Pomoc wjeżdżała do Gazy w tonach. Zapytaj, kto stał między nią a głodnymi

Liczby, które przeszły przez ogrodzenie

Słyszałeś, że Izrael zagłodził Gazę. W takim razie ci, którzy to mówią, powinni wyjaśnić ciężarówki. Wojna, która zaczęła się 7 października 2023 roku, nie opróżniła Gazy z żywności na granicy. Stworzyła inny i brzydszy problem: pomoc była kontrolowana, przewożona przez izraelskie i egipskie przejścia, a potem, już na terytorium, o którego kontrolę organizacja terrorystyczna Hamas wciąż walczyła, często utykała, była grabiona, opodatkowywana albo staczano o nią walki. Izraelskie rejestry logistyczne, oparte na nich prace naukowe i raporty o incydentach opisują tę samą sekwencję, nawet jeśli różnią się co do skali.

Izraelski Koordynator Działań Rządowych na Terytoriach, COGAT, publikuje oficjalny izraelski rejestr tego, co zostało prześwietlone i wpuszczone. W czerwcu 2024 roku Foundation for Defense of Democracies streściła badanie izraelskich naukowców i urzędników zdrowia publicznego, którzy wykorzystali ten rejestr do analizy żywności dostarczonej drogą lądową i powietrzną między styczniem a kwietniem 2024 roku. Obliczyli średnio około 3374 kalorii dostarczanych na osobę dziennie, powyżej awaryjnej wytycznej Sphere wynoszącej 2100 kalorii, przy czym energia, białko i tłuszcz przekraczały zalecenia. Główny autor, prof. Aron Troen, zastrzegł, że „sama obecność żywności w magazynie nie oznacza, że ludzie faktycznie spożywają to, czego potrzebują”. Ma rację i właśnie o to chodzi. Praca mierzyła to, co dostarczono do Gazy. Trzeba patrzeć na to, co działo się za przejściem.

COGAT liczy skontrolowane przesyłki na przejściach jako wjazdy. Organizacje międzynarodowe po stronie Gazy liczą coś węższego: ładunki, które mogą odebrać, obsadzić personelem i zobaczyć. Badanie izraelskiego Institute for National Security Studies z września 2025 roku wyjaśniło utrzymującą się lukę między tymi dwoma seriami danych metodą, a nie tajemnicą. Izrael liczy pomoc ze wszystkich źródeł na wszystkich przejściach. Ekipy terenowe liczą tylko to, co odbiorą, gdy są na miejscu. W kwietniu 2024 roku, najlepszym miesiącu pierwszego długiego okresu wojny, COGAT odnotował ponad 6700 ciężarówek z pomocą wjeżdżających do Gazy. Później w 2024 roku miesięczna luka urosła do tysięcy, ponieważ izraelskie dane o wjazdach pozostawały stosunkowo wysokie, a liczby odebranych ładunków spadały. Izrael liczy to, co wpuszcza. Odbierający liczą to, co zdołają zabrać z placu.

Datowane migawki mówią to samo, nie udając, że jedna łączna liczba opowiada całą historię. Do 22 stycznia 2024 roku IDF podało, że od początku wojny wjechało ponad 12 000 ciężarówek z pomocą humanitarną. UN Watch, korzystając z izraelskich i innych opublikowanych danych, szacował dostawy żywności na około 13 000 ciężarówek i 272 000 ton do 4 kwietnia 2024 roku. 11 kwietnia 2024 roku FDD podała skumulowaną liczbę IDF: 22 000 ciężarówek z pomocą przewożących ponad 400 000 ton. CAMERA odnotowała późniejsze zestawienie żywności COGAT: 697 100 ton do sierpnia 2024 roku. American Jewish Committee, pisząc w marcu 2025 roku, podał łączną liczbę z czasu wojny powyżej 66 000 ciężarówek i 1,3 miliona ton, w tym ponad milion ton żywności. Jewish Virtual Library, aktualizując dane COGAT do 10 października 2025 roku, wymieniła 110 815 ciężarówek i około 2,16 miliona ton pomocy, w ogromnej większości żywności. Gdy ktoś podaje ci jedną łączną liczbę bez daty, zapytaj o datę. Bez niej nie opisuje systemu. Opisuje komunikat prasowy.

Przejścia, zrzuty z powietrza i amerykański pirs

Większość pomocy jechała na kołach. Kerem Szalom, na styku Izraela, Egiptu i Gazy, było główną południową bramą. Rafah, po stronie egipskiej, miało znaczenie, dopóki nie zostało zamknięte podczas ofensywy w Rafah. Izrael później otworzył lub wykorzystywał kolejne punkty: Erez Zachodni na północy, trasy w pobliżu Zikim, Kissufim i to, co wojsko nazywało Bramą 96. Port w Aszdodzie przyjmował ładunki morskie, które następnie przewożono drogą lądową. Kontrola nie była uprzejmością. Oficjalnym powodem były towary podwójnego zastosowania, elektronika i wszystko, co mogło zasilić tunelową gospodarkę Hamasu. CAMERA odnotowała wypowiedź płk. Elada Gorena z COGAT, który powiedział dziennikarzom, że problemem nie jest prześwietlanie i dostarczanie do Gazy, lecz to, „ile ONZ jest w stanie odebrać i dostarczyć w Gazie”.

Ten etap odbioru zawodził raz za razem. 21 maja 2024 roku FDD przytoczyła relację COGAT, że w ciągu doby przejechało 451 ciężarówek, z czego siedemdziesiąt przez nowe przejście Erez Zachodni, a 650 ładunków wciąż czekało po stronie Gazy na odbiór przez agencje międzynarodowe. W czerwcu COGAT podał, że na Kerem Szalom wciąż stoi ponad tysiąc ładunków. Agencje odpowiadały, że izraelskie odmowy zgody na przejazd, niebezpieczne drogi i walki sprawiały, że sam odbiór był zadaniem bojowym. Dobrze. W takim razie uczciwy nagłówek mówi o strefie wojny, w której dostawa jest niebezpieczna, a nie o zamkniętej bramie.

Kto sprawił, że drogi były niebezpieczne? Hamas traktował same przejścia jako cele wojskowe. 5 maja 2024 roku jego terroryści wystrzelili z okolic Rafah około dziesięciu rakiet w stronę Kerem Szalom. Zginęło czterech izraelskich żołnierzy: 19-letni st. sierż. Ido Testa, 19-letni st. sierż. Ruben Marc Mordechai Assouline, 21-letni st. sierż. Tal Szawit i 18-letni sierż. Michael Ruzal. Dziesięciu żołnierzy zostało rannych. Przejście zamknięto. FDD naliczyła później w tym samym miesiącu kolejne ataki na ten sam węzeł, w tym rakiety 8 maja, kilka godzin po ponownym otwarciu, i czwarty atak do 23 maja. Gdy przejście, przez które dociera żywność dla cywilów, jest ostrzeliwane rakietami, następująca po tym przerwa nie jest abstrakcyjnym oblężeniem. Jest przewidywalnym skutkiem strzelania w drzwi magazynu.

Droga powietrzna i morska były zawsze węższymi kanałami. Jewish Virtual Library odnotowała 128 humanitarnych zrzutów z powietrza i 9756 paczek przekazanych przez kraje, w tym Jordanię, ZEA, Egipt, Francję, Niemcy, Holandię, Wielką Brytanię, Belgię i Stany Zjednoczone. Latem 2025 roku COGAT i IDF opisywały kolejne zrzuty przeprowadzane przez szersze grono partnerów, podczas gdy setki ciężarówek wciąż wjeżdżały przez Kerem Szalom i Zikim, a kolejne setki czekały po stronie Gazy. Zrzuty z powietrza dają dobre zdjęcia. Nie zastępują działającego korytarza lądowego.

Amerykański pirs Joint Logistics Over-the-Shore, zlecony przez prezydenta Bidena w marcu 2024 roku, miał być tym dodatkowym korytarzem. FDD podała, że Pentagon liczył na zwiększenie jego przepustowości do 150 ciężarówek dziennie. Pierwsza pomoc popłynęła w połowie maja. Pogoda uszkodziła konstrukcję w ciągu kilku dni; była holowana, naprawiana i z przerwami ponownie mocowana. Meir Amit Intelligence and Terrorism Information Center, powołując się na Departament Obrony USA z 28 czerwca 2024 roku, odnotowało wypowiedź rzeczniczki Pentagonu Sabriny Singh, że od rozpoczęcia operacji 17 maja przekazano ponad 8831 ton, że trasy lądowe pozostają skuteczniejsze i że wysokie fale zmuszają do przeniesienia pirsu do Aszdodu. Późniejsza rekonstrukcja FDD datuje ostateczny demontaż na 17 lipca 2024 roku, po przerywanych okresach działania w maju, na początku czerwca oraz od połowy czerwca do połowy lipca. Pozostały ładunek trafił do Aszdodu. Była to prawdziwa dostawa. Nigdy nie była zastępstwem dla Kerem Szalom.

Przerwy, ostrzeżenia i ewakuacje medyczne

Nie będziemy udawać, że wczesnego języka oblężenia nie było. Ogłoszono odcięcie paliwa, prądu i wody, a pod presją Ameryki i sojuszników się z tego wycofano. American Jewish Committee odnotowuje, że 18 października 2023 roku, jedenaście dni po ataku Hamasu, Izrael zgodził się wpuszczać pomoc humanitarną z Egiptu i wznowił dostawy wody na południe Gazy, by zachęcić cywilów do przemieszczenia się na południe. FDD odnotowuje, że towary humanitarne zaczęły napływać przez granicę egipsko-gazańską 21 października, podczas gdy paliwo pozostawało ograniczone, ponieważ, jak powiedział rzecznik IDF Daniel Hagari, Hamas zabierał benzynę na potrzeby infrastruktury wojskowej. COGAT opublikował dowody na istnienie zapasów paliwa Hamasu. Od tego momentu prawdziwy spór nigdy nie dotyczył tego, czy cokolwiek wjechało. Dotyczył tego, ile, przez którą bramę i pod czyimi lufami.

IDF wydawało ostrzeżenia ewakuacyjne przed dużymi operacjami: ulotki, wiadomości telefoniczne, wyznaczone na mapach korytarze. Od połowy października 2023 roku wzywało cywilów na północy do przemieszczenia się na południe. Te ostrzeżenia nie wymazują śmierci cywilów. Pokazują jednak armię, która traktuje ludność jako ludzi, których ma obowiązek odsunąć z drogi niebezpieczeństwa, a nie ludzi, których próbuje zagłodzić na miejscu. Później, gdy w ściekach Gazy pojawił się wirus polio, ta sama koordynacja przyniosła coś rzadszego: wynegocjowane przerwy. FDD podała, że COGAT przewiózł przez Kerem Szalom ponad 1,25 miliona dawek szczepionki, a 6 listopada 2024 roku IDF i COGAT poinformowały, że w dwuetapowej kampanii podano 1 107 541 szczepień, obejmując około 90 procent dzieci, z taktycznymi przerwami, by rodziny mogły dotrzeć do punktów szczepień. Zadaj oskarżycielom jedno pytanie: jakie państwo, które chce głodu jako polityki, przerywa walki, by dzieci mogły dostać krople szczepionki?

Ewakuacje medyczne były wolniejsze i bardziej sporne. FDD odnotowała wczesne transporty lotnicze pacjentów z Gazy przez Egipt organizowane przez ZEA. Meir Amit Center podało, że 31 grudnia 2024 roku 127 pacjentów wraz z opiekunami wyjechało przez Kerem Szalom na leczenie w ZEA, wylatując z lotniska Ramon we wspólnej operacji izraelsko-emirackiej. Izrael mówił, że osadzenie Hamasu w szpitalach czyniło z każdej karetki problem bezpieczeństwa. Pacjenci za tymi liczbami nie byli abstrakcją. Byli dziećmi na płycie lotniska.

Przejmowanie pomocy, GHF i polityczne wstrzymanie dostaw

Gdy ciężarówka jest już w Gazie, Izrael nie zawozi jej do kuchni. Robią to agencje międzynarodowe, Czerwony Krzyż i organizacje pozarządowe. Tam znajduje się zapis kradzieży, grabieży i zbrojnej kontroli i tam oskarżyciele wolą nie patrzeć.

Izrael opublikował nagrania terrorystów przejmujących konwoje i pokazał, jak Hamas opodatkowywał, gromadził i odsprzedawał zaopatrzenie w ramach rządzącego procederu. Jewish Virtual Library odnotowuje, że Hamas nałożył podatek na pomoc humanitarną, by opłacać swoich terrorystów, a odsprzedaż pomocy pomagała finansować pensje i werbunek. FDD, streszczając doniesienia New York Timesa z grudnia 2024 roku, opisała gwałtowny wzrost zbrojnych grabieży na południu, mąkę sprzedawaną tam nawet po 220 dolarów za worek wobec około 10 dolarów na północy oraz oświadczenie COGAT, że setki ładunków, które już wjechały, wciąż czekają na odbiór. Przywódcy gangów, Hamas, głodne tłumy i rozpad policji pojawiają się w tym zapisie. To nie są konkurencyjne wyjaśnienia. To ten sam rozpad, a Hamas jest w jego centrum.

W lipcu 2025 roku CNN poinformowała o wewnętrznej analizie USAID, która nie znalazła dowodów na kradzieże pomocy finansowanej przez USA przez Hamas na szeroką skalę, takie jak opisywali izraelscy urzędnicy. Washington Free Beacon podał później, że inspektor generalny USAID gromadzi dowody od sygnalistów i wywiadu na systematyczne przejmowanie pomocy, podważające to ujawnione ustalenie. Oba doniesienia są częścią zapisu. Żadne nie wymazuje nagranych porwań konwojów, opodatkowanych magazynów ani późniejszych skarg, że uzbrojeni mężczyźni i tłumy przechwytują konwoje.

2 marca 2025 roku, po tym jak Hamas odrzucił popierane przez USA przedłużenie styczniowego zawieszenia broni, a pozostali zakładnicy nie zostali uwolnieni, Izrael ogłosił wstrzymanie wjazdu towarów do Gazy. FDD przytoczyła słowa premiera Benjamina Netanjahu, że Hamas zamienił „pomoc humanitarną w budżet na terroryzm” i że „nie będzie darmowych obiadów”. INSS stwierdził później, że między 2 marca a 19 maja 2025 roku do Gazy nie wjechała żadna pomoc, po 42-dniowym zawieszeniu broni, podczas którego wjechało już około 25 200 ciężarówek i około 338 676 ton żywności: według tego badania wystarczająco, by pokryć podstawowe potrzeby na miesiące. Gdy w połowie maja gabinet bezpieczeństwa zezwolił na wznowienie pomocy, zrobił to równolegle z nowym, wspieranym przez USA dystrybutorem, Gaza Humanitarian Foundation, stworzonym, by przekazywać żywność bezpośrednio cywilom w strzeżonych punktach, zamiast przez sieci powiązane z Hamasem. Działalność rozpoczęła się około 26–27 maja 2025 roku. Hamas groził temu systemowi i go atakował; GHF podała, że w czerwcu w autobusie zginęło ośmiu jej lokalnych pracowników. Dlaczego organizacja terrorystyczna miałaby atakować dystrybutora żywności? Spójrz, do czego stworzono GHF: by przekazywać żywność do rąk cywilów bez przechodzenia przez sieci, do których Hamas miał dostęp. Fox News podała, że gdy GHF zakończyła misję po jesiennym zawieszeniu broni w 2025 roku, dostarczyła ponad 187 milionów posiłków. Meir Amit Center odnotowało tę samą liczbę podaną przez samą fundację.

W jednym tygodniu sierpnia 2025 roku COGAT odnotował ponad 1600 wjeżdżających ciężarówek, ponad 2000 ładunków odebranych z Kerem Szalom i Zikim, a jeszcze więcej stojących po stronie Gazy. Palety w słońcu, agencje bez kierowców, terroryści na drogach: ten obraz jest uczciwszy niż jakiekolwiek hasło o narodzie zagłodzonym u bram. Cywile czekający na te palety nie byli Hamasem. Hamasem była organizacja, która ostrzeliwała przejście rakietami, ukrywała się wśród nich i walczyła o to, by trzymać rękę na drzwiach magazynu.

Kto odpowiada za lukę

Izrael i Stany Zjednoczone odpowiadają za to, jak prowadzą wojnę, i za pomoc, na którą zezwalają, i oba państwa publikują liczby. Twierdzenie, że nic nie wysłano, jest fałszywe, a ciężar dowodu spoczywa na tym, kto je wygłasza. Oficerowie, którzy opisują konwoje, mówią przed kamerą, przedstawieni według funkcji, w filmie. O mechanizmach przeczytaj w tekstach jak IDF dystrybuuje pomoc w Gazie i dlaczego wjazd to nie dostawa, gdy drogę kontroluje Hamas.