BDS และการต่อต้านชาวยิว: เมื่อการคว่ำบาตรตกลงบนชาวยิว

วิจารณ์อิสราเอลได้ตามใจ แต่เมื่อการคว่ำบาตรตีตรานักดนตรี นักศึกษา และคณะนักร้องประสานเสียงชาวยิวว่าสมรู้ร่วมคิด มันก็ข้ามเส้นไปสู่การต่อต้านชาวยิวแล้ว นี่คือบันทึก

ประเด็นสำคัญ

  1. นิยามการทำงานของ IHRA ปกป้องการวิจารณ์อิสราเอล “ในลักษณะเดียวกับที่วิจารณ์ประเทศอื่นใด” สิ่งที่นิยามชี้คือมาตรฐานสองชั้น (Jewish Virtual Library)
  2. เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2017 รัฐสภายุโรปเรียกร้องให้รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปรับนิยามของ IHRA ไปใช้เอง (Jewish Virtual Library)
  3. เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2019 บุนเดสทาควินิจฉัยว่าวิธีการของ BDS เป็นการต่อต้านชาวยิว: สติกเกอร์ “อย่าซื้อ” บนสินค้าอิสราเอลชวนให้นึกถึงคำขวัญของนาซีต่อร้านค้าของชาวยิว (CAMERA; Jewish Virtual Library)
  4. PACBI เรียกร้องให้คว่ำบาตรสถาบันวิชาการและวัฒนธรรมของอิสราเอลทั้งหมด และบอกให้ผู้ชมรังเกียจคณะต่าง ๆ เช่น คณะบัลเลต์อิสราเอล และวงฟิลฮาร์โมนิกอิสราเอล (NGO Monitor)

วิจารณ์ได้ นั่นไม่ใช่ประเด็น

วิจารณ์อิสราเอลได้ ชาวอิสราเอลเองก็ทำทุกวัน: หนังสือพิมพ์ ศาล และนายทหารถกเถียงกันเรื่องนิคม ความได้สัดส่วน และการดำเนินสงครามทุกสัปดาห์ ไม่มีใครต้องขออนุญาต คำถามที่แท้จริงคมกว่านั้น และคนที่ตะโกนว่า “คุณเรียกนักวิจารณ์ทุกคนว่าต่อต้านชาวยิว” แทบไม่เคยตอบ: เมื่อไรที่การรณรงค์เลิกปฏิบัติต่ออิสราเอลในฐานะรัฐที่อาจทำผิดได้ แล้วเริ่มปฏิบัติต่อชาวยิวในฐานะกลุ่มชนที่อาจถูกรังเกียจ ถูกกล่าวโทษ หรือถูกปฏิเสธสิทธิที่กลุ่มชนอื่นทุกกลุ่มยังคงมีอยู่

เส้นนั้นไม่ใช่เรื่องที่จินตนาการขึ้น นิยาม กฎการคว่ำบาตร กรณีในมหาวิทยาลัย และการลงมติในรัฐสภาล้วนทิ้งร่องรอยเอกสารไว้ ลองตามดู

ข้อความของ IHRA เขียนไว้ว่าอย่างไรจริง ๆ

ในเดือนพฤษภาคม 2016 พันธมิตรระหว่างประเทศเพื่อการรำลึกถึงฮอโลคอสต์ (IHRA) ได้รับรองนิยามการทำงานที่ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย: “การต่อต้านชาวยิวคือการรับรู้ชาวยิวในลักษณะหนึ่ง ซึ่งอาจแสดงออกมาเป็นความเกลียดชังต่อชาวยิว” เอกสารเดียวกันระบุไว้ในประโยคที่ฝ่ายคัดค้านมักข้ามไปว่า “การวิจารณ์อิสราเอลในลักษณะเดียวกับที่วิจารณ์ประเทศอื่นใด ไม่อาจถือว่าเป็นการต่อต้านชาวยิว” ดังนั้น ไม่ใช่ IHRA ไม่ได้ห้ามพูดถึงกาซา นิคม หรือเนทันยาฮู ตัวอย่างประกอบของนิยามขึ้นอยู่กับบริบท ตัวอย่างเหล่านั้นชี้ถึง เช่น การปฏิเสธสิทธิในการกำหนดชะตากรรมตนเองของชาวยิวขณะที่ปล่อยให้ชาติอื่นคงไว้ การใช้มาตรฐานที่ไม่ได้เรียกร้องจากประชาธิปไตยอื่น การใช้ภาพต่อต้านชาวยิวแบบดั้งเดิมเพื่อบรรยายอิสราเอล การเปรียบนโยบายของอิสราเอลกับนาซี และการให้ชาวยิวทั้งหมดรับผิดชอบร่วมกันต่อการกระทำของรัฐอิสราเอล

สันนิบาตต่อต้านการหมิ่นประมาท (Anti-Defamation League) สนับสนุน IHRA ในฐานะแนวทางและการฝึกอบรม ไม่ใช่ในฐานะความผิดฐานการพูดรูปแบบใหม่ และตั้งข้อสังเกตว่าตัวอย่างบางข้อที่เกี่ยวกับอิสราเอลยังคงเป็นการแสดงออกที่ได้รับความคุ้มครองตามบทแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐฯ ฉบับที่หนึ่ง นั่นคือประเด็น ข้อความนี้มีไว้วินิจฉัย: อธิบายว่าทำไมภาพเหมารวมบางอย่างจึงเป็นการต่อต้านชาวยิว แม้จะมาในคราบของการพูดเรื่องนโยบายต่างประเทศ มันไม่ได้ทำให้บทความแสดงความเห็นที่รุนแรงทุกชิ้นกลายเป็นความเกลียดชัง

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2017 รัฐสภายุโรปอนุมัติข้อมติที่รับรองนิยามของ IHRA และเรียกร้องให้รัฐสมาชิกรับนิยามนี้ไปใช้เอง เพื่อปกป้องชุมชนชาวยิวจากอาชญากรรมและวาจาที่สร้างความเกลียดชัง และเพื่อสนับสนุนการสืบสวนของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายต่อการโจมตีที่ต่อต้านชาวยิว เยอรมนีรับนิยามนี้ในปีเดียวกัน ในปี 2019 บุนเดสทาคขีดเส้นเดียวกันเมื่อประณามถ้อยแถลง “ที่เรียบเรียงขึ้นในรูปของการวิจารณ์นโยบายของรัฐอิสราเอล แต่แท้จริงแล้วเป็นการแสดงความเกลียดชังต่อชาวยิว”

ข้อโต้แย้งต่อนิยาม และสิ่งที่มันปกป้อง

ฟังฝ่ายคัดค้านด้วยถ้อยคำของพวกเขาเอง สถาบันเพื่อการสนทนาเชิงยุทธศาสตร์ (Institute for Strategic Dialogue) บันทึกว่านักเคลื่อนไหวด้านเสรีภาพในการพูดโต้แย้งว่า IHRA ปิดกั้นการแสดงออกด้วยการถือว่าการวิจารณ์ไซออนิสม์และอิสราเอลบางรูปแบบเป็นการต่อต้านชาวยิว ข้อความคู่แข่งอย่างปฏิญญาเยรูซาเลมว่าด้วยการต่อต้านชาวยิว (Jerusalem Declaration on Antisemitism) และเอกสาร Nexus พยายามขีดเส้นให้แคบลง

ทีนี้ลองดูว่าเส้นที่แคบกว่านั้นปกป้องอะไร คณะกรรมการชาวยิวอเมริกัน (American Jewish Committee) ตั้งข้อสังเกตว่าไม่มีรัฐบาลใดรับรองทางเลือกเหล่านั้น และปฏิญญาเยรูซาเลมปกป้องการใช้มาตรฐานสองชั้นกับอิสราเอล และปกป้องการรณรงค์คว่ำบาตร ถอนการลงทุน และลงโทษ ซึ่งผู้ก่อตั้งเคยกล่าวว่าต้องการรื้อรัฐยิว สถาบันเพื่อการสนทนาเชิงยุทธศาสตร์ ซึ่งบรรยายปฏิญญาเยรูซาเลมด้วยถ้อยคำของตนเอง ระบุว่าผู้เขียนห่วงใยเป็นพิเศษที่จะปกป้องการเรียกร้องสิทธิและการกำหนดชะตากรรมตนเองของชาวอาหรับในกาซาและในยูเดียและสะมาเรีย ปฏิญญาถือว่าการสนับสนุนรัฐสองชนชาติที่มีความเท่าเทียมทางพลเมืองเต็มที่ไม่ใช่การต่อต้านชาวยิว แม้ว่านั่นจะทำให้อิสราเอลสิ้นสภาพรัฐยิว และถือว่า BDS เป็นการรณรงค์คว่ำบาตรและลงโทษ ไม่ใช่การต่อต้านชาวยิวในตัวเอง

นั่นคือข้ออ้างเรื่องเสรีภาพในการพูด ไม่ใช่หลักฐานว่าการต่อต้านชาวยิวเป็นเรื่องที่พบได้น้อย ชั่งน้ำหนักกับข้อยกเว้นของ IHRA เองสำหรับการวิจารณ์ทั่วไป และกับกรณีที่ “การวิจารณ์” มุ่งเป้าไปที่ชาวยิวเท่านั้น

สถาบันเพื่อการสนทนาเชิงยุทธศาสตร์ยังตั้งข้อสังเกตถึงจุดร่วมขนาดใหญ่ที่เสียงตะโกนบดบังไว้: ทั้งสองฝ่ายเห็นตรงกันว่านโยบายของอิสราเอลวิจารณ์ได้ และทั้งสองฝ่ายเห็นตรงกันว่าการวิจารณ์อาจเป็นการต่อต้านชาวยิวได้ทั้งในรูปแบบหรือแรงจูงใจ สิ่งที่ถกเถียงกันคือมาตรฐานสองชั้น การปฏิเสธสิทธิในการกำหนดชะตากรรมตนเองของชาวยิว และการเปรียบเทียบกับนาซีหรือการแบ่งแยกสีผิว นั่นไม่ใช่การจับผิดเรื่องถ้อยคำ แต่เป็นตัวตัดสินว่านักศึกษาชาวยิวคือพลเมืองที่มีความคิดเห็น หรือเป็นตัวแทนของรัฐบาล

เมื่อการคว่ำบาตรตกลงบนชาวยิว

ขบวนการคว่ำบาตร ถอนการลงทุน และลงโทษ (BDS) นำเสนอตัวเองว่าเป็นการรณรงค์ต่อรัฐอิสราเอล ตามแบบการโดดเดี่ยวแอฟริกาใต้ในยุคแบ่งแยกสีผิว ไม่ใช่ต่อชาวยิว CAMERA บันทึกว่าคณะกรรมการแห่งชาติ BDS ปาเลสไตน์ (Palestinian BDS National Committee) ยืนยันว่าตนต่อต้าน “การเหยียดเชื้อชาติทุกรูปแบบ รวมถึงการเหยียดชาวยิว” และบ่นว่าฝ่ายตรงข้ามเอาการกดดันอิสราเอลไปปนกับการเหยียดชาวยิว ก็ได้ วางคำบรรยายตัวเองนั้นไว้บนโต๊ะ แล้วอ่านกฎที่เขียนไว้

การรณรงค์ปาเลสไตน์เพื่อการคว่ำบาตรทางวิชาการและวัฒนธรรมต่ออิสราเอล (PACBI) ซึ่งก่อตั้งในปี 2004 ในฐานะแขนงผู้ก่อตั้งของ BDS เรียกร้องให้ประชาคมระหว่างประเทศคว่ำบาตรสถาบันวิชาการและวัฒนธรรมของอิสราเอล ด้วยเหตุผลว่าสถาบันเหล่านั้นสมรู้ร่วมคิดในระบบการกดขี่ NGO Monitor อ้างคำของ PACBI ที่เรียกร้องให้ผู้ชมคว่ำบาตรศิลปินอิสราเอล เช่น คณะบัลเลต์อิสราเอล และวงดุริยางค์ฟิลฮาร์โมนิกอิสราเอล ซึ่ง PACBI กล่าวหาว่าเป็น “หุ้นส่วนกับรัฐในการวางแผน ดำเนินการ และฟอกขาวอาชญากรรมสงครามและการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศ” InfluenceWatch บันทึกข้ออ้างของ PACBI ว่านักวิชาการอิสราเอลและนักวิชาการที่สนับสนุนอิสราเอล “ส่วนใหญ่อย่างท่วมท้น” สมรู้ร่วมคิด ไม่ว่าจะโดยการปกป้องรัฐหรือโดยการประณามรัฐไม่มากพอ ลองถามตัวเองดู: คณะบัลเลต์ผ่านกฎหมายอะไร นั่นไม่ใช่การลงโทษต่อตัวบทกฎหมาย แต่เป็นการทดสอบความภักดีของนักดนตรีและมหาวิทยาลัย

ในมหาวิทยาลัยของสหรัฐฯ ตรรกะเดียวกันไปถึงชาวยิวที่ไม่ได้เป็นชาวอิสราเอลเลย การทบทวนกิจกรรมในมหาวิทยาลัยช่วงปี 2020–2021 ของ ADL พบว่าแนวทางการคว่ำบาตรทางวัฒนธรรมอย่างเป็นทางการของ BDS ซึ่งเรียกร้องให้รังเกียจ “กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับอิสราเอล กลุ่มล็อบบี้ของอิสราเอล และสถาบันที่สมรู้ร่วมคิด” มี “ผลกระทบต่อชุมชนชาวยิวมากเกินสัดส่วน” เพราะกลุ่มที่สนับสนุน BDS มักถือว่าองค์กรชาวยิวอเมริกันทั่วไปเป็น “กลุ่มล็อบบี้” หรือ “สถาบันที่สมรู้ร่วมคิด” กฎต่อต้านการทำให้เป็นปกติ ซึ่งถือว่ากิจกรรมที่มีชาวอิสราเอลกับชาวอาหรับจากกาซาหรือจากยูเดียและสะมาเรียเข้าร่วมนั้นไม่ชอบธรรมหากสื่อถึง “ความเท่าเทียม” ก็ให้ผลแบบเดียวกัน นี่คือวิธีที่การคว่ำบาตรเชิงนโยบายกลายเป็นการคว่ำบาตรชุมชน

กรณีรายบุคคลแสดงให้เห็นการเปลี่ยนเป้าจากรัฐบาลมาสู่ตัวบุคคล ในเดือนกันยายน 2018 John Cheney-Lippold ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยมิชิแกน ถอนจดหมายรับรองที่สัญญาไว้หลังรู้ว่านักศึกษาต้องการไปเรียนโปรแกรมในอิสราเอล มหาวิทยาลัยลงโทษทางวินัยเขา โดยระบุว่า “ความประพฤติของเขาต่ำกว่าความคาดหวังของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอย่างมาก ในเรื่องที่ … คณาจารย์ปฏิสัมพันธ์และปฏิบัติต่อนักศึกษา” การสอบสวนอิสระต่อสหภาพนักศึกษาแห่งชาติของสหราชอาณาจักร ซึ่งสรุปไว้โดยสถาบันเพื่อการสนทนาเชิงยุทธศาสตร์ พบความล้มเหลวในการป้องกันการคุกคามที่ต่อต้านชาวยิว ซึ่งใช้ภาพเหมารวมเรื่องการใส่ร้ายด้วยเลือดและตระกูลรอธส์ไชลด์ และให้นักศึกษาชาวยิวรับผิดชอบต่อการกระทำของรัฐอิสราเอล การกล่าวโทษเหมารวม ทฤษฎีสมคบคิด และการทดสอบที่ไม่มีกลุ่มชาติพันธุ์อื่นถูกขอให้เข้า: นั่นคือตัวอย่างของ IHRA ในเสื้อผ้าธรรมดา

เยอรมนีพูดออกมาดัง ๆ

เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2019 บุนเดสทาค ตามญัตติของ CDU/CSU, SPD, FDP และพันธมิตร 90/กลุ่มกรีน ได้รับรองข้อมติให้ต่อต้านขบวนการ BDS และต่อสู้กับการต่อต้านชาวยิว มูลนิธิเพื่อการปกป้องประชาธิปไตย (Foundation for Defense of Democracies) ตั้งข้อสังเกตว่าการลงมติเป็นเรื่องทางการเมือง ไม่ใช่กฎหมายอาญา ญัตติอ้างถึง IHRA ย้ำเป้าหมายสองรัฐ แล้วจึงชี้ประเด็นทางประวัติศาสตร์ที่สมาชิกรัฐสภาเยอรมันมีสิทธิเต็มที่จะชี้ CAMERA อ้างข้อความที่ได้รับรอง: “รูปแบบการโต้แย้งและวิธีการของขบวนการ BDS เป็นการต่อต้านชาวยิว” และการเรียกร้องของ BDS ให้คว่ำบาตรศิลปินอิสราเอล รวมถึงสติกเกอร์ “อย่าซื้อ” บนสินค้าอิสราเอล “ชวนให้นึกถึงช่วงที่เลวร้ายที่สุดของประวัติศาสตร์เยอรมัน” ฉบับแปลภาษาอังกฤษของญัตติเดียวกันโดย Jewish Virtual Library ระบุว่าสติกเกอร์เหล่านั้น “ย่อมปลุกความทรงจำถึงคำขวัญ … ของนาซี ‘Kauf nicht bei Juden!’ (อย่าซื้อจากชาวยิว!)” บุนเดสทาคมีมติไม่ให้ทุนแก่องค์กรที่ตั้งคำถามต่อสิทธิในการดำรงอยู่ของอิสราเอลหรือสนับสนุน BDS อย่างแข็งขัน และขอให้หน่วยงานสาธารณะอื่นทำตาม

BDS และนักวิจารณ์ชาวเยอรมันบางคนตอบว่าข้อมติทำให้การแสดงออกทางการเมืองหวาดกลัว CAMERA อ้างคำของคณะกรรมการแห่งชาติ BDS ปาเลสไตน์ที่ปฏิเสธ “การเหยียดชาวยิว” และยืนยันว่าตนมุ่งเป้าที่ระบอบ ไม่ใช่กลุ่มชน Jürgen Trittin สมาชิกรัฐสภาพรรคกรีนที่คัดค้านญัตติ อ้างว่ามี “บรรยากาศของการข่มขู่ต่อผู้วิจารณ์นโยบายการยึดครองของอิสราเอล” และการเหมาว่า BDS คือการต่อต้านชาวยิวจะเป็นการใส่ร้ายนักรณรงค์ที่ไม่ใช้ความรุนแรง งั้นก็ทดสอบข้ออ้างกับกฎ การคว่ำบาตรรัฐเป็นเครื่องมือที่รู้จักกันดี แต่การคว่ำบาตรที่เกณฑ์ที่เขียนไว้ตีตราคณะนักร้องประสานเสียงและวงดุริยางค์อิสราเอลว่าสมรู้ร่วมคิด และที่การปฏิบัติในมหาวิทยาลัยถือว่าชีวิตนักศึกษาชาวยิวคือการสมรู้ร่วมคิด ไม่ได้เกี่ยวกับคณะรัฐมนตรีและพรมแดนอีกต่อไป

สรุป

ภาระการพิสูจน์อยู่ที่ผู้กล่าวหา และการทดสอบเดียวกันใช้กับข้อกล่าวหาที่หนักที่สุดของสงครามกาซา รวมถึงข้อกล่าวหาเรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หลักฐาน กฎหมาย และการปฏิบัติทางทหารถกเถียงกันได้ Naza: เรื่องจริง ถกเถียงเรื่องเหล่านั้นด้วยนายทหารต่อหน้ากล้องที่บอกว่างานของพวกเขาคืออะไร ไม่ใช่ด้วยเสียงประสานหมู่ สิ่งที่ไม่อาจลักลอบสอดแทรกมาในนาม “การวิจารณ์” คือกลอุบายที่เก่าแก่ที่สุด: ชาวยิว ในฐานะชาวยิว ต้องรับผิดชอบแทนรัฐ สูญเสียสถานะทางวัฒนธรรม หรือพิสูจน์ความบริสุทธิ์ที่ไม่มีชุมชนพลัดถิ่นอื่นใดถูกขอให้พิสูจน์ IHRA ไม่ได้ยุติข้อถกเถียงนั้น แต่เรียกชื่อมันออกมา

จากนั้นอ่านBDS คืออะไร ตามคำของผู้ก่อตั้งเอง

ชมภาพยนตร์

แหล่งอ้างอิง

  1. IHRA working definition of antisemitism jewishvirtuallibrary.org
  2. European Parliament, 1 June 2017 (Jewish Virtual Library) jewishvirtuallibrary.org
  3. AJC, Q&A on the IHRA working definition ajc.org
  4. Institute for Strategic Dialogue, Far-Left Antisemitism isdglobal.org
  5. German Bundestag BDS motion, as translated (Jewish Virtual Library) jewishvirtuallibrary.org
  6. FDD, Boykott: Germany’s Battle Against the Delegitimization of Israel fdd.org
  7. CAMERA, What Time won’t tell you about BDS camera.org
  8. NGO Monitor, Germany Declares: BDS is Antisemitic ngo-monitor.org
  9. NGO Monitor, PACBI factsheet ngo-monitor.org
  10. InfluenceWatch, PACBI influencewatch.org
  11. ADL, The anti-Israel movement on U.S. campuses, 2020-2021 adl.org
  12. FDD, War by Other Means (Cheney-Lippold) fdd.org
  13. AJC, University of Michigan discipline of John Cheney-Lippold ajc.org