اتهام نسل‌کشی: نیت را نشان دهید

نسل‌کشی به قصد اثبات‌شده برای نابودی یک گروه به‌خودی‌خود نیاز دارد. حماس این قصد را در منشورش نوشت. متهم‌کنندگان آن را نشان نداده‌اند، و هیچ دادگاهی آن را احراز نکرده است.

نکات اصلی

  1. نسل‌کشی با نیت تعریف می‌شود: بر پایه ماده دوم کنوانسیون نسل‌کشی 1948، اعمال فهرست‌شده فقط وقتی به شمار می‌آیند که با قصد نابودی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی، به‌خودی‌خود، ارتکاب یابند (متن معاهده در Jewish Virtual Library).
  2. دادگاه هرگز نسل‌کشی را «باورپذیر» ندانست: Joan Donoghue، که هنگام صدور اقدامات موقت ریاست دادگاه را بر عهده داشت، بعدتر گفت دادگاه «تصمیم نگرفت که ادعای نسل‌کشی باورپذیر است» (CAMERA).
  3. ارقام وزارت بهداشت تحت اداره حماس تروریست‌ها را از غیرنظامیان جدا نمی‌کنند؛ برآوردهای بعدی اسرائیل از تروریست‌های کشته‌شده میان 20,000 تا 25,000 بود (FDD; Jewish Virtual Library).
  4. فرماندهان جلوی دوربین در نازا: داستان واقعی تأیید حمله وابسته به درجه و یک قاعده را شرح می‌دهند: وقتی تردید هست، شلیک نمی‌کنی.

«نسل‌کشی» سنگین‌ترین اتهام در حقوق بین‌الملل است. از 7 اکتبر 2023 این اتهام در پارلمان‌ها، دانشگاه‌ها و سراسر رسانه‌ها به سوی اسرائیل پرتاب شده است، گویی تکرارش آن را حقیقت می‌کند. نمی‌کند. بار اثبات بر دوش متهم‌کننده است، و آزمون حقوقی محدود است: نیت. این تعریف است، آنچه واقعاً در لاهه رخ داد، ارقامی که هر طرف منتشر می‌کند، و آنچه افسران ارشد اسرائیلی جلوی دوربین می‌گویند. فقط یک دادگاه می‌تواند درباره ماهیت دعوا حکم دهد. اما شما هنوز می‌توانید بررسی کنید که آیا این اتهام از آزمون خودش سربلند بیرون می‌آید.

تعریف حقوقی

کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌کشی، مصوب 1948، نسل‌کشی را هر یک از فهرستی بسته از اعمال تعریف می‌کند که «با قصد نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی، به‌خودی‌خود» ارتکاب یابد. فهرست: کشتن اعضای گروه، وارد کردن آسیب جدی جسمی یا روانی، تحمیل عمدی شرایط زندگی‌ای که برای نابودی فیزیکی طراحی شده، تحمیل اقداماتی برای جلوگیری از زاد و ولد، و انتقال اجباری کودکان. این ماده دوم است، چنان‌که Jewish Virtual Library منتشر کرده است.

قصد خاص عنصر تعیین‌کننده است. شمار بالای کشته‌ها، ویرانی شهری، حتی نقض‌های جدی حقوق مخاصمات مسلحانه، به‌تنهایی نسل‌کشی نمی‌سازند. پیش‌زمینه حقوقی Anti-Defamation League نسل‌کشی را «جنایتی بسیار مشخص با عناصر حقوقی‌ای که نیت و عمل را می‌طلبند و برآورده کردنشان دشوار است» می‌خواند و می‌گوید سیاست‌ها و اقدامات اسرائیل «به هیچ وجه» به آن آستانه نمی‌رسند. Jewish Virtual Library یادآور می‌شود که احکام حقوقی نسل‌کشی نادرند چون به شواهد روشنی از قصد حذف یک گروه حمایت‌شده به‌خودی‌خود نیاز دارند. American Jewish Committee همین مرز را می‌کشد: نسل‌کشی یعنی هدف گرفتن مردم به دلیل آنکه چه کسی هستند، نه به دلیل کاری که یک سازمان مسلح کرده است. هیچ‌یک از این‌ها جای حکم ماهوی را نمی‌گیرد. اما ترفند را آشکار می‌کند. متهم‌کنندگان این واژه را مترادف جنگی بی‌رحم به کار می‌برند. چنین نیست.

چه کسی قصد نابودی را اعلام کرد؟

از جایی شروع کنید که جنگ آغاز شد. در 7 اکتبر 2023، تروریست‌های حماس به جوامع و پایگاه‌های ارتش در جنوب اسرائیل حمله کردند. Anti-Defamation League ثبت می‌کند که بیش از 1,200 نفر را کشتند و 251 گروگان را به غزه بردند. خلاصه Jewish Virtual Library از گزارش یک کمیسیون پارلمانی بریتانیا 1,182 کشته و 251 گروگان، 210 تن زنده، را اعلام می‌کند. Washington Institute مستند کرده است که حماس بخش بزرگی از شواهد را خودش تولید کرد: تصاویر GoPro، پست‌های تلگرام، و دستورالعمل‌هایی که از مهاجمان به دست آمد برای کشتن و ربودن غیرنظامیان.

حالا سازمان تروریستی حماس را با کلمات خودش بخوانید. منشور 1988 آن، به نقل ADL، با این جمله حسن البنا آغاز می‌شود که «اسرائیل وجود خواهد داشت و همچنان وجود خواهد داشت تا آنکه اسلام آن را محو کند، همان‌طور که دیگرانی را پیش از آن محو کرد.» این هدفی اعلام‌شده برای نابودی یک گروه ملی است. اهداف جنگی اعلام‌شده اسرائیل شکست حماس به‌عنوان نیرویی نظامی و حکومتی و بازگرداندن گروگان‌ها به خانه است. پس یک پرسش از متهم‌کنندگان بپرسید: کدام طرف نیتش را مکتوب کرد؟

اسرائیل چه می‌کند، و حماس چه می‌کند

مقامات اسرائیلی می‌گویند ارتش اسرائیل پیش از حمله هشدار می‌دهد، مناطق تخلیه تعیین می‌کند، اجازه ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه را می‌دهد و عملیات‌های بازگرداندن گروگان‌ها را اجرا می‌کند. حماس عکس آن را انجام می‌دهد. از درون مناطق غیرنظامی، از جمله نزدیک بیمارستان‌ها و مدرسه‌ها، می‌جنگد. Foundation for Defense of Democracies این الگو را در این جنگ مستند کرده است: پخش پیام از مسجدها که به غیرنظامیان می‌گفت سر جایشان بمانند، مانعی فیزیکی در جاده برای جلوگیری از حرکت مردم به جنوب، و استفاده نظام‌مند از بیمارستان‌ها، مدرسه‌ها و دیگر مکان‌های غیرنظامی به‌عنوان پوشش.

متهم‌کنندگان پاسخ می‌دهند که هشدارها و کریدورها ناکافی بودند، محدودیت‌های کالا در بخش‌هایی از نوار غزه شرایطی شبیه قحطی ایجاد کرد، و گفته‌های برخی سیاستمداران اسرائیلی نشان‌دهنده خصومت با عرب‌های غزه به‌عنوان یک قوم است. هر چقدر می‌خواهید درباره کمک‌ها، لفاظی‌ها و هدف‌گیری بحث کنید. این پرسشی متفاوت از این است که آیا دولتی در پی نابودی فیزیکی عرب‌های غزه به‌خودی‌خود است. این اتهام فقط وقتی کار می‌کند که این دو را در هم بیامیزید.

آنچه واقعاً در لاهه رخ داد

آفریقای جنوبی در اواخر دسامبر 2023 علیه اسرائیل طرح دعوا کرد و مدعی شد عملیات اسرائیل در غزه ماهیتی نسل‌کشانه دارد و، از جمله، خواستار تعلیق عملیات نظامی شد. Jewish Virtual Library این اتهام را ثبت می‌کند و یادآور می‌شود که حماس، به‌عنوان بازیگری غیردولتی، عضو کنوانسیون نیست. Foundation for Defense of Democracies این دادخواست را جنگ حقوقی (لاوفر) می‌خواند که جاسازی حماس میان غیرنظامیان را از قلم می‌اندازد.

سپس تیتری آمد که احتمالاً دیده‌اید: دادگاه نسل‌کشی را «باورپذیر» دانست. نداند. CAMERA نشان داده است که این خوانشی نادرست بود. Joan Donoghue، که هنگام صدور اقدامات موقت ریاست دادگاه را بر عهده داشت، بعدتر گفت، چنان‌که CAMERA ثبت می‌کند: «دارم چیزی را که اغلب در رسانه‌ها گفته می‌شود اصلاح می‌کنم — دادگاه تصمیم نگرفت که ادعای نسل‌کشی باورپذیر است.» Jewish Virtual Library نیز اعلام می‌کند که دادگاه «حکم نداد که اسرائیل کنوانسیون نسل‌کشی را نقض کرده یا در حال نقض آن است.» هیچ حکم ماهوی‌ای وجود ندارد. یک افسانه رسانه‌ای وجود دارد.

اسرائیل این اتهام را یکسره رد می‌کند. Tal Becker، مشاور حقوقی، در دفاعیه آغازین این دادخواست را «افترایی خواند که برای سلب حق اسرائیل در دفاع از خود بر پایه قانون در برابر هجوم تروریستی بی‌سابقه‌ای که همچنان با آن روبه‌روست، و برای آزاد کردن 136 گروگانی که حماس هنوز نگه داشته، طراحی شده است»، با کلماتی که Jewish Virtual Library حفظ کرده است. ایالات متحده، از زبان Matt Miller، سخنگوی وزارت خارجه، اتهام‌های نسل‌کشی را «بی‌پایه» خواند و به کسانی اشاره کرد «که همچنان آشکارا خواستار نابودی اسرائیل‌اند.» ایرلند بعدتر خواست وارد دعوا شود. به گفته FDD، مقامات ایرلندی از دادگاه خواستند تفسیر خود را از آنچه نسل‌کشی از سوی یک دولت به شمار می‌آید «گسترده‌تر کند»، از جمله با استنباط نیت در جایی که «شخص معقول» نابودی را به‌عنوان «پیامد طبیعی و محتمل» «پیش‌بینی می‌کرد.» Orde Kittrie از FDD این درخواست را نشانه‌ای می‌داند که اسرائیل نسل‌کشی را آن‌گونه که معاهده 1948 تعریف می‌کند مرتکب نمی‌شود. اگر پرونده با تعریف می‌خواند، چرا خواستار گسترده کردن آن شوند؟

شمار کشته‌ها: ارقام چه کسی؟

رنج غیرنظامیان در غزه شدید بوده است. پرسش این است که از ارقام چه کسی استفاده می‌کنید. ارقامی که بیش از همه نقل می‌شوند ارقام وزارت بهداشت تحت اداره حماس‌اند، و روش آن محل مناقشه است. FDD یادآور می‌شود که این وزارتخانه غیرنظامیان را از تروریست‌ها جدا نمی‌کند، شرایط مرگ را ثبت نمی‌کند، و در جنگ‌های گذشته کسانی را که با موشک‌های شلیک‌شده از غزه که پیش از رسیدن فرود آمدند کشته شدند شمرده است. Jewish Virtual Library همین کاستی‌ها را ثبت می‌کند: داده‌های ناقص، مرگ‌های طبیعی که در فهرست‌های جنگ گنجانده شده، و برآوردهای بعدی اسرائیل که میان 20,000 تا 25,000 تروریست کشته شده بودند. اگر سهم قابل توجهی از مجموع این وزارتخانه تروریست باشند، سهم غیرنظامیان کمتر از آن است که تیتر القا می‌کند. اگر شمارش اسرائیل از تروریست‌ها اغراق‌آمیز باشد، عکس آن درست است. گزارش صادقانه هر دو سری و شکاف میانشان را ارائه می‌کند. بیشتر تیترها یکی را ارائه می‌کنند.

کمک‌ها و نیت

اسرائیل، از طریق COGAT، داده‌های کامیون‌ها و تناژ ورودی به غزه را منتشر می‌کند و می‌گوید حماس تدارکات را منحرف می‌کند. FDD از COGAT نقل می‌کند: «ما در نبرد با غیرنظامیان غزه نیستیم»، و نقشه‌های ارتش اسرائیل، بلوک‌های شماره‌گذاری‌شده، پناهگاه‌های تعیین‌شده و یک منطقه امن ساحلی را ثبت می‌کند. Jewish Virtual Library از تحویل بیش از یک میلیون تن تدارکات تا اواسط اکتبر 2024 گزارش می‌دهد، و دزدی حماس، تهدید کسانی که کمک جمع‌آوری می‌کنند، و ذخایری را که توزیع‌نشده ماندند شرح می‌دهد. متهم‌کنندگان همچنان استدلال می‌کنند که دسترسی و توزیع درون غزه از نیاز کمتر بود. این مناقشه‌ای درباره لجستیک است، و علیه ادعای سیاستی دولتی برای گرسنه نگه داشتن یک قوم به‌خودی‌خود عمل می‌کند. دولتی که داشبوردهای کمک منتشر می‌کند، گذرگاه‌ها را هماهنگ می‌کند و، به روایت ارتش اسرائیل، وقتی غیرنظامیان دیده می‌شوند حملات را لغو می‌کند، با این کار از هر عمل غیرقانونی‌ای مبرا ثابت نمی‌شود. اما نشان داده هم نمی‌شود که در پی نابودی فیزیکی یک گروه است. کدام نسل‌کشی تحویل کمک‌هایش را منتشر می‌کند؟

آفریقای جنوبی و مدافعان همسو با آن به مقیاس بمباران، آوارگی و زبان برخی وزیران اشاره می‌کنند. اسرائیل و منتقدان حقوقی این پرونده پاسخ می‌دهند که الگوی عملیاتی، هشدارها، کریدورهای بشردوستانه و هدف گرفتن حماس به‌جای «فلسطینی‌ها به‌خودی‌خود» با نیت نسل‌کشانه آشتی‌پذیر نیست. AJC این را صریح می‌گوید: عملیات اسرائیل «صرفاً علیه سازمان تروریستی حماس» است، که «دقیقاً نقطه مقابل بازتاب تلاشی برای حذف جمعیت فلسطینی است.» منشور حماس و رفتارش در 7 اکتبر در سوی دیگر این مرز قرار دارند.

افسران جلوی دوربین چه می‌گویند

نازا: داستان واقعی مستندی اسرائیلی محصول 2026 از مصاحبه با فرماندهان ارشد و افسران اطلاعاتی ارتش اسرائیل است که بخشی از آن شب‌هنگام روی پشت‌بام‌های تل‌آویو فیلم‌برداری شده است. آنان پشت به دوربین می‌نشینند و با نقش‌هایی که بر عهده داشتند معرفی می‌شوند. آنان قواعد درگیری‌ای را که می‌گویند ارتش اسرائیل از آن پیروی کرد شرح می‌دهند: هر حمله به تأییدی وابسته به درجه نیاز دارد، کسانی که مسلح نیستند هدف قرار نمی‌گیرند، و «وقتی تردید هست، شلیک نمی‌کنی.» آنان می‌گویند مکان‌های حساس مانند مدرسه‌ها، بیمارستان‌ها، مسجدها و درمانگاه‌ها علامت‌گذاری شده بودند، و به غیرنظامیان هشدار داده شد و از آنان خواسته شد محل را ترک کنند.

این شهادت است، نه یافته دادگاه. آن را در کنار شهادت‌های فیلم‌های دیگر، در کنار ویدئوهای حمله، و در کنار کشتار 7 اکتبر که جنگ را آغاز کرد بگذارید. عملیاتی را علیه یک سازمان مسلح که در شهرها پنهان می‌شود شرح می‌دهد، نه برنامه‌ای برای نابودی یک قوم.

خلاصه کلام

نسل‌کشی به نیت نیاز دارد. سازمان تروریستی حماس نیتش را در منشورش نوشت و در 7 اکتبر بر پایه آن عمل کرد. متهم‌کنندگان اسرائیل ارقام وزارت بهداشت تحت اداره حماس و درخواستی برای بازتعریف این واژه را می‌آورند. بر پایه کنوانسیون، همین تمایز کل پرونده است. افسران را ببینید، سپس از متهم‌کنندگان بخواهید نیت را نشان دهند.

تماشای فیلم

منابع

  1. Jewish Virtual Library, What Is Genocide? jewishvirtuallibrary.org
  2. Jewish Virtual Library, Genocide Convention (Article II) jewishvirtuallibrary.org
  3. ADL, Allegation: Israel Commits Genocide adl.org
  4. AJC, Why Israel Is Not Committing Genocide ajc.org
  5. CAMERA, These News Outlets Spread the “Plausible Genocide” Libel camera.org
  6. CAMERA, On Atonement and False Charges of Israeli Genocide camera.org
  7. Jewish Virtual Library, Israel Accused of “Genocide” jewishvirtuallibrary.org
  8. Jewish Virtual Library, Opening Statement by Tal Becker jewishvirtuallibrary.org
  9. ADL, October 7 Hamas Attack on Israel adl.org
  10. ADL, Hamas in Its Own Words adl.org
  11. Washington Institute, Putting the Hamas Massacre, and Hamas Denials, in Context washingtoninstitute.org
  12. FDD, 5 Things to Know About the Hamas-Run Gaza Health Ministry fdd.org
  13. Jewish Virtual Library, The Israel-Hamas War: Casualties jewishvirtuallibrary.org
  14. FDD, Ireland Submits Declaration to Join South Africa’s Case fdd.org
  15. FDD, Hamas Acts to Prevent Northern Gazans from Fleeing South fdd.org
  16. FDD, Israel Expands Aid Access to Gaza fdd.org
  17. FDD, IDF COGAT: ‘We are not in fight against civilians of Gaza’ fdd.org
  18. Jewish Virtual Library, The Humanitarian Crisis in Gaza jewishvirtuallibrary.org