7 Ekim: Hamas'ın kameraya aldıkları ve müfettişlerin belgeledikleri

7 Ekim sabahı

7 Ekim 2023 cumartesi, Yahudi Şabatı ve Simhat Tora bayramıydı. O sabah Hamas ve müttefik terör grupları Gazze Şeridi'nden İsrail'in güneyine koordineli bir saldırı başlattı. Birleşik Krallık'ta tüm partilerden oluşan bir parlamento komisyonu daha sonra yaklaşık 5.000 mermiden oluşan açılış roket yağmurunu, sınır çitinin 119 noktadan aşıldığını ve karadan, paramotorla ve tekneyle yapılan sızmaları anlattı. Anti-Defamation League'in o güne dair anlatımı, saldırganların çoğu sivil 1.200'den fazla kişiyi öldürdüğünü ve 251 rehine aldığını belirtiyor. Parlamento komisyonu ölü sayısını 4.000'den fazla yaralıyla birlikte 1.182 olarak verdi ve 210'u canlı, 41'i ölü olmak üzere Gazze'ye götürülen 251 kişiyi kaydetti.

Sayımlar birbirine yakın ve bir şeyi açıkça ortaya koyuyor: hedef sivillerdi. Parlamento komisyonu ölüler arasında toplamın yüzde 73'ü olan 863 sivil saydı ve öldürülenlerin yüzde 27'sinin kadınlar ve çocuklar olduğunu tespit etti. İsrail kayıp rakamlarının bir derlemesi daha sonra 7 Ekim ölü sayısını 778 sivil, 282 asker, 57 polis memuru ve 38 yerel güvenlik görevlisi dahil 1.195 olarak verdi; aralarında iki bebek, on yaşın altında 12 çocuk ve 10 ila 19 yaşları arasında 36 kişi vardı. Ölülerin çoğu Yahudi İsrailliydi. Teröristler ayrıca aralarında Bedevilerin de bulunduğu İsrailli Arap vatandaşları ve yabancı işçileri öldürdü, yaraladı ya da kaçırdı. Öldürülen ya da rehin alınanlar arasında 44 ülkenin vatandaşı vardı; yabancı kurbanların en büyük grubu Taylandlı tarım işçileriydi. American Jewish Committee, Tayland'dan en az 21 kişinin öldürüldüğünü ve 54 kadarının rehin alındığını kaydetti ve evde bakım işlerinde çalışan Filipinlilerin ve Sri Lankalıların ölüler ve kayıplar arasında olduğunu doğruladı.

Rakamlar kimlik tespitleri ilerledikçe revize edildi ve inkârcılar buna işaret etmeye bayılıyor. Hangi yöne değiştiklerine bakın. İlk İsrail tahminleri 1.400'ü aşıyordu. Kasım 2023'te Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Lior Haiat, Agence France-Presse'e güncellenmiş rakamın yaklaşık 1.200 olduğunu, bunun «kimliği belirlenemeyen çok sayıda ceset bulunmasından kaynaklandığını ve şimdi bunların İsrailli kayıplara değil… teröristlere ait olduğunu düşündüklerini» söyledi. Bunun nihai bir sayım değil, bir tahmin olduğu uyarısını yaptı. Daha düşük toplamlar, İsrailli ölüleri çatışmalarda öldürülen teröristlerden ayıran ve kalıntıları isimlerle eşleştiren adli çalışmalardan geldi. Tartışmalı sayımlar tartışmalı olarak belirtilmeli. Büyüklük mertebesi ise hükümetler, haber ajansları ve olay yerlerini inceleyen parlamento ve sivil müfettişler arasında ciddi bir tartışma konusu değil.

Kibbutzlar, festival ve yollar

Tek bir yerde en fazla sivilin hayatını kaybettiği yer, Re'im kibbutzu yakınında düzenlenen ve genellikle Nova ya da Supernova olarak anılan açık hava trance festivaliydi. Parlamento komisyonu orada çoğu genç katılımcı olmak üzere 370'ten fazla kişinin öldürüldüğünü bildirdi ve bunu tarihteki en ölümcül konser saldırısı olarak nitelendirdi. Tespit edilen Hamas kaçıranlarına dair haberlerde özetlenen sonraki bir İsrail askerî dökümü festivaldeki ölü sayısını 364, rehin alınanların sayısını 44 olarak verdi. Öldürülenlerin yaklaşık yarısı ila yüzde 60'ı festival alanının kendisinde ölmedi. Kalanlar sahnenin altındaki, barın arkasındaki saklanma yerlerinde, portatif tuvaletlerde ve çöp konteynerlerinde vuruldu. Kaçanlar arabalarında otomatik silahlar ve roketatarlarla pusuya düşürüldü ya da Gazze Çevresi'nin ana otoyolu olan 232 numaralı yol boyunca uzanan yol kenarı sığınaklarına atılan el bombalarıyla öldürüldü. Hamas teröristleri bu yoldaki kavşakları ele geçirdi ve 30'dan fazla noktayı bir öldürme bölgesine çevirdi.

Kibbutzlarda ev ev dolaştılar. Parlamento komisyonu, saatler içinde bu köylerde 416 kişinin öldürüldüğü ve 251 rehineden 183'ünün buralardan götürüldüğü 32 sivil topluluğa yönelik saldırıları kaydetti. En yüksek sivil ölü sayıları 99 ve 62 ile Be'eri ve Kfar Aza'daydı. En çok kaçırma Nir Oz'da yaşandı: 75 kişi rehin alındı ve yedi ceset kaçırıldı. Be'eri'de bazı evler, içindekileri dışarı çıkarıp vurmak için ateşe verildi. O güne dair bir İsrail derlemesi, kibbutz kurtarıldıktan sonra askerleri de içerebilecek bir rakamla 130'dan fazla ceset bulunduğunu ve güvenlik kuvvetlerinin 103 terörist öldürdüğünü kaydediyor. Kfar Aza'da aynı derlemede özetlenen bir IDF soruşturması, ilk dalgada yaklaşık 100 sızmacı ve küçük bir yerel güvenlik ekibini çok daha büyük sayılarla karşı karşıya bırakan ikinci bir dalga tespit etti; yaklaşık 900 kişilik bir topluluğun 64 sakini öldürüldü ve 19'u rehin alındı. Hamas ve Filistin İslami Cihad tek silahlı katılımcılar değildi. Parlamento komisyonu ve İsrail askerî soruşturmaları, diğer Gazzeli gruplara ve bazı yerlerde çit açıldıktan sonra katılan Gazzeli sivillere de dikkat çekiyor. Bir İsrail ordusu soruşturması daha sonra izinli beş Gazzeli işçinin ve İsrailli şoförlerinin o sabah yollarda öldürüldüğünü tespit etti.

Kendileri kameraya aldılar

Saldırganlar bunların çoğunu kendileri kaydetti. Parlamento komisyonu, teröristlerin öldürmeleri, kaçırmaları ve cesetlere yapılan saygısızlığı canlı yayınlamak için GoPro kameralar, cep telefonları ve hatta kurbanlarının telefonlarını kullandığını ve malzemeyi Telegram'a ve diğer platformlara yüklediğini tespit etti. İsrail güvenlik kameraları ve araç kameraları aynı saatleri camın öbür tarafından kaydetti. Bu kadar birinci şahıs görüntüsüyle müfettişler tek bir tanıklığa dayanmak zorunda kalmadı. Failler suçun büyük kısmını kendileri yayınladı.

Cinsel şiddet: en çok inkâr edilen, en dikkatle kontrol edilen

Cinsel şiddet, kaydın en şiddetle inkâr edilen kısmı. Aynı zamanda müfettişlerin en büyük dikkatle ele aldığı kısım. Parlamento komisyonu, birkaç yerde ve özellikle Nova'da, çoğu kadın olan, belden aşağısı tamamen ya da kısmen çıplak, elleri bağlı ve çoğu zaman başından olmak üzere defalarca vurulmuş cesetlerin bulunduğu bir örüntüyü anlattı. Grup tecavüzü, cinsel sakatlama ve hem yaşayan hem de ölü kurbanlara yönelik saldırılara dair raporları kaydetti. Şubat 2024'te İsrail Tecavüz Kriz Merkezleri Derneği, resmî kaynaklara, medyaya, ilk müdahale ekiplerine ve merkezlere verilen ek malzemeye dayanarak kadınların, kız çocuklarının ve erkeklerin, bazen silah zoruyla, tecavüze uğradığını; buna yaralı kadınlara yönelik saldırıların, grup tecavüzlerinin ve partnerlerin, ailenin ya da arkadaşların önünde yapılan tecavüzlerin de dahil olduğunu bildirdi. Çalışma saldırıların «birden fazla saldırgan, aile üyelerinin önünde yapılan saldırılar, infazlar ile belirgin ve kendine özgü sadist uygulamalar eşliğinde gerçekleştiğini», bunlar arasında genital sakatlamanın da bulunduğunu söyledi. Temmuz 2025'te Bar-Ilan Üniversitesi bünyesindeki Dinah Projesi, hayatta kalanların, tanıkların ve kurtarma personelinin tanıklıklarından yola çıkarak Nova'da, Nahal Oz askerî üssünde ve Nir Oz, Kfar Aza ve Re'im kibbutzlarında cinsel şiddetin yaygın ve sistematik olduğu sonucuna vardı; tekrarlayan örüntüler şunlardı: kısmen ya da tamamen çıplak ve elleri bağlı bulunan kurbanlar, infazla sona eren grup tecavüzleri ve cinsel organlara yönelik şiddet.

Kanıtlar nasıl toplandı

İlk saatler bir ders kitabı olay yeri değil, toplu kayıplı bir acil durumdu. Cesetler ateş altında çıkarıldı. Evler hâlâ yanıyordu. Kimlik tespiti uzun bir adli operasyona dönüştü. Kalıntılar kabul tesislerine ve normalde yılda yaklaşık 2.000 vakaya bakan ve kapasitesi aşılan İsrail Ulusal Adli Tıp Merkezi'ne gönderildi. Merkezin müdürü Dr. Chen Kugel, bir BT taramasının iki omurga ve iki kaburga seti içerdiğini gösterdiği, son bir kucaklaşmada kaynaşmış görünen bir yetişkin ve bir çocuğa ait kömürleşmiş bir kütleyi anlattı. Başkalarının gözden kaçırabileceği yanmış kemikleri çıkarmak için İsrail Eski Eserler Kurumu'ndan arkeologlar getirildi. Merkezdeki personel bazı cesetlerin o kadar sakatlanmış, yanmış ve parçalanmış olduğunu söyledi ki kimliklerinin hiçbir zaman belirlenemeyebileceğini belirtti. Aylar sonra İsrailli yetkililer hâlâ yeni tespitler yapıyordu: bir Nova güvenlik görevlisi olan Elyakim Libman'ın kalıntıları, yanlışlıkla diğer iki festival kurbanıyla birlikte gömüldükten sonra İsrail'in içinde bulundu. Isı, parçalanma ve karışmış kalıntılar bir mahkemenin istediği kanıtı yok eder. Bazı kimlik tespitlerinin aylar sürmesinin ve belirli yaralara dair bazı ilk kamuoyu iddialarının daha sonra geri çekilmesinin nedeni bu.

İsrail ulusal polisi, IDF, Şin Bet ve sivil adli tıp hizmetleri suç dosyasını oluşturdu. Saldırganların kendi kameraları birincil kaynaktı. Açık kaynak analistleri o zamandan beri bu görüntüleri yüz tanıma araçlarıyla kullanarak tek tek failleri adlandırdı. Ayrıca Tecavüz Kriz Merkezleri Derneği ilk müdahale ekipleriyle görüştü. Dinah Projesi açık kaynak tanıklıkları, medyayı, konferansları ve çalışmaları hukuki bir bakış açısıyla çapraz kontrol etti. Partiler üstü bir İngiliz parlamento komisyonu, hayatta kalanların, yas tutan ailelerin ve rehinelerin kişisel tanıklıklarına, ayrıca İsrailli güvenlik, sağlık, akademi ve sivil toplum yetkililerine dayanan 315 sayfalık bir rapor hazırladı. 2026'da 7 Ekim'de Kadınlara ve Çocuklara Karşı İşlenen Suçlar Sivil Komisyonu, tanıklıklara, resmî kayıtlara ve 10.000'den fazla fotoğraf ve video kesitine dayanan ve cinsel ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddetin on üç tekrarlayan örüntüsünü tespit eden iki yıllık bir soruşturma olan Silenced No More'u yayımladı.

Bu çalışmalar birbirinin aynısı değil ve sınırlarını açıkça belirtiyorlar. Adli malzeme yangın ve kurtarmanın hızı nedeniyle kısıtlıydı. Fotoğraflar her zaman iyi sınıflandırılmadı. Profesyonel olmayanların bazı yorumları güvenilir değildi. Tecavüz Kriz Merkezleri Derneği ve Dinah Projesi, birçok kurbanın saldırıdan sonra öldürüldüğünü ya da konuşamayacak kadar travma yaşadığını, dolayısıyla gerçek yaygınlığın hiçbir zaman tam olarak bilinemeyebileceğini belirtti. Bu sınırlar gerçek. Ama kameraların, patologların ve hayatta kalan tanıkların kaydettiklerinin özünü silmiyorlar.

Müfettişlerin buldukları ve bulmadıkları

Hiçbir şeyi abartmamıza gerek yok. Kayıt, düzeltmeleriyle birlikte yeterince güçlü. Kimliği belirlenemeyen cesetlerin terörist olduğu anlaşılınca ölü sayısı aşağı revize edildi. Bazı kalıntılar yanlış insanlarla birlikte gömüldü ve yeniden incelenmesi gerekti. Adli ekipler yanmış dokudan hangi yaraların ölümden önce açıldığını her zaman tam olarak söyleyemedi. Kısa bir kurtarma operasyonu her yeri haritalayamadı. Sonraki soruşturmaların haritaladıkları ise bunların hiçbirinin yaşanmadığı iddiasını gömmeye fazlasıyla yetiyor.

Cinsel şiddet konusunda kayıt bir noktada birleşiyor ve somut. Parlamento komisyonu, özellikle Nova'da, bağlı, kısmen çıplak, vurulmuş cesetler örüntüsünü tespit etti. Tecavüz kriz merkezleri festivalde, sınır topluluklarında, ele geçirilen ordu mevzilerinde ve esaret altında grup tecavüzü tespit etti. Dinah Projesi altı yerin adını verdi ve aynı eylemlerin birkaç yerde tekrarlanmasını tesadüfün değil, planlamanın kanıtı olarak ele aldı. Mayıs 2024'te IDF, Hamas'lı bir baba ve oğulun, Jamal Hussein Ahmad Radi ve oğlu Abdallah'ın Nir Oz kibbutzunda bir kadına tecavüz ettiklerini anlattıkları sorgu videolarını yayımladı; Abdallah, babasının ardından kadını öldürdüğünü söyledi. IDF ayrıca «Pantolonunu çıkar», «Kıyafetlerini çıkar», «Burada kadınlar var» ve «Ellerini kaldır ve bacaklarını aç» ifadelerini içeren, ele geçirilmiş İbranice ve Arapça ifade listeleri yayımladı. Askerî hedeflere yönelik bir baskının neden bu ifadelere ihtiyacı olsun? Adli kayda dair derlemelerde sonradan özetlendiği gibi New York Times, Aralık 2023'te İsrail makamlarının sağladığı görsel malzemeyi haberleştirdi; buna uyluklarına ve cinsel organlarına çivi çakılmış bir kadın ve askerlerin ve sivillerin kasıklarındaki ölümcül yaralar da dahildi. Hamas üyelerinin cinsel suç işlediğini reddediyor. Ele geçirilmiş iki üyesi, IDF'nin yayımladığı sorgu videolarında tecavüzü anlattı.

İnkârcılar ve açıklayamadıkları

İnkâr birkaç biçimde geliyor: katliam uydurulmuş ya da aşırı şişirilmiş; sivil ölümlere İsrail kuvvetleri yol açmış; cinsel şiddet bir propaganda hikâyesi. Anti-Defamation League, sonrasına ait fotoğrafların sahnelendiği ya da yazılımla üretildiği, Hamas'ın hiç sivil öldürmediği ve tecavüz anlatımlarının doğrulanmadığı yönündeki iddiaları kataloglaştırdı. Hamas, kendi üyelerinin kameraları öldürmeleri ve kaçırmaları belgelerken cinsel şiddet iddialarını reddediyor. Hamas siyasi büro üyesi Musa Ebu Merzuk, o gün öldürülen İsrailli sivillerin çoğunun Hamas tüfeklerinin değil, İsrail tank mermilerinin ve havadan atılan bombaların kurbanı olduğunu iddia etti. Sonra bir başka Hamas yetkilisi Gazi Hamad'ı 24 Ekim 2023'te Lübnan televizyonunda dinleyin: «Aksa Tufanı sadece ilki, ikincisi, üçüncüsü, dördüncüsü olacak» ve «yaptığımız her şey haklı». Bu bir adli delil değil, bir niyet beyanı. Saldırının ters giden sınırlı bir askerî baskın olduğuna dair herhangi bir iddiayla yan yana kötü duruyor.

İnkâra verilecek yanıt bağırmak değil. Ortak bir talimat paylaşmayan kaynakların birleşmesi: saldırganların kendi görüntüleri; İsrail polisi ve askerî soruşturmaları; Ulusal Adli Tıp Merkezi'ndeki adli çalışmalar; infazları, sakatlamaları ve cinsel şiddeti kaydeden bir İngiliz parlamento komisyonu; ilk müdahale ekiplerine dayanan bir tecavüz kriz merkezi çalışması; ve aynı örüntüyü birkaç yerde tespit edip sistematik olarak nitelendiren Dinah Projesi'nin hukuki incelemesi. Bunların hiçbiri bir halk olarak Gazzeli Araplardan nefret etmeyi gerektirmiyor. Bir sivil nüfusu, ailelerin, festival katılımcılarının ve yabancı işçilerin öldürülmesini planlayıp kameraya alan terör gruplarından ve rehineleri tutmaya devam edenlerden ayırt etmeyi gerektiriyor.

Bunu durdurmaya çalışanlar yalnızca askerler değildi. Bedevi Arap bir şoför olan Youssef Ziadna bir grubu festivale götürmüştü. Sabah 6'da gelen bir yardım çağrısının ardından ateş altında geri döndü, yaklaşık otuz kişiyi otobüsüne topladı ve yakındaki bir kibbutza ulaştı. Daha sonra bir kuzeninin öldürüldüğünü ve ailesinden dört kişinin kayıp olduğunu öğrendi. Daha sonra «Olmaz dedim, hayat kurtarabilecekse kendimi ölümün üzerine atarım» diye açıkladı.

Kayıt ayakta

Teröristler kendi suçlarını kameraya aldı. Patologlar, bir İngiliz parlamento komisyonu ve tecavüz kriz müfettişleri bunları doğruladı. Hâlâ bunun yaşanmadığını söyleyen biri kanıt istemiyor. Ona bakmayı reddediyor. Ardından gelen savaşa dair subayların kendi anlatımını Naza: Gerçek Hikaye'de izleyin ve 7 Ekim'de çitin çöktüğü sabahı ve 7 Ekim 2023'te ne oldu? yazılarını okuyun.