NAZA wint een Critics Choice-prijs. Dit is wat er niet klopt

De prijs

Op zondag 8 november 2026 won NAZA Beste Politieke Documentaire bij de 11e jaarlijkse Critics Choice Documentary Awards, gehouden in de Edison Ballroom in New York, volgens de lijst van winnaars van de Critics Choice Association. De film, van Yuval Abraham en Rachel Szor, uitgebracht in samenwerking met The Guardian, was ook genomineerd voor Beste Documentaire, die naar You Can See Everything ging. In september won NAZA de Speciale Juryprijs op het Filmfestival van Venetië.

Een prijs beoordeelt een film als film. Hij controleert niet wat de film beweert. Dit is wat de vastgelegde feiten laten zien over de beweringen van NAZA.

De ondertiteling zegt meer dan de militairen zeiden

De meeste kijkers van NAZA spreken geen Hebreeuws. Ze weten alleen via de Engelse ondertiteling wat de militairen zeiden, en op verschillende plaatsen zegt de ondertiteling meer dan de militair zei.

Een militair zegt in het Hebreeuws: “Er was toestemming voor, zeg maar, 500 voor één persoon.” De Engelse ondertiteling luidt: "There was approval once to kill 500 for one human target", dat wil zeggen “Er was ooit toestemming om 500 te doden voor één menselijk doelwit.” Het voorbehoud is weg en het doden is toegevoegd, en dit is de bewering die de film in zijn trailer zette.

Een andere militair wijst een appartement op zijn scherm aan en noemt wie er wonen: “Ahmed en zijn hele familie.” De ondertiteling luidt: "Ahmed and his family will die", dat wil zeggen “Ahmed en zijn familie zullen sterven.”

Een derde spreekt over een gevoel: “Het gevoel is dat dit is wat er moet gebeuren.” Op het scherm wordt dat: "The sense in Israeli society is that that’s what we should do", dat wil zeggen “Het gevoel in de Israëlische samenleving is dat dit is wat we moeten doen.” Het gevoel van één man wordt aan een heel land toegeschreven. De gesproken woorden en de ondertiteling worden naast elkaar gezet, met de fragmenten, op onze pagina NAZA ontkracht.

Het Israëlische leger: “volstrekt onjuist”

De Woordvoerdersdienst van het Israëlische leger antwoordde rechtstreeks op de bewering over de 500: “Dit is volstrekt onjuist. Het Israëlische leger heeft nooit een aanval in Gaza gepland, goedgekeurd of uitgevoerd waarbij werd verwacht dat 500 burgers, of ook maar bij benadering zoveel, zouden omkomen.”

Die zei dat de film “berust op anonieme getuigenissen van personen van wie de identiteit niet kan worden geverifieerd. Evenmin kan worden vastgesteld of zij in het Israëlische leger hebben gediend, in welke functie, of dat zij betrokken waren bij de zaken waarop de beschuldigingen betrekking hebben.” De filmmakers hadden hun beschuldigingen vóór publicatie niet aan het Israëlische leger voorgelegd en verstrekten desgevraagd geen kopie van de film. In een schriftelijke reactie van tien pagina’s op 1 oktober 2026 schreef het Israëlische leger dat de film “een vertekend, misleidend en onoprecht beeld van het proces waarmee het Israëlische leger aanvallen op doelwitten plant en uitvoert” schetst. Elke verklaring, en het antwoord van het Israëlische leger op elk van de beweringen van de film, staat in het gedeelte over het Israëlische leger.

Wat critici vaststelden

Enkele van de scherpste critici zijn tegen de Israëlische regering. Onderzoeksjournalist Raviv Drucker zei tegen Yuval Abraham: “Als journalist denk ik niet dat ik dit zou hebben uitgezonden. Want jullie leveren geen ondersteunend bewijs voor de zeer, zeer ernstige dingen die zij beschrijven.”

In The Atlantic schreef Gal Beckerman: “Geen van de beweringen wordt door aanvullend bewijs gestaafd. Het ontbreken van datums, namen en veel concrete details buiten wat de geïnterviewden zich herinneren, biedt critici helaas ruimte.” Over de enige geïnterviewde die het genocide noemt, schreef hij dat die het woord “alleen op aansturen van een van de filmmakers, Yuval Abraham” gebruikt.

Officieren die in het systeem werkten, legden uit wat de cijfers betekenen. “NAZA 20 was geen toestemming om 20 mensen te doden,” schreef Luitenant-kolonel (res.) Yair Miron van de militaire inlichtingendienst. “Het was een classificatie waarmee een voorgestelde aanval de juiste beoordelings- en goedkeuringsprocedure doorliep.”

Omer Shem Tov, 505 dagen door Hamas gegijzeld, schreef in The Wall Street Journal: “Wat deze oorlog naar Gaza bracht — het bloedbad en de gijzelingen door Hamas op 7 oktober 2023 — blijft grotendeels buiten beeld.” De volledige reeks bevindingen, elk gekoppeld aan de bron, staat in het gedeelte over de critici.

Het antwoord is het bewijs

NAZA vraagt zijn publiek anonieme stemmen op goed vertrouwen aan te nemen. Naza: Het ware verhaal doet het tegenovergestelde. De militairen die erin spreken, zijn geïdentificeerd aan de hand van hun functie in de oorlog, en hun getuigenis wordt naast de beelden getoond: bodycam-, drone- en cockpitopnamen, waaronder aanvallen die werden afgebroken omdat er burgers in de buurt waren. Kijk ernaar, en oordeel welke film zijn bewijs laat zien.