یهودا و سامره چیست، و «کرانه باختری» از کجا آمد؟

یهودا و سامره نام باستانی تپه‌هایی است که بیشتر رسانه‌ها کرانه باختری می‌نامند، برچسبی از دوران حکومت اردن. تاریخ، مناطق اسلو، و چرا نام‌ها اهمیت دارند.

نکات اصلی

  1. یهودا و سامره نام کتاب مقدسی و دوره قیمومیت بریتانیا برای کوهستانی است که بیشتر رسانه‌های بین‌المللی کرانه باختری می‌نامند (ADL).
  2. اردن در 24 آوریل 1950 این منطقه را ضمیمه کرد، و بریتانیا و پاکستان کشورهایی‌اند که معمولاً به‌عنوان به رسمیت شناسندگان آن نام برده می‌شوند. اسرائیل از جنگ 1967 آن را اداره می‌کند (Jewish Virtual Library).
  3. خط سبز 1949 خط مرزبندی آتش‌بس است، نه مرز سیاسی نهایی (موافقت‌نامه آتش‌بس اسرائیل و اردن; ADL).
  4. بر پایه اسلو 2، منطقه C، حدود 60 درصد سرزمین، تحت کنترل مدنی و امنیتی اسرائیل باقی می‌ماند (Washington Institute; موافقت‌نامه موقت 1995).

دو نام، یک رشته کوهستان میان دشت ساحلی اسرائیل و رود اردن. یهودا و سامره نام عبری و کتاب مقدسی، در زبان رسمی اسرائیل «یهودا و شومرون» (Yehuda ve-Shomron)، برای تپه‌های شرق خط آتش‌بس 1949 است. بیشتر اتاق‌های خبر بین‌المللی می‌گویند کرانه باختری. این دو برچسب تا حد زیادی همان سرزمین را در بر می‌گیرند. اما یک داستان را روایت نمی‌کنند. یک نام هزاران سال قدمت دارد. دیگری از 1948 می‌آید. این سایت می‌گوید یهودا و سامره، و هر جا منبعی کرانه باختری بگوید، آن را یادآور می‌شود.

جغرافیا

یهودا کوهستان جنوبی است، با مرکز تاریخی‌اش در حبرون و با بیت‌لحم و بلوک اتصیون میان حبرون و اورشلیم. سامره کوهستان شمالی است، شامل نابلس، جنین و شهرهای امتداد لبه غربی به سوی طولکرم و قلقیلیه. اورشلیم میان این دو قرار دارد، و دره اردن شیب شرقی به سوی رود را می‌سازد. Anti-Defamation League ثبت می‌کند که این کوهستان‌ها از دوران باستان یهودا و سامره نامیده می‌شدند و این نام‌ها در دوره قیمومیت بریتانیا نیز در کاربرد عادی ماندند. CIA World Factbook، چنان‌که Jewish Virtual Library گردآوری کرده است، مساحت کل را حدود 5,860 کیلومتر مربع، شامل برآمدگی لطرون و ربع شمال‌غربی دریای مرده، اعلام می‌کند و اورشلیم شرقی را، حتی وقتی روی همان نقشه است، مسئله آماری جداگانه‌ای می‌داند.

لبه غربی، خط آتش‌بس 1949 میان اسرائیل و اردن، یعنی خط سبز، است. ADL آن را خط مرزبندی‌ای توصیف می‌کند که پس از جنگ 1948 کشیده شد و نامش را از جوهر سبز روی نقشه‌ها گرفت. این مرز معاهده‌ای نیست. موافقت‌نامه آتش‌بس عمومی اسرائیل و اردن، که در 3 آوریل 1949 در رودس امضا شد، خود این را می‌گوید: هیچ مفادی به هیچ وجه به حقوق، ادعاها و مواضع هیچ‌یک از طرفین در حل‌وفصل نهایی و مسالمت‌آمیز مسئله فلسطین لطمه نمی‌زند، و مفاد آن منحصراً بر پایه ملاحظات نظامی تعیین شده است. خطوط مرزبندی بدون لطمه به حل‌وفصل‌های سرزمینی یا خطوط مرزی آینده توافق شدند. یک خط آتش‌بس. نه یک مرز بین‌المللی توافق‌شده. هر کس آن را مرز اسرائیل می‌نامد باید توضیح دهد چرا موافقت‌نامه‌ای که آن را کشید چیز دیگری می‌گوید.

تاریخ به اختصار

یهودا و سامره نام پادشاهی‌هایی باستانی‌اند و در سراسر کتاب مقدس عبری آمده‌اند. کرانه باختری نامی جغرافیایی از میانه سده بیستم است: کرانه رود در غرب پادشاهی هاشمی، پس از آنکه لژیون عرب ماوراءالاردن در جنگ 1948 این کوهستان‌ها را گرفت. یادداشت ریشه‌شناختی CIA Factbook می‌گوید این نام به سرزمینی اشاره دارد که اردن پس از 1948 در اختیار داشت و اداره می‌کرد، در آن سوی رود نسبت به خود اردن. CAMERA یادآور می‌شود که نام‌های انگلیسی Judea و Samaria، از جمله در میان مقامات قیمومیت بریتانیا، در کاربرد عادی بودند تا آنکه حکومت اردن «کرانه باختری» را رواج داد، و اینکه عبری‌زبانان هنوز هر روز می‌گویند یهودا و شومرون.

در 24 آوریل 1950 مجلس نمایندگان و مجلس اعیان اردن، در نشستی مشترک، تصمیم گرفتند دو کرانه اردن را در یک دولت متحد کنند. تقریباً هیچ‌کس آن را به رسمیت نشناخت. Jewish Virtual Library بریتانیای کبیر و پاکستان را تنها کشورهایی می‌داند که چنین کردند. روایتی از Washington Institute همین دو کشور را ثبت می‌کند و یادآور می‌شود که برخی ارائه‌های اسرائیلی فقط از بریتانیا نام برده‌اند. ملک عبدالله با وجود مخالفت اتحادیه عرب دست به این کار زد. در نوزده سال حکومت اردن، هیچ دولت مستقل عربی در آنجا تأسیس نشد.

CAMERA یادآور می‌شود که یهودیان از سکونت یا خرید ملک در کوهستان‌های تحت کنترل اردن منع شده بودند. جوامع یهودی قدیمی‌تر در حبرون، شهر قدیم اورشلیم و گوش اتصیون در 1948 نابود یا اخراج شده بودند. اسرائیل این منطقه را در جنگ ژوئن 1967 از اردن گرفت و از آن زمان آن را اداره می‌کند. در 31 ژوئیه 1988 ملک حسین رسماً از ادعای اردن چشم پوشید و پیوندهای حقوقی و اداری با کرانه باختری را قطع کرد و از الحاق 1950 دست کشید.

بسیاری از دولت‌های خارجی، و عرب‌های یهودا و سامره، حضور اسرائیل را «اشغال» می‌نامند. اسرائیل از جنگی دفاعی، مالکیتی مورد مناقشه پس از الحاقی که تقریباً هیچ‌کس به رسمیت نشناخت، عمق امنیتی و پیوندهای تاریخی سخن می‌گوید. پرسش بدیهی را بپرسید: از چه کسی گرفته شد؟ آخرین حاکم اردن بود، که تقریباً هیچ دولتی الحاقش را نپذیرفت و خود اردن نیز از آن دست کشید.

پس از 1967، اسرائیلی‌ها به گوش اتصیون و حبرون بازگشتند و جوامع تازه‌ای ساختند. کفر اتصیون، که در سپتامبر 1967 بر جای بلوکی که در 1948 نابود شده بود بازسازی شد، نخستین آن‌ها بود. عرب‌های یهودا و سامره این جوامع را شهرک‌های غیرقانونی می‌نامند. اسرائیل این خوانش را رد می‌کند. وضعیت آن‌ها، مانند مرزها و اورشلیم، به مذاکرات وضعیت نهایی واگذار شد که به معاهده‌ای نینجامیده است.

مناطق در توافق‌های اسلو

موافقت‌نامه موقت اسرائیل و فلسطین، که در 28 سپتامبر 1995 در واشنگتن امضا شد و به اسلو 2 معروف است، کوهستان‌ها را برای دوره‌ای انتقالی، حداکثر پنج سال از موافقت‌نامه غزه-اریحا در مه 1994، به سه منطقه تقسیم کرد. در منطقه A، عمدتاً شهرهای بزرگ عرب‌نشین، تشکیلات خودگردان فلسطین مسئولیت مدنی و امنیت داخلی را دارد. در منطقه B مسئولیت مدنی با آن است و مسئولیت امنیتی برتر با اسرائیل. منطقه C بخشی از کرانه باختری بیرون از مناطق A و B است. در آنجا اسرائیل کنترل مدنی و امنیتی را حفظ کرد، با اختیارات مشخصی که قرار بود بعداً منتقل شوند. این انتقال‌ها هرگز کامل نشد. مذاکرات پس از خشونتی که در 2000 آغاز شد متوقف ماند.

Washington Institute و گردآوری CIA هر دو منطقه C را حدود 60 درصد سرزمین، تحت کنترل مدنی و نظامی اسرائیل، می‌دانند. نقشه‌ای از Jewish Virtual Library از ترتیبات موقت، منطقه A را حدود 18 درصد، منطقه B را حدود 22 درصد و منطقه C را 60 درصد نشان می‌دهد. مناطق A و B، تقریباً دوپنجم سرزمین، بیشتر جمعیت شهری عرب را در خود جای داده‌اند. آمار جمعیت بسته به تعریف‌ها و تاریخ‌ها، و بیش از همه بسته به اینکه اورشلیم شرقی را شامل شود یا نه، متفاوت است. ADL حدود 2.7 میلیون عرب در یهودا و سامره و حدود 400,000 یهودی اسرائیلی در شهرک‌ها، بدون اورشلیم شرقی، را ذکر کرده است. گردآوری CIA مورخ ژوئیه 2020 جمعیت کل را حدود 2.9 میلیون نفر اعلام کرد و حدود 419,000 شهرک‌نشین اسرائیلی در کرانه باختری را تا 2018 ثبت کرد.

اسلو نقش امنیتی اسرائیل را از میان نبرد. نیروهای اسرائیلی همچنان وارد منطقه A می‌شوند، از جمله در یورش‌هایی علیه تروریست‌ها. و غزه را در ذهن خود جدا نگه دارید. اسرائیل در 2005 غیرنظامیان و ارتش خود را از نوار غزه بیرون برد. حماس در 2007 غزه را تصرف کرد. غزه سرزمین ساحلی جداگانه‌ای است. بخشی از یهودا و سامره نیست.

چرا نام اهمیت دارد

هر نامی به‌عنوان جانب‌داری خوانده می‌شود. زبان رسمی عبری اسرائیل «یهودا و شومرون» را به کار می‌برد. بیشتر وزارتخانه‌های خارجه و اتاق‌های خبر کرانه باختری می‌گویند. ساکنان عرب و یهودی در شهرها، روستاها، اردوگاه‌های پناهندگان و جوامع اسرائیلی زندگی می‌کنند، و هر دو قوم پیوندهای تاریخی‌ای دارند که هیچ برچسبی آن را باطل نمی‌کند.

نام قدیمی‌تر به‌تنهایی مرزها، تابعیت یا حقوق کسانی را که آنجا زندگی می‌کنند تعیین نمی‌کند. اما یک چیز را آشکار می‌کند: «کرانه باختری» پیش‌فرضی بی‌طرف نیست که از آسمان افتاده باشد. اصطلاحی است برای سرزمینی که اردن تازه تصرف کرده بود. یهودا و سامره شعاری ساخته‌شده پس از 1967 نیست. نام باستانی و دوره قیمومیت همان تپه‌هاست.

اگر ناچارید، هر یک از دو نام را به کار ببرید، اما بدانید کدام اول آمد. سپس به سراغ واقعیت‌ها بروید: چه کسی بر کدام منطقه حکومت می‌کند، چه کسی کجا زندگی می‌کند، و موافقت‌نامه‌های امضاشده واقعاً چه می‌گویند.

این مطلب زمینه است. شواهد جنگ غزه در نازا: داستان واقعی آمده است، جایی که فرماندهان ارشد و افسران اطلاعاتی ارتش اسرائیل شرح می‌دهند جنگ با سازمان تروریستی حماس چگونه انجام شد. تماشای آن رایگان است، با زیرنویس انگلیسی. برای اینکه بدانید این جنگ از کجا آغاز شد، آنچه در 7 اکتبر 2023 رخ داد را بخوانید.

تماشای رایگان · ۴۱ دقیقه

منابع

  1. ADL — West Bank backgrounder adl.org
  2. ADL — The Green Line adl.org
  3. ADL — Disengagement adl.org
  4. Jewish Virtual Library — Israel-Jordan Armistice Agreement (3 Apr 1949) jewishvirtuallibrary.org
  5. Jewish Virtual Library — Jordanian annexation of the West Bank (24 Apr 1950) jewishvirtuallibrary.org
  6. Jewish Virtual Library — CIA: West Bank Facts and Figures jewishvirtuallibrary.org
  7. Jewish Virtual Library — Interim Agreement (Oslo II), 28 Sep 1995 jewishvirtuallibrary.org
  8. Jewish Virtual Library — Map of Palestinian Autonomy jewishvirtuallibrary.org
  9. Jewish Virtual Library — The History of Modern Jordan jewishvirtuallibrary.org
  10. Jewish Virtual Library — The Etzion Bloc (Gush Etzion) jewishvirtuallibrary.org
  11. Jewish Virtual Library — Judea jewishvirtuallibrary.org
  12. Washington Institute — Limiting Incursions in Area A washingtoninstitute.org
  13. Washington Institute — King Hussein’s 1988 disengagement washingtoninstitute.org
  14. Washington Institute — The ghost of annexation past (24 Apr 1950) washingtoninstitute.org
  15. CAMERA — The debate about Israeli settlements camera.org
  16. CAMERA — Judea and Samaria in common English use camera.org