Małe dziecko jako osłona w kolejce do kontroli w szkole

Jeden oficer, jedna szkoła, jedno dziecko

Oficer sztabowy, który mówi, że spędził w Gazie prawie dwa lata, w każdym sektorze, siedzi przed kamerą w filmie i opisuje, jak Hamas wykorzystuje cywilów jako żywe tarcze. Jeden przypadek nie daje mu spokoju. Dotyczy dziecka w wieku trzech lub czterech lat.

Naza: Prawdziwa historia to 41-minutowy izraelski film dokumentalny, wydany 30 września 2026 roku przez Roi Danino, Ariela Averbucha i Hagaya Gutmana. Opiera się na wywiadach z dowódcami i oficerami wywiadu, nagraniach z walk i przejętych materiałach; oficerowie siedzą tyłem do kamery i są przedstawieni według funkcji, a nie z nazwiska, w tym ten oficer. Film, na który odpowiada, to NAZA Yuvala Abrahama i Rachel Szor. The Free Press odnotował, że NAZA miała premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji 10 września 2026 roku, zdobyła Specjalną Nagrodę Jury i składa się z anonimowych zeznań na temat izraelskiego wyboru celów w Gazie; The New York Times również opisał wywiady z niezidentyfikowanymi izraelskimi oficerami wywiadu i żołnierzami. Na tym polega prawdziwa różnica. Żaden z filmów nie podaje nazwisk swoich oficerów. Tamten film każe przyjąć oskarżenia o politykę wyboru celów wyłącznie na podstawie zeznań. Nasz pokazuje na ekranie funkcję oficera i czas spędzony w terenie, obok nagrań i dokumentów, z którymi można jego słowa porównać. Ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu. My i tak przedstawiamy dowody.

Dziecko w kolejce

Podczas jednej z operacji, mówi oficer, informacje wywiadowcze wskazywały, że w szkole służącej jako schronienie humanitarne przebywają terroryści z Nukhby. Nukhba to nazwa, jakiej Izrael używa dla elitarnej formacji Hamasu; IDF zidentyfikowało dowódców Nukhby jako uczestników masakr na południu Izraela 7 października 2023 roku. Żołnierze zobaczyli mężczyznę trzymającego dziecko w wieku około trzech, czterech lat, mówi, i ze względu na dziecko przesunęli go do przodu w kolejce. Mężczyzna, według oficera, był terrorystą Hamasu, który brał udział w ataku 7 października. Dziecko było jego osłoną. Żołnierze oddzielili dziecko, przekazali je stojącym w pobliżu kobietom i zatrzymali mężczyznę.

Pomyśl, czego wymaga taki ruch: terrorysty, który jest pewien, że żołnierze przed nim nie narażą małego dziecka. Postawił na ich powściągliwość. Na tym polega cała metoda.

Prawo i Hamas jego własnymi słowami

Sam incydent to jego relacja. Zasada, którą łamie, nie budzi sporów. Protokół dodatkowy I, artykuł 51 ust. 7, w cytacie Foundation for Defense of Democracies, stanowi, że obecność lub przemieszczanie się ludności cywilnej „nie może być wykorzystywane w celu ochrony pewnych punktów lub stref przed operacjami wojskowymi, w szczególności w celu osłaniania celów wojskowych przed atakami albo osłaniania, ułatwiania lub utrudniania operacji wojskowych”. Izraelski raport z operacji w Gazie z 2009 roku zalicza ten sam zakaz do podstawowych norm prawa zwyczajowego, wiążących zarówno państwa, jak i podmioty niepaństwowe. Podręcznik prawa wojennego Departamentu Obrony USA, przywołany w tej samej analizie FDD, przypisuje odpowiedzialność za obrażenia żywych tarcz stronie, która ich używa, choć atakujący może ją współdzielić, jeśli nie podejmie wykonalnych środków ostrożności.

Hamas mówił o tym otwarcie. CAMERA odnotowuje, że w 2008 roku Fathi Hammad, członek Palestyńskiej Rady Legislacyjnej z ramienia Hamasu, powiedział, że Arabowie z Gazy „stworzyli żywą tarczę z kobiet, dzieci, starców i bojowników dżihadu przeciwko syjonistycznej machinie bombardującej”. Izraelski raport o Gazie z 2009 roku przywołuje to samo wystąpienie w telewizji Al-Aksa z 29 lutego 2008 roku i opisuje izraelskie nagrania z tamtej wojny, na których cywile gromadzą się na dachach po telefonicznych ostrzeżeniach, a terroryści po wystrzeleniu rakiet przemieszczają się wśród dzieci. Małe dziecko w kolejce do kontroli to inna technika niż tłum na dachu. Logika jest identyczna: wykorzystać armię, która jest zobowiązana, przez prawo i własnych prawników, do wstrzymania ognia, gdy w kadrze jest cywil.

Szkoły, ubrania i obiekty cywilne

Szkolna historia oficera mieści się w zapisie, który od niego nie zależy. W styczniu 2024 roku IDF poinformowało, że żołnierze znaleźli karabin ukryty pod łóżkiem dziecka, tunel terrorystyczny w pobliżu szkoły i wyrzutnię rakiet w pobliżu przedszkola w Chan Junis. UN Watch zebrał relacje IDF z tej wojny o ostrzale ze szkół, broni składowanej na terenie szkół oraz wypowiedź dowódcy brygady rezerwy ze stycznia 2024 roku, że broń znaleziono w każdej szkole, meczecie i przedszkolu, które przeszukała jego jednostka. Hamas i część organizacji humanitarnych odrzucają szersze twierdzenie Izraela, że szkoły i szpitale systematycznie zamieniano w węzły dowodzenia. Zwróć uwagę, o co się spierają: o skalę i zamiar. Nie o to, czy w szkołach znaleziono broń.

Oficer mówi, że terroryści Hamasu mieli mundury, ale nie walczyli w nich. Nosili cywilne ubrania, czasem bez kamizelki, i zostawiali broń w domach. Washington Institute opisał ten sam wojenny wzorzec: terroryści Brygad Izz ad-Dina al-Kassama, którzy w czasie pokoju pokazują się w mundurach maskujących, w czasie wojny zwykle noszą cywilne ubrania i ukrywają broń. Oficer mówi, że terroryści wykorzystywali gęstość zaludnienia i obiekty humanitarne jako osłonę. Opisuje szyb tunelu pod łóżeczkiem niemowlęcia, sprzęt bojowy w pokojach dziecięcych oraz szkoły i szpitale używane jako sztaby. Opisuje przemieszczanie się cywilnymi samochodami lub pieszo oraz wózki z workami, które wyglądały na mąkę, a ukrywały broń albo okazywały się ładunkami wybuchowymi; na niektórych workach, jak mówi, były logo UNRWA. Opisuje salon z literaturą nienawiści, wśród niej Mein Kampf, potem broń, potem szyb tunelu. Mówi, że zakładników przetrzymywano w gęsto zaludnionym terenie i że potwierdzili to zakładnicy, którzy wrócili.

IDF opublikowało nagrania szybów tuneli w cywilnych domach i stanowisk dowodzenia pod miastem Gaza, a FDD opisała tunele Hamasu biegnące pod infrastrukturą cywilną. Streszczenie raportu Henry Jackson Society z 2025 roku w Jewish Virtual Library traktuje sieć tuneli, walkę w cywilnych ubraniach oraz zasoby wojskowe rozmieszczone wśród domów, szkół i szpitali jako części jednej metody żywej tarczy. To zgadza się z relacją oficera. Samo w sobie nie dowodzi to jednak niczego o konkretnym domu czy szkole i nie twierdzimy, że dowodzi.

Zasady otwierania ognia

A teraz druga strona tej linii. Oficer mówi, że oficerowie prawni są na każdym szczeblu, a zasada jest prosta: jeśli jest wątpliwość, nie ma strzału. Mówi, że wiele uderzeń odwołano, także wobec uzbrojonych terrorystów, z powietrza i w ogniu bezpośrednim, żeby nie skrzywdzić innych. Mówi, że IDF nie strzela do szkoły, w której zgromadzeni są ludzie, i że podczas swojego pobytu w Gazie nie przypomina sobie ostrzału osób niezaangażowanych. Obszary, w których mógł być zakładnik, były, jak mówi, strefami zakazu ognia lub zakazu wejścia, nawet gdy w zasięgu wzroku były uzbrojone komórki Hamasu, a cywilów z tego samego powodu zatrzymywano na miejscu.

Opublikowany przez Izrael opis jego zasad po 7 października 2023 roku jest bardziej formalny. W odpowiedzi prawnej przedrukowanej przez Jewish Virtual Library Izrael stwierdza, że IDF wbudowało prawo konfliktów zbrojnych w operacje poprzez szkolenia prawne, procedury, stałe doradztwo prawne dla dowództwa i mechanizmy badania zarzutów niewłaściwego postępowania oraz że stosuje przy przeprowadzaniu ataków zasady rozróżnienia, środków ostrożności i proporcjonalności. Ten sam tekst mówi, że dowódcy muszą oceniać spodziewane szkody wśród cywilów i korzyść wojskową na podstawie faktów, jak je rozumiano w danym momencie, oraz że atak, który później spowoduje większe szkody uboczne niż przewidywano, nie jest z samego tego powodu bezprawny. To surowe zasady prowadzenia działań i są one deklarowanym standardem armii; standard nie dowodzi, że każde uderzenie go spełniło. A teraz spójrz, na czym polegają oskarżyciele: na danych kierowanego przez Hamas Ministerstwa Zdrowia, które, jak zauważa FDD, w łącznych liczbach nie oddzielają terrorystów od cywilów, zestawionych z izraelskimi szacunkami, że duża część zabitych to terroryści. Na której liczbie oparłbyś wyrok?

Żywność, pomoc i ile może udźwignąć jeden wywiad

Oficer mówi, że nie widział głodu i widział dużo żywności. Mówi, że Hamas od pierwszego dnia przejmował ciężarówki z pomocą i wykorzystywał towary do wzmacniania się, że terroryści stali na ciężarówkach i odpędzali cywilów, a część towarów stanowiły papierosy i tytoń do fajki wodnej, a nie podstawowa żywność.

To teren sporny, a zapis pokazuje dlaczego. W lipcu 2025 roku CNN poinformowała o wewnętrznym przeglądzie USAID dotyczącym incydentów zgłaszanych przez partnerów, który nie znalazł „żadnych oznak systemowych strat z powodu ingerencji, kradzieży lub przejmowania przez Hamas”. W sierpniu 2025 roku Washington Free Beacon podał, że inspektor generalny USAID gromadzi dowody na przejmowanie przez Hamas ciężarówek z pomocą i przekierowywanie towarów oraz bada „wiarygodne zarzuty ingerencji, przejmowania i kradzieży przez Hamas”. Fox News poinformowała później o tych samych pracach inspektora generalnego, w tym o zarzutach przemytu w dostawach pomocy. Przegląd tego, co partnerzy zdecydowali się zgłosić, to jedno. Otwarte dochodzenie inspektora generalnego to drugie. Przeczytaj jedno i drugie obok relacji żołnierza, który tam był.

Terrorysta, który chowa się za trzylatkiem, nie jest trudnym przypadkiem dla żołnierza, który stoi naprzeciw niego. Jest argumentem przeciwko wszystkim, którzy obwiniają tego żołnierza. Hamas i organizacje humanitarne opowiadają kilka z tych historii inaczej; ten oficer opowiada swoją przed kamerą. Obejrzyj cały wywiad w Naza: Prawdziwa historia, bezpłatnie online z angielskimi napisami, i oceń sam.