Joey Low

İki mülteci ve bir söz

Joey Low'un anne ve babası mülteciydi. Annesi Hannah, Berlin'de doğdu; ailesi Belçika, Fransa ve Küba üzerinden ilerledikten sonra on dört yaşında New York'a ulaştı. Babası Eddy, Viyana'da doğdu ve 1939'da, on üç yaşındayken ailesiyle Amerika'ya geldi. 1949'da evlendiler ve çocuklarını, kendilerini kabul eden ülkeye minnet duyarak yetiştirdiler.

Kökenlerini tanısınlar diye bütün çocuklarını Manhattan'daki Yahudi gündüz okulu Ramaz'a gönderdiler. Low, anaokulundan on ikinci sınıfa kadar orada okudu; ardından annesi gibi NYU'ya gitti. Anne ve babasının ona öğrettiklerinin basit olduğunu söylüyor: Göçmenlere ve mültecilere saygı, Yahudi olmaktan gurur duyma ve İsrail'e derin bir bağlılık. “Bu değerler bütün hayatımı etkiledi.”

İsrail, 1973

Low, üniversitenin üçüncü yılında, 1971 ile 1972 arasında Kudüs İbrani Üniversitesi'nde okudu. Ekim 1973'te Yom Kippur Savaşı patlak verdiğinde gönüllü olarak İsrail'e döndü. Bu deneyimin, İsrail'le arasındaki bağı hayatının geri kalanı için pekiştirdiğini söylüyor.

2002: Sözcüler yerine insanları göndermek

2002 baharında intihar saldırıları İsrail şehirlerinin kalbini vuruyordu. 27 Mart'ta Netanya'daki Park Hotel'de yaşanan Pesah katliamının ardından İsrail, Savunma Kalkanı Harekâtı'nı başlattı ve dünyanın büyük bölümü bunu kınadı. Low'u rahatsız eden yalnızca terör değil, İsrail'in nasıl yansıtıldığıydı: Ona göre medya, İsrail'in vatandaşlarını neden korumak zorunda olduğunu açıklamıyordu; Amerikalı turistler de artık gelmiyordu.

Amerikalılar İsrail'e gelmiyorsa, genç İsraillilerin Amerika'ya gidebileceğini düşündü. Nisan 2002'de üç genç İsrailliyi Amerikan üniversite kampüslerine götürdü; ardından da Cenin'de henüz savaşmış iki genci. Birkaç ay içinde yüzlerce adayla görüşmüş; tamamı askerlikten yeni dönmüş ve akıcı İngilizce konuşan 48 kişiyi, üçer kişilik gruplar hâlinde üniversiteleri, kiliseleri, sinagogları ve liseleri kapsayan iki haftalık gezilere göndermişti. Yurtlarda kalıyor, öğrencilerle bir arada yaşıyorlardı. “Bu genç İsraillilerin Amerikalı öğrencilere yalnızca ders verir gibi konuşmasını istemiyordum,” diye yazdı. “Onlarla tanışmalarını, yan yana yaşamalarını, onları dinlemelerini ve bağ kurmalarını istiyordum.”

Bu girişim Israel at Heart'a dönüştü. Yirmi yılı aşkın sürede binden fazla genç İsrailli, kuruluşla birlikte Amerika'yı, ardından Avrupa ve Güney Amerika'yı dolaştı. Low, bu bölgeler için yerel dili konuşan İsrailliler aradı. En başından beri, her üç kişilik gruba ayrımcılığı birinci elden anlatabilecek ve İsrail'in bir apartheid devleti olduğu iddiasına yanıt verebilecek Etiyopya kökenli bir İsrailli dâhil etti. Çalışmalarını konu alan bir gazete yazısı, bu temsilcileri “İsrail'in en iyi elçileri” olarak nitelendirdi.

Bir burs ve yeni bir nesil

Low, 2006'da bugün Reichman Üniversitesi olan IDC Herzliya'nın kurucusu Profesör Uriel Reichman'a giderek Etiyopya kökenli İsrailli öğrencilere burs vermeyi önerdi. Ölçütleri kendisi belirledi: İyi İngilizce, ordunun seçkin birliklerinde hizmet ve her şeyden önce liderlik. Israel at Heart programı bugün yirminci yılında. 250'den fazla öğrenci mezun oldu, 45'ten fazlası öğrenimine devam ediyor ve her yıl yaklaşık 15 kişi programa katılıyor. Programı bugün, 2002'de Israel at Heart ile Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmiş olan program mezunu Ester David yönetiyor.

Aynı yıl IDC Herzliya, Low'a “İsrail kamu diplomasisine, İsrail Devleti'nin ve Yahudi halkının geleceğine yaptığı olağanüstü katkılardan dolayı” Onursal Üyelik unvanı verdi. Low ayrıca IDC Herzliya Amerikan Dostları'nın yönetim kurulunda ve Hillel'in Uluslararası Mütevelli Heyeti'nde görev yaptı.

Screams Before Silence

Low, 7 Ekim'in ardından, Sheryl Sandberg'in yer aldığı ve Hamas teröristlerinin katliam sırasında uyguladığı cinsel şiddeti konu alan 2024 yapımı Screams Before Silence belgeselinin yürütücü yapımcılarından biri oldu. Haziran 2024'te Herzliya Konferansı'nda yaptığı konuşmada filmin bağımsız olduğunu söyledi: “Film bağımsız bir projeydi; hükümetten hiç para almadık.” Filme destek verme nedeni, Israel at Heart'ı kurmasına yol açan nedenle aynıydı: “İsrail'i seviyorum, hayatım boyunca İsrail'i sevdim.”

Naza: Gerçek Hikaye'yi neden destekliyor?

Low, Naza: Gerçek Hikaye'ye destekçi ve danışman olarak katkıda bulunuyor. Film, onun 2002'den beri çalışmalarına yön veren düşünceye dayanıyor: İsrail'i en ikna edici biçimde anlatanlar, orada bulunmuş ve gördüklerini kendi sözleriyle aktaran İsraillilerdir. Bir zamanlar Washington'daki çalışmalarını desteklediği genç İsraillilerden Marina Naomi Smolyanov da bugün film ekibinde yer alıyor.