maar systematische methoden van oorlogvoering die burgers in de vuurlinie plaatsen en Hamas in staat stellen hun lijden en dood uit te buiten voor propaganda. De film toont getuigenissen uit eerste hand en visueel bewijs dat die conclusie ondersteunt.

Wat zeggen de prioriteiten van Hamas als zijn terroristen hun uniform afwerpen en zich bewust tussen burgers verschuilen? Onze film beantwoordt die vraag.

De IDF kreeg niet de kans om op de specifieke beschuldigingen van NAZA te reageren voordat de film voor het eerst werd uitgebracht. Dezelfde basisnorm van verantwoorde journalistiek zou voor beide films moeten gelden.

Bekijk beide films, onderzoek het visuele bewijs dat de ene toont en de andere mist, en oordeel zelf.

Het zijn dienende officieren in inlichtingen- en operationele functies, dus houdt de film hun identiteit privé. Ze zitten met hun rug naar de camera, en de film noemt de functie die ieder van hen bekleedde. Wat je hoort, gaat samen met wat je ziet: de beelden en documenten zijn in de film te zien.

Geloof niemand op zijn woord, ook ons niet. De film geeft je twee soorten materiaal. Wat je ziet: foto's, beelden en documenten die volgens de makers zijn vrijgegeven voor publicatie. Wat je hoort: het eigen verslag van de officieren over wat ze deden en waarom. Waar externe bronnen een punt bevestigen of betwisten, zet de blog ze op een rij met links. Controleer het zelf, en vraag hetzelfde van elke film over deze oorlog.

Dat van de officieren, en de film zegt dat openlijk. Zij dienden bij deze operaties en leggen hun beslissingen in hun eigen woorden uit. De film doet niet alsof hij neutraal is. Hij laat zijn materiaal zien zodat je het zelf kunt afwegen. Elke beschuldiging tegen deze soldaten zou hetzelfde moeten doen.

Naza (נז״א) is de gangbare IDF-afkorting voor נזק אגבי, nevenschade. Het is een gewone Hebreeuwse militaire term, geen merknaam, en het is het onderwerp van beide films. De volledige titel van deze film is Naza: Het ware verhaal (נז״א: הסיפור האמיתי).

De film ‘Naza’ van Yuval Abraham en Rachel Szor won een juryprijs op het Filmfestival van Venetië in 2026. Hij is gebouwd op getuigenissen van mensen die worden beschreven als Israëlische soldaten en inlichtingenofficieren, wat de IDF naar eigen zeggen niet kan verifiëren, en stelt dat burgerdoden ingebouwd waren in de manier waarop Israël doelen in Gaza koos. Een zo ernstige bewering brengt de bewijslast met zich mee. Naza: Het ware verhaal brengt commandanten en inlichtingenofficieren die in Gaza dienden voor de camera, noemt hun functies en toont de beelden en documenten.

De hele film door. De officieren beschrijven gijzelaars die Hamas in burgerwoningen in Gaza vasthield, en zeggen dat dit bepaalde hoe operaties werden gepland, tot aan de medicijnen die voor hen werden gestuurd.

Hij begint daar: de officieren beschrijven hoe ze op de ochtend van het bloedbad werden opgeroepen. De rest van de film gaat over de oorlog die Hamas die dag begon. Wat er op 7 oktober gebeurde behandelt de dag zelf.

Strikte geweldsinstructies, en de officieren leggen ze stap voor stap uit: aanvallen die goedkeuring nodig hadden op een niveau dat van de rang afhing, juridisch adviseurs in het proces, scholen en ziekenhuizen die als gevoelige locaties gemarkeerd waren, en waarschuwingen aan burgers om te vertrekken. Eén van hen vat het samen: bij twijfel schoten ze niet. Vraag je nu eens af welke regels de terreurorganisatie Hamas volgde.

Omdat de officieren het beschrijven als het centrale probleem van de oorlog. Ze zeggen dat Hamas-terroristen hun uniform uittrokken, zich tussen burgers van gebouw naar gebouw verplaatsten en zich volgens één verslag voordeden als gijzelaar. Wie is gewapend, en wie niet? Hamas maakte die vraag moeilijk te beantwoorden, en de regels voor het openen van vuur waren daaromheen opgebouwd.

Tunnelschachten in huizen en naast scholen en moskeeën, waaronder één onder een kinderbedje. De film laat zien waar elke schacht volgens de officieren is gevonden. De echte vraag is niet waarom het leger die gebouwen binnenging. De vraag is waarom Hamas daar groef.

De officieren beschrijven konvooien en medicijnen die de IDF coördineerde, en zeggen dat Hamas vanaf de eerste dagen konvooien overnam en een deel van de hulp hield. In één scène zijn voedselpakketten met markeringen van een VN-organisatie te zien in een gebouw dat zij aanwijzen als een Hamas-complex. Wat deed dat voedsel daar? Hamas en humanitaire hulp behandelt de berichtgeving van buitenaf.

Alleen terloops: één officier zegt dat hij geen honger zag waar hij diende. De film gaat over hoe de gevechten werden gevoerd, niet over de voedselsituatie, en beweert niet meer dan wat zijn getuigen zagen. De bewering over hongersnood in Gaza bekijkt de rapporten over hongersnood, de hulpgegevens en de discussies over beide, met bronnen.

Ja. De officieren beschrijven gevechten die begonnen toen Hamas vuurde vanaf plekken zoals een kleuterschool, vijf soldaten die bij een daarvan gewond raakten, en het vuur inhouden wanneer burgers dichtbij waren, ten koste van hun eigen troepen. Dat is de prijs van je aan de regels houden tegenover een vijand die vanuit een kleuterschool vuurt.

Gewoon hier, gratis en zonder account. De speler staat op de startpagina en op /film, en werkt op een telefoon, tablet of computer. Hapert het beeld, kies dan een lagere kwaliteit in het tandwielmenu.

De interviews zijn in het Hebreeuws. De film is nagesynchroniseerd in het Engels, Russisch, Arabisch, Frans, Spaans, Italiaans, Chinees en Turks, en heeft ondertitels in alle 46 talen van deze site. Met de CC-knop of de C-toets zet je ze aan of uit.

Ja, graag zelfs. Stuur nazadocumentary.com/film naar iemand die alleen de beschuldiging heeft gehoord, of gebruik de deelpagina voor kant-en-klare clips en afbeeldingen voor elk platform.