การวิจารณ์อิสราเอลจบลงตรงไหน และการต่อต้านชาวยิวเริ่มตรงไหน

เส้นที่ใช้ทำงาน ไม่ใช่เครื่องปิดปาก

การถกเถียงในระบอบประชาธิปไตยเรื่องอิสราเอล ไม่ใช่การต่อต้านชาวยิวในตัวเอง หนังสือพิมพ์ ศาล และนายทหารอิสราเอลถกเถียงทุกสัปดาห์เรื่องนิคม ความได้สัดส่วน และการทำสงคราม งานอิสราเอลอิสระเช่น ภาพยนตร์ มีอยู่เพราะการถกเถียงเหล่านั้นเป็นจริง คำถามที่เป็นประโยชน์สำหรับผู้อ่านที่สงสัยแคบกว่า: เมื่อใดคำพูดหรือการรณรงค์เลิกปฏิบัติต่ออิสราเอลในฐานะรัฐที่อาจผิด และเริ่มปฏิบัติต่อชาวยิวในฐานะชนชาติที่อาจถูกหลีกเลี่ยง ถูกตำหนิ หรือถูกตัดสิทธิที่ชนชาติอื่นยังรักษาไว้

เส้นนั้นเป็นที่โต้แย้ง ไม่ใช่เรื่องจินตนาการ คำนิยาม กติกาบอยคอต คดีในมหาวิทยาลัย และมติรัฐสภาทิ้งร่องรอยบนกระดาษ

ข้อความ IHRA พูดจริงว่าอะไร

ในเดือนพฤษภาคม 2016 พันธมิตรระหว่างประเทศเพื่อรำลึกฮอโลคอสต์ (International Holocaust Remembrance Alliance, IHRA) รับคำนิยามใช้งานที่ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย: «การต่อต้านชาวยิวคือการรับรู้แบบหนึ่งต่อชาวยิว ซึ่งอาจแสดงออกเป็นความเกลียดชังต่อชาวยิว» เอกสารเดียวกันกล่าวในประโยคที่ผู้วิจารณ์มักตัดทิ้งว่า «การวิจารณ์อิสราเอลที่คล้ายกับการวิจารณ์ที่มุ่งต่อประเทศอื่นใด ไม่สามารถถือว่าเป็นการต่อต้านชาวยิวได้» ตัวอย่างประกอบที่ตามมาเป็นเรื่องบริบท ไม่ใช่การห้ามพูดถึงกาซา การยึดครอง หรือเนทันยาฮู ตัวอย่างนั้นชี้ ท่ามกลางสิ่งอื่น ว่า การปฏิเสธสิทธิในการกำหนดชะตาตนเองของชาวยิวขณะปล่อยให้ชาติอื่นคงอยู่ การใช้มาตรฐานที่ไม่ได้เรียกร้องจากประชาธิปไตยอื่น การใช้ภาพต่อต้านชาวยิวแบบคลาสสิกเพื่อพรรณนาอิสราเอล การเปรียบนโยบายอิสราเอลกับนาซี และการให้ชาวยิวรับผิดร่วมกันต่อรัฐอิสราเอล

Anti-Defamation League ซึ่งสนับสนุน IHRA ในฐานะแนวทางและการฝึกอบรม ไม่ใช่อาชญากรรมทางคำพูดใหม่ บันทึกว่าตัวอย่างบางส่วนที่เกี่ยวกับอิสราเอลยังเป็นการแสดงออกที่ได้รับการคุ้มครองภายใต้บทแก้ไขที่หนึ่งของรัฐธรรมนูญสหรัฐ คุณค่าของข้อความในการอ่านนี้เป็นการวินิจฉัย: อธิบายว่าทำไมทรอปบางอย่างจึงเป็นการต่อต้านชาวยิวแม้มาในชุดการพูดเรื่องนโยบายต่างประเทศ มันไม่เปลี่ยนบทความรุนแรงทุกชิ้นให้เป็นความเกลียดชัง

เมื่อ 1 มิถุนายน 2017 รัฐสภายุโรปรับมติที่รับรองคำนิยาม IHRA และเรียกร้องให้ประเทศสมาชิกรับเอง ปกป้องชุมชนชาวยิวจากอาชญากรรมจากความเกลียดชังและวาจาแห่งความเกลียดชัง และสนับสนุนการสอบสวนของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายต่อการโจมตีที่ต่อต้านชาวยิว เยอรมนีรับคำนิยามนั้นภายหลังในปีเดียวกัน ในปี 2019 บุนเดิสทาคกลับมาที่การแยกเดียวกันเมื่อประณามถ้อยแถลง «ที่ถูกเขียนเป็นการวิจารณ์ที่อ้างว่าเป็นของนโยบายแห่งรัฐอิสราเอล แต่แท้จริงเป็นการแสดงความเกลียดชังต่อชนชาติยิว»

การโต้เถียงรอบคำนิยาม

การคัดค้านจริงจัง และควรกล่าวด้วยถ้อยคำของมันเอง Institute for Strategic Dialogue บันทึกว่านักกิจกรรมเสรีภาพในการพูดได้แย้งว่า IHRA บีบการแสดงออกโดยถือว่าการวิจารณ์ไซออนิสม์และอิสราเอลบางส่วนเป็นการต่อต้านชาวยิว ข้อความคู่แข่ง รวมทั้งปฏิญญายรูซาเล็มว่าด้วยการต่อต้านชาวยิวและเอกสาร Nexus พยายามขีดเส้นให้แคบลง American Jewish Committee บันทึกว่าไม่มีรัฐบาลใดรับรองทางเลือกเหล่านั้น และปฏิญญายรูซาเล็มปกป้องการใช้มาตรฐานคู่ต่ออิสราเอล และปกป้องขบวนการบอยคอต การถอนการลงทุน และมาตรการคว่ำบาตร ซึ่งผู้ก่อตั้งกล่าวว่าต้องการรื้อถอนรัฐยิว Institute for Strategic Dialogue ซึ่งบรรยายปฏิญญายรูซาเล็มด้วยถ้อยคำของปฏิญญาเอง กล่าวว่าผู้เขียนกังวลเป็นพิเศษที่จะปกป้องการเรียกร้องสิทธิและการกำหนดชะตาตนเองของชาวอาหรับในกาซาและในยูเดียและสะมาเรีย ว่าถือว่าการสนับสนุนรัฐสองชาติที่มีความเท่าเทียมพลเมืองเต็มที่ไม่เป็นการต่อต้านชาวยิว แม้ว่าจะยุติอิสราเอลในฐานะรัฐยิว และว่าถือว่า BDS เป็นขบวนการบอยคอตและมาตรการคว่ำบาตร ไม่ใช่การต่อต้านชาวยิวในตัวเอง

นั่นเป็นข้ออ้างเรื่องเสรีภาพในการพูด ไม่ใช่ข้อค้นพบว่าการต่อต้านชาวยิวพบได้น้อย ต้องชั่งกับข้อยกเว้นของ IHRA เองสำหรับการวิจารณ์ประเทศตามปกติ และกับกรณีที่ «การวิจารณ์» ใช้กับชาวยิวเท่านั้น

Institute for Strategic Dialogue ได้บันทึกพื้นที่ทับซ้อนกว้างที่เสียงตะโกนปิดบัง: ทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องว่านโยบายอิสราเอลวิจารณ์ได้ และทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องว่าการวิจารณ์อาจเป็นการต่อต้านชาวยิวในรูปหรือแรงจูงใจ การต่อสู้เป็นเรื่องมาตรฐานคู่ การปฏิเสธการกำหนดชะตาตนเองของชาวยิว และการเปรียบกับนาซีหรือการแบ่งแยกสีผิว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องจุกจิกทางความหมาย สิ่งนี้ตัดสินว่านักศึกษายิวเป็นพลเมืองที่มีความเห็น หรือเป็นตัวแทนของรัฐบาล

เมื่อบอยคอตโดนชาวยิว ไม่ใช่นโยบาย

ขบวนการบอยคอต การถอนการลงทุน และมาตรการคว่ำบาตร นำเสนอตัวเองว่าเป็นขบวนการต่อรัฐอิสราเอล ตามแบบการโดดเดี่ยวแอฟริกาใต้ยุคการแบ่งแยกสีผิว ไม่ใช่ขบวนการต่อชาวยิว CAMERA บันทึกการยืนยันของคณะกรรมการแห่งชาติปาเลสไตน์ของ BDS ว่าต่อต้าน «ทุกรูปแบบของการเหยียดเชื้อชาติ รวมทั้งการเหยียดเชื้อชาติต่อชาวยิว» และข้อร้องเรียนว่าฝ่ายตรงข้ามปนแรงกดดันต่ออิสราเอลกับการเหยียดเชื้อชาติต่อชาวยิว คำบรรยายตนเองนั้นควรบันทึก กติกาที่เขียนไว้ก็เช่นกัน

ขบวนการปาเลสไตน์เพื่อบอยคอตทางวิชาการและวัฒนธรรมต่ออิสราเอล (PACBI) ซึ่งเริ่มในปี 2004 ในฐานะแขนงผู้ก่อตั้งของ BDS เรียกร้องให้ประชาคมระหว่างประเทศบอยคอตสถาบันวิชาการและวัฒนธรรมอิสราเอล โดยอ้างว่าสถาบันเหล่านั้นสมรู้ร่วมคิดในระบบกดขี่ NGO Monitor อ้าง PACBI ที่กระตุ้นให้ผู้ชมบอยคอตศิลปินอิสราเอลเช่นบัลเลต์อิสราเอลและฟิลฮาร์มอนิกอิสราเอล ซึ่ง PACBI กล่าวหาว่าเป็น «หุ้นส่วนกับรัฐในการวางแผน ลงมือ และฟอกให้ขาวซึ่งอาชญากรรมสงครามและการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศ» InfluenceWatch บันทึกข้ออ้างของ PACBI ว่า «ส่วนใหญ่อย่างท่วมท้น» ของนักวิชาการอิสราเอลและฝักใฝ่อิสราเอลสมรู้ร่วมคิด ไม่ว่าจะปกป้องรัฐหรือประณามไม่เพียงพอ นั่นไม่ใช่การลงโทษต่อกฎหมาย เป็นการทดสอบความภักดีต่อนักดนตรีและมหาวิทยาลัย

ในมหาวิทยาลัยสหรัฐ ตรรกะเดียวกันไปถึงชาวยิวในพลัดถิ่น การทบทวนของ ADL เกี่ยวกับกิจกรรมมหาวิทยาลัยปี 2020–2021 พบว่าแนวทางบอยคอตวัฒนธรรมอย่างเป็นทางการของ BDS ซึ่งเรียกร้องให้หลีกเลี่ยง «กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับอิสราเอล กลุ่มล็อบบี้ของอิสราเอล และสถาบันที่สมรู้ร่วมคิด» ได้มี «ผลกระทบใหญ่เกินควรต่อชุมชนชาวยิว» เพราะกลุ่มที่สนับสนุน BDS มักถือว่าองค์กรชาวยิวอเมริกันธรรมดาเป็น «กลุ่มล็อบบี้» หรือ «สถาบันที่สมรู้ร่วมคิด» กติกาต่อต้านการทำให้เป็นปกติ ซึ่งถือว่ากิจกรรมที่มีชาวอิสราเอลและชาวอาหรับจากกาซาหรือจากยูเดียและสะมาเรียไม่ชอบด้วยถ้าสื่อ «พาริตี» มีผลเดียวกัน นั่นคือวิธีที่บอยคอตนโยบายกลายเป็นบอยคอตของชุมชน

กรณีรายบุคคลแสดงการเลื่อนเดียวกันจากรัฐบาลสู่บุคคล ในเดือนกันยายน 2018 ศาสตราจารย์จอห์น เชนีย์-ลิปโพลด์แห่งมหาวิทยาลัยมิชิแกนถอนคำแนะนำที่ให้คำมั่น หลังจากรู้ว่านักศึกษากำลังหาหลักสูตรในอิสราเอล มหาวิทยาลัยลงโทษทางวินัยเขา โดยกล่าวว่า «ความประพฤติของเขาตกต่ำกว่าความคาดหวังของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอย่างมากในเรื่องที่ว่า … คณาจารย์มีปฏิสัมพันธ์กับนักศึกษาและปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างไร» การสอบสวนอิสระต่อสหภาพนักศึกษาระดับชาติของสหราชอาณาจักร ซึ่ง Institute for Strategic Dialogue สรุป พบความล้มเหลวในการป้องกันการคุกคามที่ต่อต้านชาวยิว ซึ่งใช้ทรอปข้อกล่าวหาเรื่องเลือดและรอธส์ไชลด์ และถือว่านักศึกษายิวรับผิดต่อรัฐอิสราเอล นั่นคือตัวอย่าง IHRA ในเสื้อผ้าธรรมดา: การตำหนิร่วม การสมคบคิด และการทดสอบที่ไม่ได้ขอจากกลุ่มชาติพันธุ์อื่น

รัฐสภา สติกเกอร์ และคำตอบของ BDS

เมื่อ 17 พฤษภาคม 2019 บุนเดิสทาค ตามญัตติของ CDU/CSU, SPD, FDP และพันธมิตร 90/พรรคกรีน รับมติเพื่อต้านขบวนการ BDS และต่อสู้การต่อต้านชาวยิว Foundation for Defense of Democracies บันทึกว่าการลงมติเป็นเรื่องการเมือง ไม่ใช่กฎหมายอาญา ญัตติอ้าง IHRA ย้ำเป้าหมายสองรัฐ แล้วกล่าวข้อสังเกตทางประวัติศาสตร์ที่นักกฎหมายเยอรมันมีสิทธิกล่าว CAMERA อ้างข้อความที่รับ: «รูปแบบการโต้แย้งและวิธีของขบวนการ BDS เป็นการต่อต้านชาวยิว» และเสียงเรียกร้องของ BDS ให้บอยคอตศิลปินอิสราเอลกับสติกเกอร์ «อย่าซื้อ» บนสินค้าอิสราเอล «ทำให้นึกถึงช่วงที่เลวร้ายที่สุดของประวัติศาสตร์เยอรมัน» ฉบับภาษาอังกฤษของญัตติเดียวกันใน Jewish Virtual Library กล่าวว่าสติกเกอร์เหล่านั้น «จุดความทรงจำถึง … parole นาซี ‘Kauf nicht bei Juden!’ (อย่าซื้อจากชาวยิว) อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้» บุนเดิสทาคตัดสินใจไม่ให้ทุนองค์กรที่ตั้งคำถามต่อสิทธิของอิสราเอลที่จะดำรงอยู่ หรือที่สนับสนุน BDS อย่างแข็งขัน และขอให้หน่วยงานสาธารณะอื่นทำตาม

BDS และนักวิจารณ์เยอรมันบางคนตอบว่ามตินั้นทำให้การแสดงออกทางการเมืองเย็นชา CAMERA อ้างคณะกรรมการแห่งชาติปาเลสไตน์ของ BDS ที่ปฏิเสธ «การเหยียดเชื้อชาติต่อชาวยิว» และยืนยันว่าเล็งระบอบ ไม่ใช่ชนชาติ เยือร์เกิน ทริตทิน นักกฎหมายพรรคกรีนที่ค้านญัตติ อ้างว่ามี «บรรยากาศข่มขู่ต่อผู้วิจารณ์นโยบายยึดครองของอิสราเอล» และว่าการถือว่า BDS เท่ากับการต่อต้านชาวยิวจะใส่ร้ายผู้รณรงค์ที่ไม่ใช้ความรุนแรง ผู้อ่านถือสองความคิดได้: บอยคอตรัฐเป็นเครื่องมือที่รู้จัก และบอยคอตที่เกณฑ์เขียนไว้ตีตราคณะประสานเสียงและวงออร์เคสตราอิสราเอลว่าสมรู้ร่วมคิด และที่การปฏิบัติในมหาวิทยาลัยถือชีวิตนักศึกษายิวว่าเป็นการสมรู้ร่วมคิด ไม่ได้เกี่ยวกับคณะรัฐมนตรีและพรมแดนเท่านั้นอีกต่อไป

การแยกเดียวกันใช้กับข้อกล่าวหาหนักที่สุดของสงครามกาซา รวมทั้ง ข้อกล่าวหาการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หลักฐาน กฎหมาย และการปฏิบัติทางทหารถกเถียงได้ ดังที่ภาพยนตร์พยายามทำกับนายทหารที่เอ่ยชื่อ ไม่ใช่กับคณะประสานเสียง สิ่งที่ลักลอบเข้ามาในฐานะ «การวิจารณ์» ไม่ได้คือท่าทีเก่ากว่า: ชาวยิว ในฐานะชาวยิว ต้องตอบแทนรัฐ เสียตำแหน่งทางวัฒนธรรม หรือพิสูจน์ความบริสุทธิ์ที่ไม่มีพลัดถิ่นอื่นต้องพิสูจน์ IHRA ไม่ยุติการโต้แย้งนั้น มันตั้งชื่อให้

การอ่านที่เกี่ยวข้อง: BDS คืออะไร ด้วยถ้อยคำของผู้ก่อตั้งเอง.