Naza: Prawdziwa historia

41-minutowy izraelski film dokumentalny, który można bezpłatnie obejrzeć na tej stronie. Wysocy dowódcy rezerwy IDF i oficerowie wywiadu, którzy służyli w Gazie, wyjaśniają, jak i dlaczego prowadzono tę wojnę, a film pokazuje na ekranie zdjęcia, nagrania i dokumenty obok tego, co mówią. To nie są przeprosiny. To są dowody.

Troje prywatnych obywateli: Roi Danino, Ariel Averbuch i Hagay Gutman. Zrobili go i sami za niego zapłacili. Żaden rząd, armia ani organizacja go nie finansowały. O ich drodze zawodowej można przeczytać na stronie O filmie.

Nie. Film Naza: Prawdziwa historia zrobiły trzy osoby prywatne i zapłaciły za jego produkcję z własnej kieszeni. Nie otrzymaliśmy żadnego finansowania ani wsparcia produkcyjnego od rządu, wojska ani z innych źródeł zewnętrznych. Ani rząd Izraela, ani IDF nie wiedziały, że robimy ten film, dopóki nie był gotowy.

Nasza niezależność jest jasna. Tymczasem publikacje The Jerusalem Post postawiły pytania o wieloletnią współpracę reżysera NAZA Yuvala Abrahama z Ahmedem Alnaouqiem oraz o zarzuty dotyczące powiązań Alnaouqa z Hamasem. Pytania o niezależność i powiązania zasługują na tę samą wnikliwą ocenę w przypadku obu produkcji.

Ambasada Izraela w Stanach Zjednoczonych udostępniła gotowy film z własnej inicjatywy, bez naszej wcześniejszej wiedzy i bez uzgodnień z nami. Uważamy, że zrobiła to, ponieważ siła filmu tkwi w prawdzie, którą ujawnia za pomocą twardych dowodów, i cieszymy się, gdy osoby i instytucje udostępniają naszą niezależną produkcję, aby widzowie mogli sami przyjrzeć się tym dowodom.

Żadnej.

Dowody wizualne są sednem różnicy między tymi dwoma filmami dokumentalnymi. Podajemy funkcje, jakie nasi rozmówcy pełnili w czasie wojny, i przedstawiamy ich relacje z pierwszej ręki wraz z obszerną dokumentacją wizualną: zdjęciami, nagraniami z kamer nasobnych, materiałami z dronów i samolotów, analizą terenu oraz prawdziwymi nagraniami z kokpitu, na których widać przerywanie ataków, ponieważ w pobliżu byli cywile. Te materiały dają widzom konkretne dowody, które mogą zestawić z relacjami.

Te nagrania określano jako „odtajnione”. Nie w ten sposób je zdobyliśmy. Nie odtajnialiśmy nagrań ani nie otrzymaliśmy ich w ramach porozumienia produkcyjnego z IDF. Część wcześniej niepublikowanych materiałów nagrali sami żołnierze składający relacje i przekazali je nam bezpośrednio, bez żadnego instytucjonalnego udziału IDF.

Wiarygodność filmu dokumentalnego zależy od tego, jak przekonująco uzasadnia on swoje twierdzenia. Co każdy świadek widział na własne oczy? Jaką funkcję pełnił i za co odpowiadał? I co najważniejsze: jakie dowody, jeśli w ogóle jakieś są, faktycznie pokazano widzowi i czego one dowodzą?

Ochrona źródeł może być uzasadniona. Ale anonimowość nie może zastąpić dowodów, a poważne oskarżenia wymagają czegoś więcej niż „uwierzcie mi na słowo”. Chętnie poddajemy nasze relacje i dokumentację weryfikacji. Oczekujemy, że ta sama miara zostanie przyłożona do NAZA.

Nie. Poza niezależnym udostępnianiem w mediach społecznościowych nie otrzymaliśmy od rządu Izraela żadnej pomocy w dystrybucji ani promocji.

Niektórzy twierdzą, że badanie postępowania Hamasu nie odnosi się do kwestii, które podnosi NAZA. Odrzucamy to. Postępowanie Hamasu jest niezbędne w każdej poważnej analizie ofiar cywilnych w Strefie Gazy. Każda relacja, która pomija celowe metody Hamasu polegające na stawianiu cywilów na linii ognia, daje zniekształcony obraz. Obejrzyj Naza: Prawdziwa historia, aby na własne oczy zobaczyć metody Hamasu.

Nasze stanowisko jest jasne: Naza: Prawdziwa historia dowodzi, że udokumentowane praktyki nie są jedynie odosobnionymi incydentami, lecz systematycznymi metodami prowadzenia wojny, które stawiają cywilów na linii ognia i pozwalają Hamasowi wykorzystywać ich cierpienie i śmierć do propagandy. Film przedstawia relacje z pierwszej ręki i dowody wizualne, które potwierdzają ten wniosek.

Co mówią o priorytetach Hamasu sytuacje, gdy jego terroryści porzucają mundury i celowo ukrywają się wśród cywilów? Nasz film odpowiada na to pytanie.

IDF nie dano możliwości odniesienia się do konkretnych zarzutów NAZA przed jego pierwszą publikacją. Ten sam podstawowy standard odpowiedzialnego dziennikarstwa powinien obowiązywać oba filmy.

Obejrzyj oba filmy, przyjrzyj się dowodom wizualnym, które jeden przedstawia, a których brakuje drugiemu, i zdecyduj sam.

To oficerowie w czynnej służbie, pełniący funkcje wywiadowcze i operacyjne, dlatego film nie ujawnia ich tożsamości. Siedzą tyłem do kamery, a film podaje funkcję, którą pełnił każdy z nich. To, co słyszysz, idzie w parze z tym, co widzisz: nagrania i dokumenty są pokazane na ekranie.