خانه / رد ادعاهای NAZA
رد ادعاهای NAZA
NAZA، ساختهٔ 2026 یووال آبراهام و راشل سزور که با همکاری گاردین منتشر شده، خود را فیلمی مستند معرفی می‌کند. این اثر برای اقناع مخاطب ساخته شده است. زبان، مصاحبه‌ها و تدوین آن، بیننده را صحنه‌به‌صحنه به تنها نتیجه‌ای می‌رسانند که از پیش تعیین شده است: اینکه اسرائیل در حال ارتکاب نسل‌کشی است.
این صفحه ابتدا نشان می‌دهد زیرنویس‌های انگلیسی چه تغییراتی در گفته‌های سربازان می‌دهند؛ سپس پاسخ ارتش دفاعی اسرائیل و یافته‌های روزنامه‌نگاران، منتقدان و افسران را بررسی می‌کند؛ و در پایان، تحلیل خودمان از بیش از چهل صحنه را ارائه می‌دهد. برای هر صحنه، شیوهٔ تأثیرگذاری آن با اصطلاحات برنامه‌ریزی عصبی‌ـ‌زبانی (NLP) مشخص شده است. نقل‌قول‌های فیلم از زبان عبری ترجمه شده‌اند.
زیرنویس‌ها چه چیزهایی را تغییر می‌دهند
بیشتر بینندگان NAZA عبری نمی‌دانند. تنها راه آن‌ها برای فهمیدن گفته‌های سربازان، زیرنویس انگلیسی است؛ اما در چند مورد، زیرنویس چیزی فراتر از گفتهٔ سرباز بیان می‌کند: واژه‌ای اضافه می‌شود، عبارتی حاکی از تردید حذف می‌شود و حرفی مبهم به ادعایی قطعی تبدیل می‌شود. اینجا نیازی به تفسیر نیست. وقتی گفته‌ها و نوشته‌های روی تصویر را کنار هم می‌گذاریم، با یکدیگر مطابقت ندارند.
-
- گفته‌شده به عبری
- «حس اینه که باید همین کار رو کرد.»
- زیرنویس انگلیسی
- The sense in Israeli society is that that’s what we should do.
سرباز از یک احساس حرف می‌زند، همین و بس. زیرنویس این احساس را به کل جامعهٔ اسرائیل نسبت می‌دهد و بینندهٔ خارج از اسرائیل چنین می‌شنود که یک ملت خواهان انجام این کار است.
یافتهٔ تیم ما در فیلم
-
- گفته‌شده به عبری
- «احمد و همهٔ خانواده‌ش.»
- زیرنویس انگلیسی
- Ahmed and his family will die.
سرباز به آپارتمانی روی صفحهٔ نمایش خود اشاره می‌کند و ساکنانش را نام می‌برد. زیرنویس اضافه می‌کند که آن‌ها خواهند مرد.
-
- گفته‌شده به عبری
- «برای یه نفر، یه مجوزی در حدِ، مثلاً، 500 نفر داده شده بود.»
- زیرنویس انگلیسی
- There was approval once to kill 500 for one human target.
سرباز با تردید حرف می‌زند و اصلاً واژهٔ «کشتن» را به زبان نمی‌آورد. زیرنویس تردید را حذف و کشتن را اضافه می‌کند؛ و همین ادعا در پیش‌پردهٔ فیلم آمده است.
بیننده‌ای که عبری نمی‌داند، راهی برای تشخیص این تفاوت‌ها ندارد. تندترین گفته‌های فیلم با واژه‌هایی به مخاطبان خارج از اسرائیل می‌رسند که سربازان به زبان نیاورده‌اند.
ارتش دفاعی اسرائیل چه گفت
ارتش دفاعی اسرائیل چند بار به فیلم پاسخ داد: نخست هنگام نخستین نمایش آن در ونیز، سپس دربارهٔ ادعایی که در پیش‌پرده‌اش مطرح شده بود و سرانجام در پاسخی مکتوب و ده‌صفحه‌ای. سازندگان فیلم پیش از انتشار، ادعاهای خود را برای پاسخ‌گویی با ارتش دفاعی اسرائیل در میان نگذاشته بودند و پس از درخواست آن نیز نسخه‌ای از فیلم را در اختیارش قرار ندادند. بیانیه‌ها به همان صورتی که منتشر شده‌اند نقل می‌شوند.
-
ارتش دفاعی اسرائیل ادعاهای مطرح‌شده در این فیلم را قاطعانه رد می‌کند. فیلم بر شهادت‌های ناشناس افرادی تکیه دارد که هویتشان قابل راستی‌آزمایی نیست؛ از جمله اینکه آیا اصلاً در ارتش دفاعی اسرائیل خدمت کرده‌اند، در چه سمتی بوده‌اند یا آیا در موضوعاتی که این ادعاها درباره‌شان مطرح شده، دخالتی داشته‌اند.
واحد سخنگویی ارتش دفاعی اسرائیل X · Israel Defense Forces
-
این ادعا کاملاً نادرست است. ارتش دفاعی اسرائیل هرگز حمله‌ای را در غزه طراحی، تأیید یا اجرا نکرده که پیش‌بینی می‌شده در آن 500 غیرنظامی یا حتی تعدادی نزدیک به این رقم کشته شوند. همچنین در سراسر جنگ، هیچ ادعای معتبری مطرح نشده که نشان دهد حمله‌ای از سوی ارتش دفاعی اسرائیل به کشته‌شدن تعدادی حتی نزدیک به این رقم انجامیده است. سازندگان فیلم به‌هیچ‌وجه نمی‌توانسته‌اند این ادعا را راستی‌آزمایی کنند، هیچ شاهد واقعی در تأیید آن وجود ندارد و بااین‌حال آن را منتشر کرده‌اند.
واحد سخنگویی ارتش دفاعی اسرائیل، دربارهٔ ادعای 500 غیرنظامی X · Israel Defense Forces
-
ادعاهای مطرح‌شده در محتوای تبلیغاتی دقیق نیستند و برخی از آن‌ها به‌شکلی تحریف‌شده و گمراه‌کننده، جدا از واقعیت میدانی، ارائه شده‌اند. برای فراهم‌کردن امکان بحثی محتوایی، حرفهای و مبتنی بر واقعیت‌ها، به‌جای بحثی متکی بر بازنمایی‌های گمراه‌کننده، از سازندگان فیلم دعوت می‌کنم به نمایندگان ارتش دفاعی اسرائیل اجازه دهند فیلم را به‌طور کامل ببینند تا بتوانیم به تک‌تک ادعاهای مطرح‌شده در آن، بر اساس محتوای هر ادعا، پاسخ دهیم.
سرتیپ افی دفرین، سخنگوی ارتش دفاعی اسرائیل Jewish News
-
در بخش‌های نقل‌شده، ادعاهایی دربارهٔ راهبرد ملی و نظامی مطرح می‌شود که آشکارا خارج از حوزهٔ آگاهی سربازان رده‌پایین است. تصمیم‌گیری دربارهٔ انتخاب و تأیید حملات در ارتش دفاعی اسرائیل، مطابق دستورالعمل‌های این ارتش، صرفاً به دست انسان‌ها انجام می‌شود و نه هوش مصنوعی.
واحد سخنگویی ارتش دفاعی اسرائیل Ynet
-
بر اساس آنچه تاکنون منتشر شده، این فیلم نه نقدی بر ارتش دفاعی اسرائیل ارائه می‌کند و نه تلاشی برای روشن‌کردن حقیقت است. مبنای آن، افتراهای خونین، تحریف عمدی واقعیت و اتهام‌های سنگین و دروغین علیه سربازان و فرماندهان ارتش دفاعی اسرائیل است.
سپهبد ایال زامیر، رئیس ستاد کل ارتش دفاعی اسرائیل Al-Monitor
-
فیلم «NAZA» تصویری تحریف‌شده، گمراه‌کننده و خلاف صداقت از روند برنامه‌ریزی اهداف و اجرای حملات در ارتش دفاعی اسرائیل ارائه می‌دهد. روایت فیلم بر خطاهای اساسی در بیان واقعیت‌ها استوار است که از بازنمایی تحریف‌شده و جهت‌دهندهٔ واقعیت ناشی می‌شوند.
واحد سخنگویی ارتش دفاعی اسرائیل، پاسخ مکتوب IDF Spokesperson's Unit
پاسخ مکتوب ارتش اسرائیل، ادعا به ادعا
ارتش اسرائیل در 1 اکتبر 2026 پاسخی ده‌صفحه‌ای منتشر کرد. در این پاسخ آمده است که فیلم بر شهادت افرادی ناشناس تکیه دارد که عموماً تجربه‌هایشان را از مرحله‌ای محدود و ابتدایی از فرایندی شرح می‌دهند که مراحل بسیار بیشتری دارد؛ زمینه‌های ضروری برای درک جنگ را حذف می‌کند و با تدوین جهت‌دار و اشاره‌های تلویحی به جنایت‌های تاریخی، این تحریف را تشدید می‌کند.
پاسخ از عنوان فیلم آغاز می‌شود. NAZA سرواژهٔ عبریِ «نِزِک آگاوی»، به معنای خسارت جانبی است؛ اصطلاحی تخصصی که همهٔ ارتش‌های پایبند به قانون به کار می‌برند. «تناقض اینجاست که فیلم، تلاش فوق‌العاده و دقت ارتش اسرائیل در برآورد چنین آسیب‌هایی در حملات را نشانهٔ بی‌اعتنایی به جان غیرنظامیان معرفی می‌کند. در واقع، ارزیابی آسیب احتمالی به غیرنظامیان در حملات، الزامی در حقوق بین‌الملل است.» فرماندهان از این ارزیابی برای تشخیص قانونی بودن حمله، افزودن تدابیر احتیاطی، تغییر طرح یا لغو آن استفاده می‌کنند.
سه ایراد در شیوهٔ ساخت فیلم
- 01
شاهدانی که فراتر از دانسته‌هایشان سخن می‌گویند
مصاحبه‌شوندگان کارکنان اطلاعاتی معرفی شده‌اند. روایت‌های آنان به مراحل ابتدایی کار اطلاعاتی مربوط است، نه برنامه‌ریزی و تأیید حملات که بر عهدهٔ نهادهای عملیاتی است. برآورد اولیه از شمار غیرنظامیان نزدیک یک هدف، همان برآورد نهایی نیست که حمله بر مبنای آن انجام شده است: هدف گرفتن بخشی از هدف، تغییر سلاح یا زمان حمله و تخلیه پس از هشدار می‌تواند این برآورد را به‌شدت تغییر دهد. مشاوران حقوقیِ مستقل در امور حرفهای، حملات را بررسی می‌کنند و در طول جنگ، فرماندهان به دلیل آسیب احتمالی به غیرنظامیان، حملاتی را محدود یا تغییر دادند، برای بازبینی بازگرداندند یا رد کردند.
- 02
نبود راستی‌آزمایی
فیلم جز روایت‌های ناشناس، هیچ دستورالعمل، سند ثبت‌شده یا مدرک تأییدکنندهٔ دیگری ارائه نمی‌کند. هیچ‌یک از حملات ادعایی با ذکر هدف، تاریخ، مکان یا تلفات مشخص نشده است؛ بنابراین هیچ بیننده‌ای نمی‌تواند آن را بررسی کند. برخلاف رویهٔ پذیرفته‌شدهٔ روزنامه‌نگاری، سازندگان فیلم پیش از انتشار، ادعاهای خود را برای پاسخ‌گویی در اختیار ارتش اسرائیل نگذاشتند.
- 03
حذف زمینه
فیلم به این موارد وزن چندانی نمی‌دهد: کشتار 7 اکتبر که ماهیت تهدید حماس و علت ورود اسرائیل به جنگ را توضیح می‌دهد؛ جای دادن تروریست‌ها، سلاح‌ها و زیرساخت‌های حماس در بیمارستان‌ها، مراکز سازمان ملل، مدارس و مساجد و زیر آن‌ها، و جنگیدن با لباس غیرنظامی؛ و اقداماتی که برای حفاظت از غیرنظامیان انجام شد، از جمله لغو حملات، فعالیت واحد کاهش آسیب به غیرنظامیان که هشدار صادر می‌کرد و حضور غیرنظامیان را رصد می‌کرد، حضور مشاوران حقوقی مستقل و ورود بیش از 3.9 میلیون تن متریک مواد غذایی به غزه از اکتبر 2023.
ادعاهای فیلم و پاسخ‌های ارتش اسرائیل
-
- فیلم
- کشته شدن 500 غیرنظامی در یک حمله تأیید شده بود.
- ارتش اسرائیل
- ارتش اسرائیل هرگز حمله‌ای را در غزه برنامه‌ریزی، تأیید یا اجرا نکرده است که انتظار برود در آن 500 غیرنظامی، یا حتی تعدادی نزدیک به این رقم، کشته شوند. هیچ‌کس نیز به‌طور جدی ادعا نکرده است که حمله‌ای تلفاتی نزدیک به این رقم داشته است. سازندگان فیلم این ادعا را در تریلر گنجاندند، با آنکه امکان راستی‌آزمایی آن را نداشتند.
-
- فیلم
- حمله به تروریست‌های رده‌پایین با پیش‌بینی حداکثر 20 کشتهٔ غیرنظامی و به فرماندهان ارشد با پیش‌بینی 200 کشتهٔ غیرنظامی مجاز بود.
- ارتش اسرائیل
- این ادعا آستانهٔ تعیین سطح تأیید را با مجوز حمله، و پایگاه داده را با فهرست اهداف اشتباه می‌گیرد. آستانه فقط مشخص می‌کند چه کسی اختیار تأیید حمله را دارد؛ شمار مجاز کشته‌ها نیست و هر فرمانده همچنان موظف است تناسب هر حمله را جداگانه ارزیابی کند. الزام به تأیید مقام بالاتر برای ارقام بیش از حدی معین، رویه‌ای معمول در ارتش‌های غربی است. هیچ‌گاه آستانهٔ 200 وجود نداشته است.
-
- فیلم
- Lavender فهرستی از افرادی است که باید کشته شوند.
- ارتش اسرائیل
- Lavender پایگاه داده‌ای است که با تطبیق منابع اطلاعاتی، اطلاعات مربوط به تروریست‌ها را به‌روز نگه می‌دارد. درج نام فرد در آن، او را به هدف تبدیل نمی‌کند، چه رسد به اینکه مجوز حمله صادر کند.
-
- فیلم
- در شمارش NAZA میان بزرگسالان و کودکان تفاوتی گذاشته نمی‌شود.
- ارتش اسرائیل
- حقوق بین‌الملل بشردوستانه دقیقاً همین را الزام می‌کند: غیرنظامی، فارغ از سن، غیرنظامی است و ارزش جان هیچ غیرنظامی‌ای کمتر نیست. در سراسر جنگ، حضور غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، باعث شد فرماندهان حملاتی را لغو کنند، به تعویق بیندازند یا طرح آن‌ها را تغییر دهند.
-
- فیلم
- پس از حملات، مرگ غیرنظامیان هرگز بررسی نمی‌شد.
- ارتش اسرائیل
- چندین واحد ارتش اسرائیل نتایج حملات، از جمله گزارش‌های آسیب به غیرنظامیان، را بررسی می‌کنند. مصاحبه‌شوندگان عضو این واحدها نبودند. این بررسی‌ها به بررسی عملیاتی صدها رویداد انجامید و دادستان کل نظامی دربارهٔ آغاز تحقیقات کیفری تصمیم می‌گیرد.
-
- فیلم
- هوش مصنوعی ده‌ها هزار هدف تولید کرد که به آن‌ها حمله شد.
- ارتش اسرائیل
- هوش مصنوعی تعیین نمی‌کند که یک شیء یا فرد هدف محسوب می‌شود یا نه، و دربارهٔ حمله به هدف نیز تصمیم نمی‌گیرد. تحلیلگران انسانی طبق رویه‌های مشخص اهداف را شناسایی می‌کنند؛ یک افسر اطلاعاتیِ دارای اختیار آن‌ها را تأیید می‌کند؛ و فرایند گسترده‌تر برنامه‌ریزی با تصمیم یک فرمانده عملیاتی، مطابق حقوق بین‌الملل، پایان می‌یابد. ابزارهای پردازش داده فقط به تحلیلگران کمک می‌کنند اطلاعاتی را که پیش‌تر گرد آورده‌اند با یکدیگر تطبیق دهند.
-
- فیلم
- سربازان نزدیک مراکز توزیع کمک به سوی غیرنظامیان شلیک کردند.
- ارتش اسرائیل
- دستورالعمل‌های ارتش اسرائیل هدف گرفتن غیرنظامیان را ممنوع می‌کند. نزدیک این مراکز، قواعد درگیری فقط شلیک به تروریست‌ها و افراد مظنونی را مجاز می‌دانست که تهدیدی فوری ایجاد می‌کردند. این مراکز در منطقه‌ای جنگی فعالیت می‌کردند که تروریست‌ها عمداً خود را میان جمعیت پنهان می‌کردند. پس از رویدادهای غم‌انگیز، بررسی‌های عملیاتی انجام شد، مسیرهای دسترسی، تابلوها و موانع اضافه شدند و موارد استثنایی به سازوکار حقیقت‌یاب ستاد کل ارجاع داده شدند.
-
- فیلم
- ساختمان‌هایی که یک‌چهارم ساکنانشان در آن‌ها مانده بودند، «طبق الگوریتم» بمباران شدند، چون به ساکنان هشدار داده شده بود.
- ارتش اسرائیل
- هیچ الگوریتمی هرگز دربارهٔ حمله تصمیم نگرفته است. مبنای حمله وجود یک هدف نظامی است؛ بدون چنین هدفی، صرف‌نظر از شمار غیرنظامیان، هیچ حمله‌ای برنامه‌ریزی نمی‌شود. هشدار هرگز مجوز نادیده گرفتن غیرنظامیانی نیست که در محل می‌مانند. حتی در مواردی که حماس مجموعه‌هایی از ساختمان‌ها را به مجتمع‌های رزمی تبدیل کرده بود، باز هم هر ساختمان باید جداگانه به‌عنوان هدف تعیین می‌شد و ارزیابی تناسب را پشت سر می‌گذاشت.
-
- فیلم
- این باور در ارتش اسرائیل رواج یافت که در غزه هیچ غیرنظامیِ بی‌دخیل در جنگ وجود ندارد.
- ارتش اسرائیل
- تمایز میان تروریست‌ها و غیرنظامیان در تمام دستورالعمل‌های هدف‌گیری ارتش اسرائیل تصریح شده است. برداشت یک مصاحبه‌شونده نمایندهٔ ارتش اسرائیل، فرماندهان یا دستورات آن نیست؛ همچنین هشدارها، برنامه‌ریزی دقیق و لغو حملاتی را بازتاب نمی‌دهد که این تمایز را در عمل اجرا می‌کردند.
-
- فیلم
- از یکی از مصاحبه‌شوندگان پرسیده شد آیا این نسل‌کشی است، و او پاسخ مثبت داد.
- ارتش اسرائیل
- این اتهام تکان‌دهنده و بی‌اساس است. پرسیدن نظر شخصی دربارهٔ یک اصطلاح حقوقی از کسانی که متخصص نیستند و در تصمیم‌های فرماندهی نقشی نداشته‌اند، روشی جهت‌دار و نامربوط است. نسل‌کشی مستلزم قصد خاص برای نابودی یک گروه است و چنین قصدی هرگز وجود نداشته است. اهداف جنگ، برچیدن حماس و بازگرداندن گروگان‌ها به خانه بود؛ ارتش اسرائیل هشدار داد، حملاتی را لغو کرد و کمک‌رسانی را تسهیل کرد تا از همان جمعیتی حفاظت کند که به ادعای فیلم، قصد نابودی‌اش را داشت.
«پیامدهای غم‌انگیز جنگ، تحریف واقعیت‌ها را توجیه نمی‌کند. بحث جدی دربارهٔ آسیب به غیرنظامیان، مستلزم شرحی دقیق از چگونگی واقعی تصمیم‌گیری‌هاست. فیلم دقیقاً از ارائهٔ همین شرح بازمی‌ماند.»
یافته‌های منتقدان
روزنامه‌نگاران، منتقدان، افسران و کارشناسان حقوقی در اسرائیل و دیگر کشورها فیلم را بررسی کردند و یافته‌های خود را منتشر کردند. شماری از تندترین نقدها را نویسندگانی مطرح کردند که مخالف دولت اسرائیل‌اند و از عملکرد ارتش در جنگ انتقاد کرده‌اند. گفته‌های آنان همان‌گونه که منتشر شده، با ترجمه در موارد لازم و پیوند به متن اصلی هر منبع، نقل می‌شود.
هیچ چیز قابل راستی‌آزمایی نیست
استدلال فیلم بر گفته‌های افراد ناشناس استوار است. هیچ نام، یگان، تاریخ، مکان یا حمله مشخصی ذکر نمی‌شود؛ بنابراین هیچ‌یک از ادعاهای آن را نمی‌توان تأیید یا رد کرد.
من به‌عنوان روزنامه‌نگار فکر نمی‌کنم چنین چیزی را پخش می‌کردم. چون برای آنچه آن‌ها توصیف می‌کنند و بسیار، بسیار جدی است، هیچ مدرک پشتیبانی ارائه نمی‌کنید. ما نه نامشان را می‌دانیم و نه یگانشان را تا بتوانیم بفهمیم واقعاً به اطلاعاتی که درباره‌اش حرف می‌زنند دسترسی داشته‌اند یا نه.
راویو دروکر، روزنامه‌نگار تحقیقی شبکه 13، خطاب به یووال آبراهام Jewish News
هیچ‌یک از ادعاها با شواهد دیگری تأیید نمی‌شود؛ نبود تاریخ، نام یا جزئیات مشخص کافی فراتر از خاطرات مصاحبه‌شوندگان، متأسفانه دست منتقدان را باز می‌گذارد.
گال بکرمن، دبیر ارشد The Atlantic
فیلم‌سازان پیش از انتشار، به طرفی که اتهام‌ها متوجه آن بود ــ در این مورد، ارتش دفاعی اسرائیل ــ فرصت پاسخ‌گویی ندادند؛ کاری که رویه معمول روزنامه‌نگاری است.
امانوئل فابیان و نوریت یوحنان، خبرنگاران امور نظامی و امور عربی The Times of Israel
مشکل روزنامه‌نگارانه فیلم دقیقاً همین‌جاست. استدلال آن منحصراً بر اظهارات ناشناس استوار است.
ریشارد سی. اشنایدر، رئیس پیشین دفتر شبکه ARD در تل‌آویو Neue Zürcher Zeitung
در NAZA حتی به یکی از پنج پرسش اساسی روزنامه‌نگاری هم پاسخ داده نمی‌شود.
باروخ کرا، روزنامه‌نگار تحقیقی Walla! News
محاکمه‌ای علنی در تمام‌عیارترین سنت ضددموکراتیک؛ موسولینی‌وار یا استالینی، هرکدام را می‌خواهید انتخاب کنید. دادستان‌ها: با چهره‌های پوشیده. ارائه پرونده: مونتاژی از بخش‌هایی از اظهارات. وکیل مدافع: هیچ. طرف ثالث: هیچ. قاضی دادگاه: جمعیت حاضر در محاکمه. حکم خودکار: مجرم.
میکله سارفاتی، تاریخ‌نگار، به نقل از پیرلوئیجی باتیستا Il Foglio
حرف‌هایی که در دهان شاهدان گذاشته می‌شود
تنها پاسخ «بله» درباره نسل‌کشی که جلوی دوربین شنیده می‌شود، در جواب پرسشی است که خود مصاحبه‌گر مطرح می‌کند.
توجه کنید که مصاحبه‌شونده این را مستقیماً نمی‌گوید؛ بلکه پس از آنکه آبراهام با پرسش خود این واژه را در دهان او می‌گذارد، این ارزیابی را تأیید می‌کند. در روزنامه‌نگاری، این یک پرسش القایی است.
تیم کاسپار بومه، دبیر فرهنگی taz
فقط یکی از مصاحبه‌شوندگان این واژه را به کار می‌برد، آن هم تنها با پرسش القایی یکی از فیلم‌سازان، یووال آبراهام. اما من در این گفت‌وگوها هیچ حرفی از قصد و نیت نشنیدم؛ حتی نشانی روشن از خصومت یا میل به کشتن هم نبود.
گال بکرمن، دبیر ارشد The Atlantic
از میان 24 سرباز و نیروی ذخیره ناشناسی که پذیرفته‌اند جلوی دوربین آن‌ها صحبت کنند، از یکی پرسیده می‌شود آیا فکر می‌کند اسرائیل مرتکب نسل‌کشی می‌شود، و او پاسخ می‌دهد «بله». حدود 20 مصاحبه‌شونده دیگر وقتی این پرسش از آن‌ها شد چه گفتند؟ اهمیتی ندارد.
یشای کیچلس، منتقد سینما Israel Hayom
معنای واقعی این اعداد
افسرانی که در این سازوکار کار کرده‌اند توضیح می‌دهند که عدد NAZA مشخص می‌کند چه کسی باید حمله را تأیید کند و برای کاهش آسیب چه اقداماتی لازم است. این عدد مجوز کشتن همان تعداد انسان نیست.
NAZA 20 مجوز کشتن 20 نفر نبود. این طبقه‌بندی مشخص می‌کرد پیشنهاد حمله باید از چه روند بررسی و تأییدی بگذرد.
سرهنگ دوم ذخیره یائیر میرون، اطلاعات نظامی yairmiron.com
وقتی عبارت «NAZA 500 ــ خسارات جانبی برآوردشده: 500» در فرایند تأیید ظاهر می‌شود، معنایش این است که باید برای کاهش خسارات جانبی اقدام کرد.
سرهنگ دوم ذخیره ساریت زهاوی، از بنیان‌گذاران یگان هشدار به غیرنظامیان ارتش دفاعی اسرائیل The Times of Israel
ثبت خسارات جانبی به این معنا نیست که خودبه‌خود حمله خواهیم کرد. برعکس، هدف این است که خطرها را شناسایی کنیم تا بتوانیم راه‌هایی برای پیشگیری از آن‌ها یا کاهششان پیدا کنیم.
سرهنگ دوم ذخیره ساریت زهاوی، از بنیان‌گذاران یگان هشدار به غیرنظامیان ارتش دفاعی اسرائیل JNS
من مسئول برنامه‌ریزی و اجرای هزاران حمله بودم. هرگز با چنین عددی روبه‌رو نشدم؛ حتی عددی نزدیک به آن هم ندیدم. با قطعیت کامل می‌توانم بگویم: هیچ عملیاتی با چنین مشخصاتی تأیید نشده بود.
یک سرهنگ ذخیره، خلبان جنگنده و فرمانده پیشین پایگاه هوایی رامات دیوید، درباره ادعای 500 Jüdische Allgemeine
انتقادی که بارها و بارها از درون مجموعه می‌شنیدم این نبود که نیروی هوایی بیش از حد مشتاق حمله است. انتقاد این بود که بیش از حد احتیاط می‌کند.
آوی لوئیس، نیروی ذخیره در بخش برنامه‌ریزی و عملیات نیروی هوایی The Times of Israel
اگر این همه کشتار بی‌محابا در جریان بود، چرا در آمار خود غزه بازتابی ندارد؟
کایل اسمیت، منتقد سینما و ستون‌نویس The Wall Street Journal
آنچه فیلم کنار می‌گذارد
رویدادهای 7 اکتبر، گروگان‌ها، جنگیدن تروریست‌های حماس از داخل خانه‌ها، بیمارستان‌ها و تونل‌ها، و نیز هشدارها و حمله‌های لغوشده، همگی تا حد زیادی از روایت غایب‌اند.
آنچه این جنگ را به غزه کشاند ــ کشتار و گروگان‌گیری حماس در 7 اکتبر 2023 ــ تا حد زیادی بیرون از قاب مانده است.
عومر شم‌طوف، که 505 روز در گروگان حماس بود The Wall Street Journal
اگر بمبی اسرائیلی مرا می‌کشت، حماس دو بار برنده می‌شد: من مرده بودم و اسرائیل مسئول بود.
عومر شم‌طوف، که 505 روز در گروگان حماس بود The Wall Street Journal
شواهد گسترده و قانع‌کننده‌ای وجود دارد که حماس از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی استفاده می‌کند.
راویو دروکر، روزنامه‌نگار تحقیقی Haaretz
به جنگ نامتقارن حماس، شبکه گسترده تونل‌های آن و استفاده‌اش از مناطق پرجمعیت برای زیرساخت‌های نظامی تقریباً پرداخته نمی‌شود. فیلم همچنین نمی‌گوید که حتی بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، تلفات غیرنظامی در شرایطی بسیار مشخص مجاز است.
ریشارد سی. اشنایدر، رئیس پیشین دفتر شبکه ARD در تل‌آویو Neue Zürcher Zeitung
یک واقعیت به‌ویژه با تصویری که از ارتشی بی‌اعتنا به جان غیرنظامیان ارائه می‌شود سازگار نیست: اسرائیل بارها پیش از عملیات و حمله‌های بزرگ به مردم غزه هشدار داد.
آریه بلیتز Washington Examiner
آن‌ها محاسبه می‌کنند که در صورت انجام حمله چه میزان خسارات جانبی وارد خواهد شد؛ کاری که قانون الزام کرده است. همچنین برای محدود کردن آن، بیش از هر طرف دیگری در تاریخ اقدامات احتیاطی انجام می‌دهند.
جان اسپنسر، پژوهشگر جنگ شهری Breitbart
راستی‌آزمایی مستقلی در کار نیست
گاردین گزارش‌های تحقیقی مبنای فیلم را منتشر کرده و تهیه‌کننده فیلم نیز بوده است. کارگردان گفته که تک‌تک موارد را راستی‌آزمایی نکرده است.
نه نامی، نه درجه‌ای، نه یگانی، نه تاریخی. گاردین گزارش‌های تحقیقی مبنای فیلم را منتشر کرده، تهیه‌کننده آن است و یکی از روزنامه‌نگارانش نیز در تدوین کمک کرده است.
یک بازمانده هولوکاست و 28 چهره شناخته‌شده، در نامه‌ای سرگشاده Alliance
وقتی راویو دروکر، روزنامه‌نگار تحقیقی اسرائیلی، در مصاحبه‌ای از آبراهام پرسید آیا برای تأیید ادعاهای اسرائیلی‌های ناشناس تلاش کرده است، او اذعان کرد که همه مواردی را که ادعاهای مرگ گسترده غیرنظامیان بر آن‌ها استوار بود، راستی‌آزمایی نکرده است.
آدام لویک، از سردبیران CAMERA UK JNS
همین که فیلمی درباره تلاش ارتش برای تعیین نسبت تروریست‌ها به قربانیان غیرنظامی می‌سازید، عملاً استدلال نسل‌کشی را به‌کلی رد کرده‌اید.
یوسی کلاین هالوی، مؤسسه شالوم هارتمن Il Foglio
خسارات جانبی، بنا بر تعریف، آسیب به افرادی است که هدف حمله نبوده‌اند. نسل‌کشی مستلزم عکس این است: قصد مشخص برای نابود کردن یک قوم. فیلم نمی‌تواند هر دو ادعای متناقض را هم‌زمان مطرح کند.
آوی لوئیس، نیروی ذخیره در بخش برنامه‌ریزی و عملیات نیروی هوایی The Times of Israel
تداعی واژه «نازی»
منتقدان با دیدگاه‌های گوناگون به این نکته توجه کردند که عنوان فیلم به عبری انتخاب شده، نه انگلیسی، و به شباهت آوایی آن نیز اشاره کردند.
برای هر کس دیگری که با این واژه روبه‌رو شود، ممکن است ترکیبی غریب از «غزه» و «نازی» به نظر برسد، یا دست‌کم ذهن را به‌سوی اتاق‌های گاز ببرد. به نظر من این اتفاقی نیست.
گال بکرمن، دبیر ارشد The Atlantic
این انتخاب زبانی، یعنی استفاده از سرواژه‌ای تا این اندازه نزدیک به واژه «نازی» به‌جای اصطلاح رایج انگلیسی، تصادفی نبود.
آدام لویک، از سردبیران CAMERA UK JNS
در یک نگاه
-
پیش از نمایش
نمایش‌های خصوصی برای جمع‌های کوچک و گزینش‌شده، همراه با پوشش گستردهٔ رسانه‌ایِ فیلمی که هنوز امکان تماشای عمومی آن وجود نداشت، خلأ اطلاعاتی ایجاد کرد. بینندگان این خلأ را با ترس‌های خود پر کردند و با ذهنیتی که از پیش زیر تأثیر پوشش رسانه‌ای شکل گرفته بود، به تماشای فیلم نشستند.
-
درون فیلم
هر صحنه از ابزاری برای تأثیرگذاری استفاده می‌کند: زبان هیپنوتیزمی، حذف زمینه، بازچارچوب‌بندی، پرسش‌های جهت‌دار، لنگرهای دیداری و شنیداری، درهم‌فشردن خط زمانی و القای قیاس با هولوکاست. پرتکرارترین شگرد، برش ناگهانی از سربازانی است که بمباران غزه را شرح می‌دهند به بالکن‌ها و اتاق‌های نشیمن روشن در تل‌آویو.
-
مصاحبه‌کننده
یووال آبراهام، که یکی از دو کارگردان فیلم نیز هست، بی‌طرفانه سؤال نمی‌کند. حرف سرباز را قطع می‌کند، کاغذ و قلم به دستش می‌دهد، بر تعریف‌های جهت‌دار اصرار می‌ورزد («یه نوزاد هم NAZA 1 حساب می‌شه؟»)، اعداد را در چارچوبی تازه قرار می‌دهد («500 نفر یعنی یه شهر کوچیک تو اسرائیل») و گناه را به هویت فرد گره می‌زند («تو دیگه توش سهیم شدی»).
-
چارچوب هولوکاست
در بخش پایانی فیلم، نمادهای هولوکاست ــ آژیر یادبود، ادای احترام به کلود لانزمن، لوکوموتیو، ریل‌های راه‌آهن و دود ــ به غزهٔ امروز پیوند زده می‌شوند. از طریق حافظهٔ تاریخی خودِ دولت یهود، این دولت در نقش مرتکب یک هولوکاست تصویر می‌شود.
-
شواهد
شنیده‌ها به‌عنوان واقعیت عرضه می‌شوند: سربازی که از خوردن اجساد به‌دست سگ‌ها حرف می‌زند، می‌گوید خودش این صحنه را ندیده است. گورهای دسته‌جمعی با کلمات توصیف می‌شوند، بی‌آنکه تصویری از آن‌ها نشان داده شود. زنان، کودکان و سالمندان تقریباً در قاب حضور ندارند. افتادن پیکرها «روی همدیگه» بر اثر شلیک تک‌تیرانداز از فاصلهٔ دور، با اصول بالستیک یا رفتار انسان سازگار نیست.
پیش از نمایش
اگه دارن از ما پنهانش می‌کنن، حتماً حقیقت محضه و حاکمیت می‌ترسه ما ببینیمش.
شیوهٔ عرضهٔ فیلم پیش از نخستین نما بر مخاطب اثر گذاشت. نمایش‌های محدود و غیرعمومی و پوشش گستردهٔ فیلمی که هنوز کسی امکان تماشایش را نداشت، کنجکاوی، حس دسترسی به دانشی محرمانه و روایتی تثبیت‌شده در افکار عمومی ساخت.
فیلمی که نمی‌شد دید
NAZA برای جمع‌های کوچکی نمایش داده می‌شد، درحالی‌که مصاحبه‌ها، گزارش‌های تلویزیونی و مقاله‌ها به فیلمی می‌پرداختند که عموم مردم هنوز امکان تماشایش را نداشتند.
- هالهٔ زیرزمینی
- حاضران به حلقه‌ای نخبه و محرمانه تبدیل می‌شوند که پیش از دیگران به فیلم دسترسی دارند. بقیه دربارهٔ فیلم می‌شنوند و منتظر می‌مانند؛ این انتظار خلأیی می‌سازد که بدترین تصوراتشان را در آن می‌ریزند. هر عدد و هر اتهام، پیش از آنکه کسی حتی یک نما دیده باشد، بزرگ‌تر می‌شود.
- نام فیلم
- نام فیلم NAZA است؛ مخفف نظامیِ عبریِ «نِزِک آگاوی» به‌معنای خسارت جانبی، به‌جای اصطلاح انگلیسی آن. تلفظ این مخفف به نامی عربی هم شباهت دارد.
اثر خلأ
رسانه‌ها به‌شکلی گسترده دربارهٔ فیلمی حرف می‌زنند که هنوز نمی‌توان آن را دید.
- اشتیاق به رفع ابهام
- ذهن با عدم قطعیت مشکل دارد. وقتی همه از فیلمی حرف می‌زنند اما نمی‌توان آن را تماشا کرد، خلأ اطلاعاتی شکل می‌گیرد.
- فرافکنی از سر ترس
- این خلأ به‌جای واقعیت‌ها با اضطراب‌ها پر می‌شود. پیش از دیده‌شدن حتی یک نما، تخیل به اتهام جهت می‌دهد.
میوهٔ ممنوعه و کمیابی مصنوعی
دسترسی محدود می‌ماند و هیاهو بیشتر می‌شود.
- محرومیت از دسترسی در جایگاه مدرک
- همین که دسترسی محدود می‌شود، این تصور جا می‌افتد که آنچه پنهان شده حتماً حقیقت دارد. تماشاگران حاضر در سالن خود را از نظر اخلاقی و فکری برتر از دیگران می‌بینند و تردید در فیلم، عضویتشان در جمع روشن‌بینان را به خطر می‌اندازد.
- عرضهٔ محدود به سبک کالاهای لوکس
- عرضهٔ قطره‌چکانی، درست مثل عرضهٔ محدود محصولات مد، تقاضا ایجاد می‌کند. هر خبر دربارهٔ «فیلمی که جنجال به پا کرده و نمایش داده نمی‌شود»، تبلیغ رایگانی است که با پول هم نمی‌توان خرید.
- چارچوب‌بندی پیشاپیش در افکار عمومی
- وقتی فیلم سرانجام به مخاطبان گسترده می‌رسد، تماشاگران از پیش آماده شده‌اند تا دنبال همان چیزی بگردند که خبرها به آنان گفته‌اند، نه اینکه آن را بررسی کنند.
نمای آغازین
اگه با چهرهٔ مشخص مصاحبه کنم، اسرائیل به‌خاطر افشاگری درباره‌شون منو می‌اندازه زندان.
فیلم در نخستین دقایق خود را مستند معرفی می‌کند، از تصویر آشنای دستگاه اطلاعاتی اسرائیل اعتبار می‌گیرد، با برشی به تاریکی الگوی ذهنی تماشاگر را می‌شکند و دولت اسرائیل را در نقش نهادی آزارگر بازتعریف می‌کند.
چارچوب اعتبار
فیلم با این توضیح آغاز می‌شود که مستند است و چهره‌ها برای جلوگیری از شناسایی محو شده‌اند؛ سپس به فیلمی قدیمی و سیاه‌وسفید دربارهٔ رستهٔ اطلاعات ارتش اسرائیل برش می‌زند.
- چارچوب‌بندی پیشاپیش
- پیش از ارائهٔ هر محتوایی، به تماشاگر گفته می‌شود آنچه خواهد دید واقعیتی مستند است؛ آن‌قدر خطرناک که کسانی که آن را بازگو می‌کنند نگران جان خود هستند. این چارچوب از پیش صدای منتقد درونی را خاموش می‌کند: مستند در ذهن به‌عنوان واقعیت ثبت می‌شود، نه متنی سیاسی که آگاهانه ساخته‌وپرداخته شده است.
اثر افشاگری زیرزمینی
تصاویر آرشیوی نوستالژیک از شاگردانی با لباس نظامی که دستور زبان عربی یاد می‌گیرند («فعل عربی»)، و سپس برشی ناگهانی به سربازی که در تاریکی اعتراف می‌کند.
- همگام‌شدن با یک کهن‌الگو
- تماشاگران غربی تصویر دستگاه اطلاعاتی پیشرفتهٔ اسرائیل را از سریال‌هایی مثل فوضی و تهران می‌شناسند. فیلم ابتدا با همین تصویر آشنا و تقریباً معصومانه همراه می‌شود، سپس تماشاگر را از آن دور می‌کند.
- علت و معلول برای مخاطب خارجی
- واژهٔ «فعل» در سخن معلم به لنگری ذهنی تبدیل می‌شود که تدوین آن را به سامانه‌ای دیجیتال برای محاسبهٔ مرگ پیوند می‌زند. زبان و آموزش در اسرائیل طوری نشان داده می‌شوند که گویی پایهٔ سامانه‌ای سرد و بی‌روح برای نابودی‌اند.
- گسستن الگو
- برش از کلاس روشن به تاریکی مطلق، تماشاگر را در یک لحظه از درس تاریخ به تریلری توطئه‌محور می‌برد و آماده‌اش می‌کند تا آنچه در ادامه می‌آید را افشای اسرار بداند.
ترس از دولت
روی پشت‌بام، مصاحبه‌گر می‌گوید: «تو شهر رو می‌بینی، ولی شهر تو رو نمی‌بینه.» دوربین از بالا به تل‌آویو نگاه می‌کند.
- بازتعریف دولت در نقش دشمن
- اسرائیل نه به‌عنوان دموکراسی‌ای که مانند هر دولت دیگری از اسرارش محافظت می‌کند، بلکه به‌عنوان نهادی تصویر می‌شود که گویندگان حقیقت را تحت تعقیب و آزار قرار می‌دهد.
- استعارهٔ برادر بزرگ
- این جملهٔ مبهم و هیپنوتیزم‌گونه، حس گسست و احساسی شوم از قدرت ایجاد می‌کند. تل‌آویو به شهری نابینا و بی‌اعتنا بدل می‌شود، زیر پای کسانی که دربارهٔ مرگ و زندگی تصمیم می‌گیرند.
مصاحبهٔ روی پشت‌بام
نمی‌گن قراره پانزده نفر کشته بشن. می‌گن NAZA 15.
مصاحبه‌گر کنترل گفت‌وگو را به دست می‌گیرد، تمرین ترسیم را به کانون توجه تبدیل می‌کند و سرباز را از اصطلاحی فنی به واژه‌ای با بیشترین بار عاطفی هدایت می‌کند: نوزاد.
قلم و کاغذ
سرباز شروع می‌کند به توضیح انتزاعی رابط کاربری سامانهٔ هدف‌گیری. مصاحبه‌گر حرفش را قطع می‌کند: «یه لحظه شکلش رو بکش، کمکمون می‌کنه»، و کاغذ و مدادی به او می‌دهد.
- به‌دست‌گرفتن هدایت
- مصاحبه‌گر با حرکات مقتدرانهٔ دست، با ریتم سرباز همراه می‌شود و هم‌زمان جایگاه مسلط خود را تثبیت می‌کند. ادارهٔ گفت‌وگو دست اوست.
- محدودکردن دامنهٔ توجه
- یک تکلیف حرکتی کوچک، سرباز و تماشاگر را به تصویری محدود می‌کشاند. کسی که یک دستور را می‌پذیرد، دستور بعدی را آسان‌تر قبول می‌کند؛ و دستور اینجا این است که اطلاعات را بدون بررسی بپذیرد.
- اسم‌سازی و تکرار
- «NAZA 20، NAZA 20، NAZA 20 یهو شد معیار» مثل ذکری تکرارشونده عمل می‌کند. اصطلاحی نظامی که هدفش در ارتش‌های غربی محدودکردن و سنجش آسیب به غیرنظامیان است، به‌عنوان ابزار انسان‌زدایی بازتعریف می‌شود.
اثر نوزاد
در گفت‌وگویی کوتاه، بریده‌بریده و پرفشار، مصاحبه‌گر اصرار دارد جایگاه نوزادان مشخص شود.
- مصاحبه‌کننده
- توی NAZA، مثلاً بین بچه‌ها و نوزادها فرقی هست؟
- سرباز
- نه! نیست!
- مصاحبه‌کننده
- یه نوزاد می‌شه NAZA 1؟
- سرباز
- آره!
- تلقین مستقیم
- مصاحبه‌گر یکی از پربارترین واژه‌های عاطفی در هر زبان را وارد بحث می‌کند و سرباز را به تأیید این معادله می‌کشاند: ارتش دفاعی اسرائیل نوزادان را به‌صورت عدد در یک برنامهٔ رایانه‌ای می‌شمارد. گام بعدی، یعنی مقایسه با نازی‌هایی که یهودیان را به عدد تقلیل می‌دادند، به تماشاگر واگذار می‌شود.
- حذف زمینه
- این گفت‌وگوی سریع، اطلاعاتی را حذف می‌کند که تماشاگر برای قضاوت به آن نیاز دارد. در واقع، سامانه جان غیرنظامیان را می‌شمارد تا فرماندهان را محدود کند؛ به‌گونه‌ای که هدف نظامی محقق شود و تا جای ممکن از آسیب به بی‌گناهان جلوگیری شود.
500 نفر برای یک نفر، و یک شهر کوچک
سرباز می‌گوید: «یه مجوزی بود، مثلاً 500 نفر برای یه نفر»؛ یعنی مجوز کشتن 500 غیرنظامی برای هدف‌قراردادن یک مرد. مصاحبه‌گر پاسخ می‌دهد: «500 نفر تو اسرائیل جمعیت یه شهر کوچیکه.»
- حذف ساده
- چه زمانی، کجا، و آن فرد چه کسی بود: سرکرده‌ای تروریست مثل سنوار یا محمد ضیف در یک مجموعهٔ زیرزمینی؟ از چه آسیبی جلوگیری شد؟ هیچ‌کدام گفته نمی‌شود.
- بازچارچوب‌بندی عدد
- مصاحبه‌گر عدد را از حمله‌ای در غزه به محو یک اجتماع مسکونی در اسرائیل پیوند می‌زند تا در تماشاگر اسرائیلی شوک و همذات‌پنداری ایجاد کند.
«مثل بازی کامپیوتری»
سرباز می‌گوید: «مثل بازی کامپیوتریه… چون همه‌چیز از راه دوره.»
- هم‌ارزی پیچیده
- دو چیز متفاوت یکسان جلوه داده می‌شوند: سامانهٔ کنترل از راه دور برابر با بازی است، پس هر سرباز از نظر اخلاقی بی‌تفاوت است. فیلم این نکته را حذف می‌کند که فاصله در هر ارتش مدرنی ضرورتی عملیاتی است و به‌خودی‌خود چیزی را ثابت نمی‌کند.
پنجره‌های تل‌آویو
خب، تو که قبلاً توی این کار شریک شدی.
تمهید شاخص فیلم اینجا ظاهر می‌شود: برش ناگهانی از بمباران غزه به پنجره‌های روشن تل‌آویو. این تمهید در سراسر فیلم تکرار می‌شود و فیلم با استفاده از آن، زندگی عادی اسرائیلی‌ها را به شاهدی بر بی‌تفاوتی‌شان تبدیل می‌کند.
صدای غزه، تصویر تل‌آویو
سرباز از بمباران «یه محلهٔ کامل» در شعاع‌های وسیع می‌گوید. سکوت، موسیقی دراماتیک، و دوربینی که به درون خانه‌های تل‌آویو سرک می‌کشد: مردی با کنترل تلویزیون، افرادی روی مبل.
- تغییر زیرکیفیت‌های حسی
- ذهن از تصاویر باز، دور و بی‌رنگ غزه به تصاویر نزدیک، خصوصی و رنگارنگ اتاق‌های نشیمن تل‌آویو می‌رود.
- نقش‌اندازی ترکیبی
- هم‌زمان با شرح انفجار یک ساختمان، چشم ساختمانی روشن در تل‌آویو را می‌بیند. بینندهٔ اسرائیلی خطر را در اتاق نشیمن خودش احساس می‌کند؛ بینندهٔ خارجی می‌آموزد که اسرائیلی‌ها در آرامش و آسایش زندگی می‌کنند، در حالی که محله‌هایی را در همان نزدیکی محو می‌کنند.
دام هویت
سرباز سعی می‌کند از ماجرا فاصله بگیرد: «یه جایی دیگه نتونستم… نمی‌تونم توی این کار شریک باشم.»
- مصاحبه‌کننده
- خب، تو که توی این کار شریک شدی.
- سرباز
- چی؟
- مصاحبه‌کننده
- خب، تو که قبلاً توی این کار شریک شدی.
- احساس گناه در سطح هویت
- مصاحبه‌گر نمی‌گوید «کار اشتباهی کردی» که به رفتار مربوط است؛ پیامش این است که «حالا دیگه تو چنین آدمی هستی»؛ یعنی هویت، عمیق‌ترین سطح تغییر. سرباز برای رهایی از این احساس گناه، به بیان روایت‌هایی هرچه تندتر ادامه می‌دهد. سپس برشی دیگر به بالکن‌های تل‌آویو، این لنگر ذهنی را تثبیت می‌کند.
ناهار در خیابان ابن‌گبیرول
سربازی می‌گوید بین حمله‌ها برای غذا خوردن به خیابان ابن‌گبیرول می‌رفت یا با دوستانش دیدار می‌کرد.
- معادله‌ای ناگفته
- وقفه برای غذا خوردن در هر محیط کاری، از جمله ارتش، معمول است. تدوین، بیننده را به نتیجه‌ای می‌رساند که هرگز به زبان نمی‌آورد: هرکس بتواند همبرگر بخورد و بعد برگردد تا حمله‌ای را برنامه‌ریزی کند، روان‌آزار است.
- حذف زمینه
- این‌ها سربازان وظیفه‌اند که در ساختاری عملیاتی و پیچیده، شیفت‌های طولانی دارند. حفظ روال روزمره برای هرکسی که زیر فشار است، سازوکاری دفاعی و ضروری است.
گروگان‌ها، بالکن‌ها و نخبگان
فیلم از روایت ابن‌گبیرول به نوشتهٔ «همه منتظرتان هستیم» همراه با نماد گروگان‌ها برش می‌زند، سپس به تظاهرات تل‌آویو با شعار «همین حالا برشان گردانید خانه» و بعد به افرادی که در بالکن می‌رقصند. سرباز از «نخبگان اجتماعی» حرف می‌زند و می‌گوید: «اینو به اسم یه چیز خیلی باپرستیژ به خوردت می‌دن.»
- نقش‌اندازی دوپاره
- همان شهر، هم سربازان «بی‌تفاوتی» را پرورش می‌دهد که در ابن‌گبیرول غذا می‌خورند و هم جمعیت‌هایی را که برای گروگان‌ها فریاد می‌زنند. این هم‌نشینی، بی‌سروصدا برای کندن پوسترهای گروگان‌ها توجیه می‌تراشد و اتهام جنایات جنگی را تقویت می‌کند.
- فروپاشی لنگرهای ذهنی
- خروش تظاهرات احساسات را بالا می‌برد؛ بلافاصله تصویر رقص در بالکن از راه می‌رسد. برخورد دو لنگر ذهنی نیرومند، انزجار می‌آفریند: اسرائیلی‌ها برای گروگان‌هایشان اشک می‌ریزند، اما هم‌زمان با محو شدن غزه به دست ارتششان، می‌رقصند و غذا می‌خورند. جامعه‌ای که در سایهٔ تروما زندگی می‌کند، به شکل جامعه‌ای با وجدان بی‌حس بازنمایی می‌شود.
- جهش به هویت طبقاتی
- غذا خوردن در رستوران به «نخبگان»، «چپ میانه» و «جایگاه اقتصادی‌اجتماعی بالا» پیوند می‌خورد. اقدام نظامی، برخاسته از طبقه‌ای سیر و بی‌خبر از رنج دیگران جلوه داده می‌شود؛ پژواکی از تهمت دیرینه‌ای که یهودیان را نخبگانی مسلط بر جهان معرفی می‌کند.
- هیچ‌کس نام برده نمی‌شود
- «به خوردت می‌دن»: چه کسانی؟ حذف فاعل، قدرتی نامرئی و فریب‌کار می‌سازد و پرسش بی‌پاسخ، بیننده را آماده نگه می‌دارد تا پاسخی را بپذیرد که فیلم در پایان عرضه می‌کند.
تاریخ و محو کردن
رکورد زدیم. تونستیم توی هشت دقیقه یه خونه رو آتیش بزنیم.
فیلم 1948 را در زمان حال ادغام می‌کند، از اعتبار تلویزیون اسرائیل وام می‌گیرد و روایت آتش زدن خانه‌ها را در برابر صحنه‌هایی از زندگی آرام غیرنظامیان قرار می‌دهد. پرسش‌هایش طوری طراحی شده‌اند که پاسخ‌های مورد نیازش را بگیرند.
فروریختن مرزهای زمانی
تل‌آویو که در 1920 از میان شن‌ها سر برمی‌آورد، سپس 1940، و بعد این نوشته: «غزه و تل‌آویو فقط 60 کیلومتر با هم فاصله دارند… ساکنان غزه از روستاهایی آمده‌اند که در 1948 ریشه‌کن شدند.»
- القای پنهان
- تدوین میان 1920 و امروز پیوند می‌سازد. پارکی امروزی در تل‌آویو به وقایع 1948 گره می‌خورد و بیننده نتیجه می‌گیرد که تل‌آویو بر ویرانه‌های غزه ساخته شده است.
تراکتورها و پهپادها
دوربین روی خانه‌ای قدیمی و تک‌افتاده در تل‌آویو زوم می‌کند، به تصاویر سیاه‌وسفید تراکتوری در حال تخریب ساختمان‌ها برش می‌زند و سپس سربازی را نشان می‌دهد که می‌گوید ارتش دفاعی اسرائیل خانه‌های غزه را با خاک یکسان می‌کند.
- لنگرسازی تداعی‌گر
- تراکتور تاریخی و پهپاد امروزی به یک تصویر بدل می‌شوند. نبرد امروز بر بار عاطفی روایت 1948 سوار می‌شود.
زبان پاکسازی
سرباز از عبارت‌هایی مانند «با خاک یکسان کردن»، «به‌صورت نواری کار می‌کردیم»، «پاک‌سازی‌شون می‌کردیم» و «به نظرت اینجا پاکسازی شده؟» استفاده می‌کند.
- قاب‌بندی با واژگان خنثی و بهداشتی
- واژگان پاکسازی به گوینده فاصلهٔ عاطفی می‌دهند، اما او را در نظر شنونده هیولا جلوه می‌دهند. اقدام علیه زیرساخت تروریستی زیرزمینی در قالب تطهیر بازتعریف می‌شود؛ چیزی که بیننده آن را پاکسازی قومی می‌شنود.
تلویزیون اسرائیل در جایگاه شاهد
از پشت پنجره، برنامهٔ خبری اسرائیلی با نوشتهٔ «367 روز از 7/10» دیده می‌شود. خبرنگار می‌گوید ارتش دفاعی اسرائیل برای «با خاک یکسان کردن» عملیات می‌کند تا ساکنان جایی برای بازگشت نداشته باشند.
- لنگر اعتبار
- درست زمانی که بیننده ممکن است به اغراق سرباز ناشناس شک کند، فیلم صدایی رسمی از اسرائیل را در روشنایی روز وارد می‌کند. پیام القایی این می‌شود: حتی رسانه‌های خود اسرائیل هم به این موضوع اعتراف می‌کنند.
خانه‌های در آتش و تردمیل
در صدا: انتقال جمعیت از شمال به جنوب، آتش زدن خانه‌ها با روغن زیتون و کوسن‌های مبل، و این فخرفروشی: «رکورد زدیم، هشت دقیقه.» در تصویر: زنی پشت پنجره روی تردمیل می‌دود.
- دوپارگی حسی
- چشم زندگی روزمره‌ای آرام و سالم را می‌بیند، در حالی که گوش شرح آتش زدن می‌شنود. ذهن تصاویری را می‌سازد که فیلم نشان نمی‌دهد و دویدن آن زن به تجسم بی‌تفاوتی بدل می‌شود.
- پرسش جهت‌دار
- مصاحبه‌گر می‌پرسد «چطوری یه خونه رو آتیش می‌زنین؟»، نه «چرا؟» یا «اونجا تونل یا خطری وجود داشت؟». پرسش، سرباز را دعوت می‌کند این کار را مهارتی مایهٔ افتخار معرفی کند. همچنین ممکن است هدفش القای سوزاندن شواهد یا تداعی کوره‌های آدم‌سوزی باشد.
خانواده‌ها در قالب مربع‌های رنگی
سرباز شبکه‌ای از محله‌ها با درصد اشغال خانه‌ها ترسیم می‌کند: «25% اشغال… سبز، زرد، قرمز، بنفش در 300%.» ساختمانی «سبز» ظرف پنج تا ده دقیقه هدف حمله قرار می‌گیرد.
- الگوریتم در نقش مجوز
- بیننده پیش‌فرضی را جذب می‌کند که هرگز بررسی نمی‌شود: این سامانه برای نجات جان انسان‌ها نیست، بلکه برای صدور مجوز خراب کردن ساختمان‌ها بر سر ساکنانشان است. خانواده‌ها به هدف‌های رنگی روی صفحهٔ بازی تبدیل می‌شوند.
«خوش به حالشون!»
زنجیره‌ای از پرسش‌ها، دام اخلاقی را می‌بندد.
- مصاحبه‌کننده
- نظرشون چیه؟ ما به مردم گفتیم تخلیه کنن، هرکی مونده مشکل خودشه؟
- مصاحبه‌کننده
- پس کسایی که نمی‌تونن تخلیه کنن چی؟ آدم‌های دارای معلولیت، کسایی که می‌ترسن…؟
- سرباز
- خوش به حالشون!
- پیش‌فرض پنهان و دام
- پرسش اول پیش‌فرضی را در خود دارد؛ پرسش دوم دام عاطفی را فعال می‌کند. پاسخ سرباز و سکوت پس از آن، به لنگر ذهنی سنگدلی بدل می‌شود. هشدارها، گذرگاه‌های بشردوستانه و تدارکات تخلیهٔ جمعیت ناپدید می‌شوند یا پوششی برای جنایت جلوه داده می‌شوند.
پیکرها و اعداد
کلمهٔ «مسلح» رو فراموش کن. ربطی نداره. من فقط یه بار آدم مسلح دیدم.
در تل‌آویو جرثقیل‌ها قد می‌کشند و در غزه پیکرها شمرده می‌شوند. فیلم در این بخش تعریف تازه‌ای از تروریست ارائه می‌دهد، از پیکرهای رهاشده برای سگ‌ها و گورهای جمعی می‌گوید و سرباز را به چرخ‌دنده‌ای فنی تقلیل می‌دهد.
تل‌آویو ساخته می‌شود، غزه محو می‌شود
تصویر از محاسبات ویرانی به کارگاه‌های ساختمانی تل‌آویو می‌رود: جوشکارها، جرثقیل‌ها، خیابان‌های شلوغ. صدای ضربان قلب روی تصاویر شنیده می‌شود.
- قطبی‌سازی
- غزه خاک شده؛ تل‌آویو رشد می‌کند. پیام بی‌عدالتی در ابعادی فراگیر به بیننده منتقل می‌شود و برانگیختگی عاطفی، القای پیام بعدی را آسان‌تر می‌کند.
تروریست کیست
سرباز می‌گوید: «تروریست کشته‌شده توی منطقه یعنی هر کسی که تصمیم گرفتی بکشیش… 140 نفر، هیچ‌کدومشون توی عمرشون اسلحه دست نگرفته بودن.»
- تعریفی مطلق
- فیلم معادلهٔ «تروریست یعنی هر کسی که کشته شده» را می‌سازد تا چنین به نظر برسد که اسرائیل همهٔ مردم غزه، از جمله زنان و کودکان، را تروریست می‌داند.
- حذف زمینه
- آنچه حذف شده: هشدارهای نیروهای دیده‌بانی، تروریست‌هایی که هنگام کار گذاشتن مواد منفجره دیده شده‌اند و تروریست‌های حماس با لباس غیرنظامی که کمین‌ها را هدایت می‌کنند و در میان مردم پنهان می‌شوند. بیننده فقط مردی را می‌بیند که پارچه جمع می‌کند و نتیجه می‌گیرد کشتار بی‌ضابطه است.
پیکرها و سگ‌ها
فیلم می‌گوید پیکرها جمع‌آوری نمی‌شوند و سگ‌ها آن‌ها را می‌خورند.
- سرباز
- جمع کردن جنازه‌ها، جمعشون نمی‌کنن… سگ‌ها می‌خورنشون.
- مصاحبه‌کننده
- یعنی خودت اینو می‌بینی؟
- سرباز
- من نمی‌تونستم نگاه کنم… آدم‌های دوروبرم دیدن.
- حک کردن شنیده‌ها در ذهن به‌عنوان واقعیت
- سرباز اذعان می‌کند که خودش هرگز آن را ندیده است («من هیچ‌وقت، در هیچ مرحله‌ای، ننشستم تماشا کنم»). بااین‌حال، همین کلمات تصویری انزجارآور می‌سازند که به ماجرا ماهیتی درنده‌خویانه می‌دهد. پیام این است: ارتش اسرائیل نه‌تنها مردم غزه را می‌کشد، بلکه پیکرهایشان را هم برای سگ‌ها رها می‌کند.
«نقش من فنیه»
وقتی از سرباز پرسیده می‌شود آیا به این فکر کرده که به دیگران بگوید تماشا نکنند، پاسخ می‌دهد: «نقش من فنیه. قرار نیست هیچ موضع اصولی یا اخلاقی‌ای ابراز کنم.»
- ابتذال شر
- سرباز خود را از انسانی صاحب وجدان به چرخ‌دنده‌ای تقلیل می‌دهد. بیننده دفاع آشنای جنایتکاران جنگی، «من فقط دستورها رو اجرا می‌کردم»، را می‌شنود و سربازان یگان به ربات تبدیل می‌شوند؛ انسان‌هایی که در جنگی برای بقا با دوراهی‌های دشوار روبه‌رو هستند، از تصویر کنار می‌روند.
طبقات بالا می‌روند، پیکرها روی هم تلنبار می‌شوند
دوربین شمارهٔ طبقات یک برج در حال ساخت در تل‌آویو را دنبال می‌کند (64, 65… 72)، سپس به روایتی از پیکرهای تلنبارشده در گودال‌های غزه برش می‌زند.
- فروپاشی لنگرهای ذهنی
- ارتفاع گرفتن تل‌آویو و پیکرهایی که در غزه «مدام روی هم جمع می‌شن» چنان کنار هم قرار می‌گیرند که در ذهن یکی می‌شوند: رشد تل‌آویو وابسته به کشته‌ها جلوه داده می‌شود.
«صدها نفر، صدها نفر، صدها نفر»
«کلمهٔ “مسلح” رو فراموش کن، ربطی نداره… من فقط یه بار آدم مسلح دیدم.» مصاحبه‌کننده: «پس اون همه آدم، اون ده‌ها نفر، کی‌ان؟» سرباز عدد را بالاتر می‌برد: «صدها نفر، صدها نفر، صدها نفر!»
- تعمیم مطلق
- یک گزارهٔ مطلق، قواعد درگیری، نبرد شهری و هزاران تروریست مسلح در خیابان‌ها را از تصویر حذف می‌کند. این جملهٔ محوری، نتیجهٔ نابودی بی‌ضابطه و بدون تمایز میان تروریست و غیرنظامی را در ذهن می‌نشاند.
گورهای جمعی بدون تصویر
سرباز با اشاره به تصاویر پهپاد توصیف می‌کند: «گورهای جمعی… قبرهایی که بارون پرشون کرده… این دیگه قبر نیست، گودال جنازه‌ست… همه‌جای غزه، جنازه.»
- حک کردن تصویر از راه انزجار
- فیلم هیچ سند تصویری ارائه نمی‌کند؛ نه از تصاویر خودش و نه از منابع غزه. فقط گفته‌های کسی را می‌شنویم که به‌عنوان سرباز معرفی شده است. انزجار، پرسش‌هایی را که بیننده باید بپرسد خاموش می‌کند؛ مثلاً اینکه آیا این صحنه دفن موقت اجساد به دست حماس بوده یا برداشت نادرستی از تصاویر پهپاد. «چرا بکشنشون؟» «نمی‌دونم» تصویر شرارت بی‌هدف را تثبیت می‌کند.
پل و صف‌های دریافت کمک
همین‌جوری یکی روی اون یکی؟
کریا بارها به‌عنوان لنگری بصری بازمی‌گردد. سخنان نخست‌وزیر روی تصاویر بالکن‌های خانه‌های مردم پخش می‌شود و طرح یک پل و آدم‌های در حال سقوط به میدان تیر بدل می‌شود. اینجا روایت از نظر فیزیکی به نقطه‌ای می‌رسد که دیگر باورپذیر نیست.
کریا
دوربین مدام به کریا، مقر فرماندهی ارتش اسرائیل، در شب بازمی‌گردد؛ مجموعه‌ای در میان محله‌ای شلوغ و غیرنظامی در تل‌آویو.
- بازچارچوب‌بندی از راه تکرار
- تکرار یک تصویر در زمینه‌های متفاوت، معنای آن را عوض می‌کند. مقر قانونی فرماندهی دفاعی یک کشور مستقل به پایگاهی نظامی و پنهان در میان غیرنظامیان بدل می‌شود و بیننده به این نتیجه هدایت می‌شود که میان اسرائیل و حماس تفاوت اخلاقی وجود ندارد: وارونه‌سازی کامل معنای «سپر انسانی».
سخنرانی و گزارش خبری
سخنان بنیامین نتانیاهو دربارهٔ جلوگیری از ورود کالا به گزارشی از یونیت لوی، مجری خبر، دربارهٔ «تشویق مهاجرت داوطلبانه» پیوند می‌خورد؛ هم‌زمان بالکن‌های روشن تل‌آویو را می‌بینیم. مردی در اتاق نشیمن قدم می‌زند؛ وقتی سرباز از «پاکسازی نوار غزه» می‌گوید، کرکره‌ای بسته می‌شود.
- حذف هدف
- زمینهٔ امنیتی، یعنی جلوگیری از رسیدن تدارکات به حماس، حذف می‌شود. ساکنانی که آرام و خاموش این سخنان را می‌شنوند، شریک گرسنگی دادن و کوچ اجباری جلوه داده می‌شوند و سکوتشان رضایت تعبیر می‌شود.
پیکرها، یکی روی دیگری
سرباز و مصاحبه‌کننده با حرکات هماهنگ دست، یک پل و آدم‌های در حال سقوط را در دفترچه می‌کشند. در 26:24 سرباز می‌گوید پیکرها «یکی روی اون یکی تلنبار می‌شن». مصاحبه‌کننده تکرار می‌کند: «همین‌جوری یکی روی اون یکی؟» سرباز سر تکان می‌دهد.
- نقطهٔ فروپاشی باورپذیری فیزیکی
- وقتی از فاصلهٔ دور به افرادی که با سرعت می‌دوند شلیک می‌شود، پیکرها نمی‌توانند به‌شکلی منظم روی هم بیفتند؛ نحوهٔ افتادن هر فرد به وزن، سرعت و زاویه بستگی دارد و مردم کورکورانه به‌سوی یک نقطهٔ مرگ مشترک نمی‌دوند. سربازی که در عقب نشسته و صفحه‌نمایش‌ها را تماشا می‌کند، تصویری سینمایی یا برگرفته از بازی‌های رایانه‌ای را بر واقعیت فرافکنی می‌کند. این اغراقی کلامی برای شوکه کردن است، نه شهادتی مبتنی بر واقعیت.
- تداوم لنگر ذهنی
- دوربین مدت زیادی روی نقاشی مکث می‌کند؛ بنابراین وقتی اعداد نامحتمل مطرح می‌شوند، تصویر میدان تیر از پیش در حافظه تثبیت شده است.
چارچوب هولوکاست
یه عده هستن که جلوی ترور رو می‌گیرن، یه عده هم هستن که جلوی صلح رو می‌گیرن.
فیلم در بخش پایانی، جامعهٔ اسرائیل را با آلمان نازی مقایسه می‌کند، واژهٔ نسل‌کشی را از زبان سرباز بیرون می‌کشد و نمادهای هولوکاست را گرد غزهٔ امروز می‌چیند. در پایان نیز تعریف خود نتانیاهو از ترور را علیه اسرائیل به کار می‌گیرد.
لهستان و آلمان
سرباز وضعیت امروز را با سفر مدرسه‌اش به لهستان و با آلمان نازی مقایسه می‌کند: «من توی این نازی‌ها یه چیز خیلی بد می‌بینم؛ پس دربارهٔ خودم چی می‌تونم بهت بگم؟»
- جهش به همسان‌سازی تاریخی
- مردم آلمان که در کنار نازیسم زندگی می‌کردند، با کسی همسان گرفته می‌شوند که بمباران می‌کند و بعد به خانه برمی‌گردد تا نگران مدرک روان‌شناسی‌اش باشد. زمینهٔ واقعی ماجرا، یعنی جنگی دفاعی علیه سازمانی تروریستی که دست به کشتار جمعی زده، ناپدید می‌شود.
«خفه‌شون کنید»
مصاحبه‌گر می‌پرسد: «این چطور کمک می‌کنه زنده بمونن؟» و «ولی اونا دشمنن، این آدما دشمنن؟» سرباز تکرار می‌کند: «خفه‌شون کنید، خفه‌شون کنید، خفه‌شون کنید» و در پایان می‌گوید: «آخرش حس می‌کنی این کاریه که باید کرد.»
- دام پیش‌فرض
- پرسش‌هایی با پیش‌فرض‌های پنهان، راه عقب‌نشینی سرباز از این قیاس را می‌بندند و جایی برای توضیحی تاکتیکی یا اطلاعاتی نمی‌گذارند. آنچه در ذهن بیننده می‌ماند، فقط واژه‌های بارگذاری‌شده است.
- اثر ترکیبی
- فیلم از اتاق عملیات به هویتی هیولاوار در تاریخ می‌رسد و با قرار دادن آن در برابر بالکن‌های آرام، یک نتیجه را تثبیت می‌کند: جامعهٔ اسرائیل انسانیت خود را از دست داده است. این تصویر عملاً نفرت از یهودیان در اسرائیل و سراسر جهان را توجیه می‌کند.
«با هم پیروز می‌شویم»
تابلویی نورانی روی ساختمانی در تل‌آویو که کنار پرچم اسرائیل، به‌آرامی از حالت محو بیرون می‌آید و واضح می‌شود.
- آشکارسازی بصری
- تلاش برای خواندن تصویری محو، توجه را به دام می‌اندازد. وقتی تصویر واضح می‌شود، نماد همبستگی در پرتو حرفهای بعدی سرباز، به‌عنوان شاهدی بر گناه مشترک دریافت می‌شود.
روشنایی و تاریکی
در سراسر فیلم، مصاحبه‌گر در نور قرار دارد و چهره‌اش پیداست؛ سرباز همیشه در تاریکی است.
- عدم تقارن بصری
- فردی که در روشنایی است، در جایگاه کاوشگر و نمایندهٔ حقیقت دیده می‌شود؛ فردی که در سایه است، مردی به نظر می‌رسد که به جنایتی اعتراف می‌کند. نیروهای دفاعی اسرائیل در تاریکی قرار می‌گیرند.
واژهٔ نسل‌کشی
گفت‌وگوی محوری.
- مصاحبه‌کننده
- فکر نمی‌کنی این نسل‌کشیه؟
- سرباز
- آره! واقعاً.
- سرباز
- این شلیک عمدیه، عمدیه! عمدیه!… قصدت این بود که این بچه‌ها رو بکشی.
- تشدید تا نهایت
- وجود تلفات جانبی با قتل عمد کودکان یکی گرفته می‌شود. دفاع از خود، تروریسم مسلحانه و تلاش‌ها برای تخلیه حذف می‌شوند و افراطی‌ترین اصطلاح حقوقی مستقیماً بر احساسات بیننده نشانده می‌شود.
«کیف می‌ده»
وقتی از سرباز دربارهٔ نقطهٔ عطف می‌پرسند، می‌گوید: «یه طغیان هورمونیه و ازش لذت می‌بری… حس لذت دیوونه‌واریه… کیف می‌ده!»
- حمله به هویت
- رفتار در شرایط فشار به هویتی تبدیل می‌شود که از رنج دیگران لذت می‌برد. پیوند دادن «کیف می‌ده» با توصیف کشتن، هر امکانی برای همدلی با سربازان را از بین می‌برد.
آژیر و قطار
آژیر یادبود در تل‌آویو و مردمی که در خیابان بی‌حرکت ایستاده‌اند؛ برش به سینماتک تل‌آویو با نوشتهٔ «بزرگداشت کلود لانزمن»، کارگردان شوآ؛ یک لوکوموتیو، ریل‌های راه‌آهن و دود برخاسته از دودکش؛ نتانیاهو که هولوکاست را یادآوری می‌کند؛ یونیت لوی که اتهام‌های بین‌المللی دربارهٔ گرسنگی دادن و جنایت علیه بشریت را می‌خواند.
- فروپاشی مرزهای زمانی
- این پیچیده‌ترین گذار فیلم است. هر صدا و تصویر مرتبط با یاد هولوکاست به غزهٔ امروز و حکم‌های بازداشت بین‌المللی پیوند می‌خورد. دولت یهود با استفاده از نمادهای هولوکاستِ خودش، به ارتکاب هولوکاست متهم می‌شود.
«بخش بی‌بی»
سرباز بخشی را توصیف می‌کند که چهره‌های فعال در عرصهٔ بین‌المللی را رصد می‌کند، با استفاده از «آتو» مانع پیش رفتن دادخواست‌ها در لاهه می‌شود و برای نخست‌وزیر اطلاعات جمع‌آوری می‌کند: «هدف بی‌بی، هدف اصلی و بالاتر از همه‌چیزش، اینه که نذاره کشور فلسطینی تشکیل بشه.»
- تعمیم افراطی
- دفاع حقوقی و دیپلماتیک اسرائیل حذف می‌شود و دستگاه اطلاعاتی آن در قالب بازوی سیاسی شخصی بازنمایی می‌شود که برای خرابکاری در مسیر صلح ساخته شده است. آنچه گفته نمی‌شود این است که غزه حماس را انتخاب کرد، همان سازمانی که دست به کشتار جمعی زد، و طرف عرب از زمان تأسیس اسرائیل، در هر فرصتی صلح را رد کرده است.
تعریف ترور
مصاحبه‌ای قدیمی که در آن نتانیاهوی جوان، ترور را بر اساس کتابش تعریف می‌کند: «حملهٔ عمدی و سازمان‌یافته، کشتن، ناقص کردن و تهدید بی‌گناهان… برای رسیدن به اهداف سیاسی.» سپس مردی که رخت پهن می‌کند، کرکره‌ای که بسته می‌شود و شهادتی دربارهٔ حمله به خانه‌هایی که عصر جمعه کودکان در آن‌ها حضور داشتند.
- معادلهٔ وارونه
- تعریف به‌گونه‌ای چیده می‌شود که شهادت پس از آن، ظاهراً دقیقاً بر اسرائیل منطبق باشد. سخنان خود رهبر به دامی علیه او و علیه کشور تبدیل می‌شود.
پایان‌بندی
کشتار غیرنظامیان فلسطینی در غزه به دست اسرائیل ادامه دارد.
فیلم با شدیدترین تضادی که زمینه‌اش را ساخته به پایان می‌رسد: از شب‌های آرام تل‌آویو به پدری که در ویرانه‌های غزه به دنبال پسرش آوار را کنار می‌زند.
صداهای پشت تلفن
سرباز در حالی که در دفترچه طرح می‌کشد (نرم‌افزار «هوملند»)، تماس‌های شنودشدهٔ بستگان از میان ویرانه‌ها را به یاد می‌آورد: «صداهاشون رو شنیدم… گریه می‌کردن… جیغ می‌کشیدن… مادرم مرده و بچه‌ها…»
- حک‌کردن از راه صدا
- جیغ و گریه، فراتر از تفکر انتقادی، مستقیماً بر احساسات شنونده اثر می‌گذارند. طرح‌کشیدن یکنواخت («یه تماس، یه تماس، یه تماس») احساس گناه را به ناخودآگاه می‌لغزاند. و باز هم با روایتی شنیداری و غیرمستقیم روبه‌رو هستیم.
تل‌آویو زندگی می‌کند، غزه می‌میرد
تصاویری از ویرانی غزه در اکتبر و نوامبر 2023. مردی زانو می‌زند، پسرش سعید را که زیر آوار است فریاد می‌زند، با چکش ضربه می‌زند و می‌گرید. پاهای کودکانی زیر آوار. آسمانی رنگ‌پریده، هواپیماهایی در حال عبور و نوشتهٔ پایانی.
- تضاد نهایی
- پس از یک ساعت نمایش شب‌های آرام تل‌آویو (مبلمانی مرتب، زنی در حال دویدن، زوجی که زانوهای هم را ماساژ می‌دهند)، فیلم تصویری کاملاً متضاد پیش چشم می‌گذارد. نوشتهٔ پایانی، پیام را در زمان حال تثبیت می‌کند و بیننده به این سمت هدایت می‌شود که کل جامعهٔ اسرائیل را شریک جنایتی ببیند که همچنان ادامه دارد.
آنچه فیلم نشان نمی‌دهد
در برابر قدرت عاطفی فیلم، شکاف‌های روشنی در شواهد آن وجود دارد.
-
شنیده‌ها، نه مشاهدات
سربازی که دربارهٔ کشتار از طریق نرم‌افزار «هوملند» و در محل توزیع غذا شهادت می‌دهد، خودش می‌گوید: «دقیق نمی‌دونم… صداشون رو شنیدم… من اونجا پشت دوربین‌ها نبودم… هیچ‌وقت، در هیچ مرحله‌ای، ننشستم نگاه کنم.»
-
آمیختن حقیقت با اغراق
اطلاعات واقعی دربارهٔ حملات و تخریب سازه‌های حماس که در جریان آن‌ها غیرنظامیان به‌شدت آسیب می‌بینند، با استعاره‌های سینمایی و برچسب‌های سیاسی و حقوقی («جلوگیری از صلح»، «نسل‌کشی»، «توده‌های اجساد») آمیخته می‌شود. موج تکان‌دهندهٔ تصاویر و روایت‌ها، تماشاگر را به پذیرش نوشته‌های پایانی فیلم به‌عنوان حکمی قطعی سوق می‌دهد، بی‌آنکه متوجه شکاف‌های درون روایت‌ها شود.
-
چه کسانی در تصویر دیده می‌شوند
زنان، کودکان و سالمندان تقریباً هیچ‌گاه دیده نمی‌شوند. در خیابان‌های ویران‌شدهٔ غزه، عمدتاً مردان و پسران نوجوان به چشم می‌خورند.
-
تنها یک صحنه از اجساد
با وجود همهٔ ادعاهایش، فیلم تنها یک صحنه از اجساد زیر آوار دارد: ردیفی از حدود ده پا زیر دیواری فروریخته. در سراسر جنگ، تصاویر غزه همه‌جا پخش و منتشر می‌شد؛ از جمله تصاویر ساختگی با هدف شوکه‌کردن مخاطب. فیلم هیچ تصویر قابل‌مقایسه‌ای ارائه نمی‌کند.
-
اجسادی که نمی‌توانند روی هم انباشته شوند
توصیف افرادی که از فاصلهٔ دور هدف گلوله قرار می‌گیرند و «یکی روی دیگری» می‌افتند، با قوانین بالستیک و رفتار انسانی در تضاد است. این همان نقطه‌ای است که روایت فرو می‌ریزد.
نتیجه‌گیری
NAZA ابزاری طراحی‌شده برای اقناع است، نه مستندسازی بی‌طرفانه. انتشار فیلم، نمایش‌های غیرعمومی و پوشش گستردهٔ رسانه‌ای، در حالی که امکان تماشای آن وجود نداشت، خلائی ایجاد کرد که مخاطبان آن را با ترس و احساس دست‌یافتن به دانشی ممنوعه پر کردند.
در خود فیلم، بیش از چهل صحنه، هر یک از شگردی برای تأثیرگذاری استفاده می‌کنند: زبان هیپنوتیزمی، حذف زمینه، تغییر چارچوب روایت، نمایش بالکن‌های روشن تل‌آویو در کنار توصیف بمباران غزه، درهم‌ریختن توالی زمانی و القای قیاس با هولوکاست. همهٔ این شگردها به یک نتیجه ختم می‌شوند: اینکه اسرائیل در حال ارتکاب نسل‌کشی است.
در کنار این شگردها، خلأهای روایت هم به چشم می‌خورند: شنیده‌هایی که به‌عنوان واقعیت عرضه می‌شوند، نبود شواهد تصویری، غیبت زنان و کودکان از قاب و توده‌ای از اجساد که شکل‌گیری آن از نظر فیزیکی ناممکن است و روایت در همان نقطه فرو می‌ریزد.
منابع
تمام مقاله‌ها، بیانیه‌ها و پست‌هایی که این صفحه به آن‌ها استناد می‌کند، به‌ترتیب از قدیمی‌ترین به جدیدترین آمده‌اند. عنوان‌ها به زبان اصلی درج شده‌اند.
- Deadline · Zac Ntim Former Israeli Prime Minister Takes Aim At Yuval Abraham And Rachel Szor's 'NAZA'
- X · Israel Defense Forces IDF first response to NAZA after Venice premiere
- Quotidiano.net · Manuela Santacatterina Cos'è Naza, il film che svela l’orrore a Gaza
- Israel News Pulse · Jonathan Mimouni NAZA Fact Check: The Claims the Documentary Cannot Prove
- X · Andrew Fox Reply to jury president's Zone of Interest comparison
- X · Avigdor Liberman X post on NAZA directors
- X · Israel Defense Forces IDF: 500-civilian approval claim 'completely false'
- Al-Monitor · Reuters / Maayan Lubell Netanyahu says Gaza documentary 'NAZA' is 'shocking incitement'
- Elder of Ziyon · Elder of Ziyon (pseudonymous blogger) What We Know About the NAZA Movie Already Discredits It
- Haaretz · Raviv Drucker צפיתי בסרט נז"א. זה היה קשה מאוד, הזדעזעתי, אבל
- Il Foglio · Pierluigi Battista How ‘Fauda’ responds to ‘Naza’
- Israel Hayom · Amnon Lord הטעות שלישראל אסור לעשות עם הסרט נז"א
- Israel Hayom הקצין באמ"ן מסביר את השקרים בסרט נז"א
- Jüdische Allgemeine · Sabine Brandes »Ritualmordlegende« - »Pflicht, Fragen zu stellen«: Israel streitet über »Naza«
- Kan News · Eran Sikurel et al. הרמטכ"ל נגד הסרט "נז"א": "עלילות דם ועיוות מכוון של המציאות"
- X · @MaxNordau (pseudonymous) Timestamped summary of Raviv Drucker's Channel 13 interview with Yuval Abraham
- X · Brig. Gen. Effie Defrin IDF Spokesperson asks to view NAZA in full
- X · John Spencer Collateral damage estimation is what the law requires
- Ynet · Gal Ganot הרמטכ"ל יכנס דיון על הסרט נז"א: "לתקוף כדי להרוג 500 אזרחים? שקרי לחלוטין"
- il Giornale · Fiamma Nirenstein Le verità tra film e realtà
- Arutz Sheva דרוקר מפתיע: "לא הייתי משדר את זה"
- HonestReporting · Rachel O'Donoghue “NAZA”: A Record Venice Ovation, IDF Condemnation and a Genocide Fabrication
- Il Riformista · Claudio Velardi Le lacrime per Naza e le ore dedicate a Fauda: a Venezia cala il sipario sulla recita, nel mondo arabo sono già all’episodio successivo della serie israeliana
- Israel Hayom · Ariel Bulshtein דעה | "נז"א" הוא לא קולנוע – הוא כתב אישום נגד ישראל
- Jewish News · JN Reporter New documentary about IDF strikes in Gaza causes anger in Israel
- Moked · Redazione Gerusalemme e la risposta tardiva a Naza
- The Algemeiner Former Hamas Hostage Slams ‘NAZA’ Filmmakers for ‘Degrading’ IDF Soldiers ‘Who Fought to Bring Me Home’
- The Jerusalem Post · Corinne Baum IDF calls NAZA 500-civilian strike claim 'completely false'
- Walla! News · Amir Bohbot בצה"ל דוחים את טענות הסרט נז"א - ומבהירים: "שלמים עם התהליכים המבצעיים"
- X · Eylon Levy X post replying to Raviv Drucker
- X · Israel Katz X post on Rafah brigade commander strike
- X · Israel Ministry of Foreign Affairs MFA: NAZA 'pure propaganda'
- Ynet · Itamar Eichner, Tal Amodai "נז"א הצית את המדינה": הסרט השנוי במחלוקת בכותרות בעולם - וקו ההגנה של ישראל
- Il Foglio · Giulio Meotti La Naza dei cieli: storia di un massacro sventato
- JNS · Jonathan S. Tobin The AI apocalypse and the ‘NAZA’ blood libels against Israel
- The Free Press · Haviv Rettig Gur Hold Your Applause for the New Gaza Documentary
- X · Prime Minister's Office PMO video: How 'Naza' manufactured a case
- Ynet · Itamar Eichner ישראל נערכת לקרב בלימה מול היוצרים: "'נז"א' כואב במיוחד כי זה בא מבפנים"
- Channel 14 · Ziv Shezo נז"א תגיע לאירופה - ובישראל דורשים: קיימו הקרנה מיידית
- GB News · Tzipi Hotovely 'PROPAGANDA!' Israeli ambassador responds to Guardian's Gaza film NAZA amid UPROAR
- Il Foglio · Giulio Meotti Se anche Hamas elogia “Naza”
- Israel Hayom · Nissan Strauchler התשובה של המומחית הבריטית לסרט נז"א: "מעוותים את דיני המלחמה"
- Israel National News · Dr. Avi Perry A poisoned lens, a predetermined verdict, and questionable evidence made to fit
- Jüdische Allgemeine · Sabine Brandes (reporting Itamar Eichner's Ynet interview) Kampfpilot weist Vorwürfe von »Naza« zurück
- Mena-Watch · Michaela Dudley »NAZA«: Israel-Kritik hat ihren »Preis«
- Misgav Institute for National Security & Zionist Strategy · Prof. Kobi Michael The Film "NAZA" – Manipulation on Eight Levels
- The Times of Israel · Sarit Zehavi What 'Naza' really means: The truth about collateral damage
- X · Ben Caspit X post on NAZA
- Israel Hayom · Dr. Michael Oren דעה | לא בבכי, בלחימה קשוחה: כך להגיב לסרט השקרים "נז"א"
- Makor Rishon · Elchanan Shpeizer מג'נין ג'נין ועד נז"א: 80 אחוזים מהסרטים כאן לוקחים את אותו צד
- Reformatorisch Dagblad · Jeannette Gabay-Schoonderwoerd Waarom bekroonde documentaire NAZA in Israël zelf vooral op afwijzing stuit
- The Jerusalem Post · David Ben-Basat What NAZA leaves out about October 7 and Israel’s war in Gaza
- Kan News ההאשמות בסרט והקצינים שהיו שם ואומרים: "לא היה ולא נברא"
- Maariv · Prof. Aryeh Eldad סערת "נז"א": אפשר לחוות דעה על סרט גם בלי לצפות בו
- Mena-Watch · Alexander Gruber »NAZA«: Wie ein Film Israel in die Nähe der Nazis rückt
- JNS · Adam Levick The premise of ‘NAZA’ doesn’t hold up
- Ynet / Yedioth Ahronoth · Ben-Dror Yemini לוקחים חלק בעלילה
- 20il NAZA Fact Check: What the Evidence Actually Shows
- Commentary · Seth Mandel NAZA Is a Jump-the-Shark Moment for Israel’s Critics
- The Wall Street Journal · Omer Shem Tov Hostages Like Me Were Also 'NAZA'—Collateral Damage
- Mena-Watch · Sarit Zehavi Was »NAZA« über Kollateralschäden verschweigt
- TheWrap · Shlomi Ben-Meir 'NAZA' Claims About IDF Action in Gaza Deserve a Closer Look | Guest Column
- Haaretz · Prof. Danny Orbach עדויות מוטות ומצג שווא: מדוע "נז"א" חוצה את הגבול מעיתונות לתעמולה
- Walla! News · אלוף במיל' גיורא איילנד (Maj. Gen. (res.) Giora Eiland) הסרט "נז"א" במבחן המציאות: האם צה"ל חרג מהדין?
- Il Foglio · Giulio Meotti Anatomia della perfetta operazione “Naza”. La zona di interesse di Israele
- Israel National News · Dr. Alex Grobman NAZA's allegation of a system: What the evidence really shows
- The Times of Israel · Emanuel Fabian and Nurit Yohanan NAZA’s claims about IDF conduct in Gaza are grave. So are the film’s journalistic flaws
- Yair Miron personal site אחת עשרה מניפולציות בסרט "נז"א"
- Zman Yisrael · Emanuel Fabian, Nurit Yohanan הטענות של הסרט "נז"א" נגד צה"ל חמורות. כך גם הכשלים העיתונאיים שלו
- taz · Tim Caspar Boehme Debatte um Dokumentarfilm „Naza“: Warum tut ihr das?
- JNS · Amelie Botbol 'NAZA' documentary fails to show IDF efforts to prevent civilian casualties, former officer says
- The Jerusalem Post · Yisrael Medad NAZA and the rising campaign to demonize Israel
- The Jerusalem Post · Ari Tatarka 'NAZA' film at Venice Festival exposes the IDF's struggle to defend its story
- X · Yoseph Haddad No such 500 event exists
- Enfoque Judío · Elías Cohen NAZA: ¿Dónde termina el documental y comienza el libelo?
- Israel Hayom · Yishai Kitchels צפיתי ב80 הדקות של "נז"א" כדי שלא תצטרכו: כך נראית אג'נדה חד צדדית ומקוממת
- Jüdische Allgemeine · Sophie Albers Ben Chamo »NAZA«: Die Banalität der Propaganda
- The Atlantic · Gal Beckerman The Missed Opportunity of NAZA
- AJC NAZA: What to Know About the Controversial Gaza Documentary
- IDF Spokesperson press mailing · IDF Spokesperson's Unit תגובת דובר צה"ל לסרט 'נז"א'
- IDF Spokesperson's Unit IDF Response to the Film "NAZA" (10-page English document)
- Il Foglio · Mariarosa Mancuso Fonti anonime ma gli spettatori applaudono sulla fiducia. “Naza” continua
- Israel Hayom · Lilach Shoval סעיף אחר סעיף: צה"ל מפרק את טענות הסרט "נז"א"
- JNS · Fiamma Nirenstein ‘NAZA’ turns anti-Israel propaganda into box-office success
- Jewish Telegraphic Agency · Deborah Danan In its first detailed response to ‘NAZA’ documentary, IDF claims ‘fundamental errors’
- Neue Zürcher Zeitung · Richard C. Schneider Führt Israel den Krieg wie ein Videospiel? Was der Film «Naza» zeigt und was nicht
- Perlentaucher · Perlentaucher Efeu editors Efeu - Die Kulturrundschau vom 01.10.2026: NAZA. Peyman Engel und Menasse.
- The Algemeiner ‘Misrepresented and Manipulative Depiction of Reality’: IDF Issues Detailed Response to ‘NAZA’ Documentary
- The Times of Israel · Emanuel Fabian 'Distorted, misleading, and disingenuous': IDF publishes full response to 'NAZA' film
- Washington Examiner · Arie Blitz Before you applaud NAZA: A standing ovation is not proof of a war crime
- Ynet · Elisha Ben Kimon כמעט חודש אחרי הסערה, צה"ל מגיב על הסרט נז"א: "תמונה מעוותת ומניפולטיבית"
- Il Foglio · Giuliano Ferrara Il documento dell’Idf su Gaza, che smonta il facilismo frivolo e l’ambiguità morale di “Naza”, è un testo di dolorosa serietà
- X · Andrew Fox The occupancy map in NAZA
- il Giornale · Fiamma Nirenstein Il pubblico italiano pazzo per “Naza”. E le sue bugie antisemite
- Libero Quotidiano · Giovanni Longoni Guardate "Naza". Ma non cadete in trappola
- X · John Spencer Worse than Hamas propaganda
- X · Micha Danzig Genocidal armies don't count collateral damage
- yairmiron.com · Yair Miron I Watched NAZA in Full. Here Are Eleven Ways It Misleads Viewers.
- J. The Jewish News of Northern California · Oleg Ivanov and Dr. Mike Harris ‘NAZA’ viciously misrepresents Israel’s military
- Aish.com · Dr. Yvette Alt Miller NAZA's Biggest Claims, and Why the IDF Says They're Wrong
- Associated Press Israeli documentary 'NAZA' opens in the US, reigniting debate over the war in Gaza
- Breitbart EXCLUSIVE -- Urban Warfare Expert: Gaza 'Genocide' Libel Is 'Greatest Lie'
- Fox News Digital · Rachel Wolf 'I am Omer': Former Hamas hostage reflects on surviving 505 harrowing days in captivity
- Il Foglio · Sharon Nizza Alla ricerca di qualche verità. Colloquio con il giornalista Raviv Drucker
- The Times of Israel · Avi Lewis The airstrikes we canceled: What NAZA leaves out
- Agenzia Nova Peled: "Rapporto solido tra Israele e Italia ma serve un maggiore sostegno dell'opinione pubblica"
- HonestReporting · Rachel O'Donoghue The Real “NAZA”: Edited Quotes, Mystery ICC Cases & Unexplained Gaza Footage
- Jewish Journal · Alan Zeitlin ‘NAZA’ Proves Nada
- The Filitti Brief · Gerard Filitti Before the Missile Flies: How the United States Picks Targets, Weighs Civilian Harm, and Answers for Mistakes
- The Jewish Chronicle · Philipp Peyman Engel I’ve seen Naza and it’s a nasty piece of propaganda
- Walla! News · Baruch Kra יש עדויות, אין תחקיר: "נז"א" נכשל עיתונאית, אבל אסור לרדוף את יוצריו
- Il Foglio · Michele Silenzi Non serve dimostrare i fatti, basta una realtà ricostruita. Oltre Naza
- Jüdische Allgemeine · Philipp Peyman Engel Ich habe »Naza« gesehen, und es ist ein übles Stück Propaganda
- Tribune Juive · Tribune Juive (unsigned) NAZA : Le cinéma au service de la propagande
- X · Embassy of Israel in France Le film « Naza » présente une réalité déformée, trompeuse et malhonnête.
- 21 News · Harrison du Bus Documentaire NAZA : Tsahal dénonce une « réalité déformée, trompeuse et malhonnête »
- X · Andrew Fox NAZA proves the IDF did collateral damage estimates
- X · Salo Aizenberg Collateral damage skewed to fighting-age men
- The Times of Israel Blogs · Dinah Bucholz The "NAZA" Saga
- Alliance · Lou Helwaser and 28 signatories (incl. Richard Berry, Michel Boujenah, Élie Chouraqui, Éric Naulleau, Rachel Khan, Avi Pazner, Nathalie Cohen-Beizermann) Tribune. Une rescapée de la Shoah et vingt-huit personnalités contre le film NAZA
- X · Salo Aizenberg Was Israel Justified in Bombing Hamas Combatants in Their Homes?
- The Jewish Chronicle · John Nathan NAZA review: ‘This is what happens when artists and activists do the work of objective journalists’ ★★
- X · Salo Aizenberg NAZA: A Propaganda Film Masquerading as an Investigation of the Gaza War
- Aurora · Leonardo Rubinsky Graves acusaciones sin pruebas: película NAZA
- Report24 · Florian Machl Film NAZA: Hasspropaganda gegen Israel auf Basis anonymer, nicht überprüfbarer Aussagen
- The Wall Street Journal · Kyle Smith 'NAZA' Has Nada on Israel