چه کسانی در 7 اکتبر پشت سر حماس از حصار گذشتند

حصار عامدانه گشوده شد

کشتار 7 اکتبر 2023 یورشی خودجوش به مرز نبود. برنامه‌ریزی شده بود. صبح زود، در شباتی که با سیمحات تورا همزمان شد، با رگباری از موشک‌ها و یورشی از سوی حماس و گروه‌های تروریستی متحدش آغاز شد که با مواد منفجره، خودروها، موتورسیکلت‌ها، پاراگلایدرها و در برخی جاها قایق‌ها، حصار غزه را شکستند و به جوامع غیرنظامی، یک جشنواره موسیقی و پایگاه‌های ارتش رسیدند. تحقیق ارتش اسرائیل درباره کیبوتص بئری نخستین حرکت تروریست‌ها از غزه به سوی آن جامعه را میان 6:30 و 6:45 صبح زمان‌بندی کرد. تا پایان روز مرز در 119 نقطه شکسته شده بود. گردآوری‌های سوابق اسرائیل و پارلمان بریتانیا تلفات آن روز را دست‌کم 1,200 کشته، بیش از 4,000 زخمی، و 251 نفر برده‌شده به غزه اعلام می‌کنند.

سپس پرسشی می‌آید که بیشتر بحث‌های عمومی آن را مبهم می‌کنند: پس از نخستین یگان‌های تروریستی، چه کسانی از آن شکاف‌ها گذشتند؟ مستندات اسرائیل از 8 اکتبر 2023 تروریست‌هایی را شرح دادند که از شکاف‌هایی که با انفجار و بولدوزر گشوده شده بود سرازیر شدند و با گذشت صبح به ورود ادامه دادند؛ به روستاها یورش بردند، ساکنان را به قتل رساندند، ساختمان‌ها را آتش زدند، و در چند مورد هر چه می‌توانستند حمل کنند دزدیدند. عکس‌ها و ویدئوهای آن صبح مردمی را در سمت اسرائیلی حصار نشان می‌دهند، پس از آنکه تروریست‌ها وارد شده بودند. تصاویر به‌تنهایی نشان نمی‌دهند چه کسی تروریست آموزش‌دیده بود و چه کسی نبود. اما نشان می‌دهند که از این شکاف افرادی بسیار بیشتر از یک نیروی کوچک کماندویی استفاده کردند.

گردآوری بعدی اسرائیل سه موج پیاپی را شرح می‌دهد، نه یک یورش: حدود 1,200 کماندوی حماس در نیم ساعت نخست؛ سپس، میان حدود 7 تا 9 صبح، حدود 2,000 تروریست دیگر، از جمله اعضای گروه‌های دیگر؛ سپس جماعتی غیرنظامی، که به گفته آن روایت، فرمانده نظامی حماس تحریکش کرد. این شرح می‌دهد چه کسانی آمدند. سرشماری هر فردی که از شکافی در حصار گذشت نیست.

ارقام چگونه ساخته شدند، و کجا متوقف می‌شوند

گزارش‌های اولیه اسرائیلی و خارجی از حدود 3,000 نفوذی سخن گفتند که گاهی تروریست و برخی غیرنظامی توصیف می‌شدند. سپس تحقیقی از ارتش اسرائیل، چنان‌که Jewish Virtual Library خلاصه کرده، حدود 6,000 نفر از غزه را درون اسرائیل شمرد، تقریباً دو برابر رقم عمومی پیشین، از طریق 119 شکاف به‌جای شمار کمتری که پیش‌تر ذکر می‌شد. از این 6,000 نفر، حدود 3,800 نفر نُخبه، نیروهای یورش حماس، همراه با دیگر اعضای گردان‌های عزالدین قسام شناسایی شدند. 2,200 نفر دیگر عرب‌های غزه توصیف شدند، «شامل هم تروریست‌ها و هم غارتگران.» Fox News، به استناد ارزیابی اوت 2024 ارتش اسرائیل، همان ارقام 6,000 و «بیش از 3,800» نُخبه را به کار برد و کل این جمع را «تروریست» نامید. Anti-Defamation League از حدود 6,000 «تروریست حماس و دیگر تروریست‌ها» نوشت. مرور گروه پارلمانی همه‌حزبی بریتانیا، که آن هم در Jewish Virtual Library آمده، همین تقسیم را به کار برد: 3,800 تروریست نُخبه و قسام، با پشتیبانی 2,200 نفر از دیگر گروه‌های تروریستی، از جمله جهاد اسلامی فلسطین، «و غیرنظامیانی از غزه.»

این عبارت آخر محور ماجراست، و به‌آسانی می‌توان آن را نادرست خواند. تحقیق، چنان‌که در این خلاصه‌ها منتشر شده، شمار غیرنظامیان غیرمسلح را جدا نکرد. تروریست‌های دیگر را با کسانی که غارتگر طبقه‌بندی شدند، یا با غیرنظامیانی از غزه که به یورش پیوستند، در یک گروه قرار داد. در اکتبر 2026، وزیر دفاع Israel Katz، با ارائه ارقام اطلاعات نظامی، همچنان از حدود 6,000 «تروریستی که به اسرائیل یورش بردند» سخن گفت که تا آن زمان حدود 4,000 تن از آنان کشته شده بودند؛ ارزیابی‌های پیشین ارتش اسرائیل نیروی مهاجم را حدود 5,600 نفر اعلام کرده بودند. رقم 6,000 مرتبه بزرگی نظامی است که در مطبوعات جابه‌جا شده است، نه سرشماری سطر به سطر. اگر آن را این‌گونه بخوانید، سه چیز پابرجا می‌ماند: افرادی بسیار بیشتر از برآوردهای روز نخست عبور کردند، بیشتر کسانی که شناسایی شدند نیروی ویژه حماس بودند، و باقی‌مانده بزرگی تروریست‌های دیگر را با کسانی که برای دزدی آمدند درآمیخت.

ویدئوهای منابع باز که پژوهشگران بعدها منتشر کردند و Washington Free Beacon گزارش کرد، از مدارکی متفاوت به همین نتیجه می‌رسند. کلیپ‌هایی از کیبوتص بئری تروریست‌های حماس را در حال بردن زنان و کودکان زیر تهدید اسلحه نشان می‌دهند، و دست‌کم یک مرد با لباس غیرنظامی را در حال بستن مچ دست‌های یک زن اسرائیلی؛ پژوهشگران گفتند او پس از این ضبط به قتل رسید. این تصاویر هیچ مجموع جداگانه‌ای برای غارتگران غیرنظامی به دست نمی‌دهند. اما نشان می‌دهند که کسانی که یونیفرم حماس نداشتند در یورش شرکت کردند.

تحقیقات جوامع چه نشان می‌دهند

تحقیقات ارتش اسرائیل درباره جوامع، که به بازماندگان ارائه و سپس به انگلیسی خلاصه شد، درباره مکان‌ها دقیق‌اند و درباره هویت هر فرد کمتر دقیق.

کیبوتص نیر عوز، نزدیک مرز، از تکان‌دهنده‌ترین موارد است. CNN، به نقل از Neri Shotan از صندوق بازسازی جنبش کیبوتص، گزارش داد که از 420 ساکن، 47 نفر به قتل رسیدند و 76 نفر ربوده شدند، و 93 خانه نابود شد و فقط شش خانه از آسیب در امان ماند. ساکنی که در یک اتاق امن پنهان شده بود به CNN گفت تا ساعت 7:50 صبح فهمیده بود که «هیچ نیرویی» نیست. Jewish Virtual Library ثبت کرد که نبرد آنجا حدود هشت ساعت طول کشید؛ Lotus Lahav، یکی از ساکنان، به New York Times گفت وقتی حمله آغاز شد حدود 350 تا 400 نفر حضور داشتند و وقتی پایان یافت فقط حدود 200 نفر مانده بودند. مرور پارلمان بریتانیا گفت نیر عوز بیشترین ربایش را داشت، 75 نفر گروگان گرفته شدند و هفت پیکر نیز ربوده شد، و اینکه جوامع حاشیه غزه مورد حمله حماس، دیگر گروه‌های تروریستی و غیرنظامیانی از غزه قرار گرفتند که خانه‌ها را نابود کردند، مرتکب جنایات شدند، به‌طور نظام‌مند غارت کردند و املاک را به آتش کشیدند. زبان ارتش در تحقیقات مرتبط از تروریست‌ها سخن می‌گفت. خلاصه‌های دیگر از همان رویدادها واژه‌های «فلسطینی‌ها» یا «غیرنظامیان غزه» را به کار بردند، واژه‌هایی گسترده‌تر که می‌توانند افرادی بیرون از هر یگان نظامی را در بر بگیرند. این تفاوت اهمیت دارد، و هنوز هیچ فهرست نام‌به‌نامی آن را حل نکرده است.

در جاهای دیگر الگو تکرار می‌شود: نخستین ضربه سازمان‌یافته، سپس ساعت‌ها با حصاری که باز مانده بود. در پایگاه ناحال عوز، بنا بر خلاصه BICOM از تحقیق ارتش اسرائیل که Jewish Virtual Library گردآوری کرده، حدود 65 تروریست نُخبه حماس اندکی پس از 7 صبح نفوذ کردند؛ موج دوم حدود 9 صبح رسید، و ربایش‌ها از پایگاه حدود 10 صبح آغاز شد. در کفر عزه، همان گردآوری حدود 100 نفوذی، «هم تروریست‌های حماس و هم دیگر اهالی غزه»، را ثبت کرد که بیشتر ساکنان در همان ساعت نخست کشته شدند، سپس موج دوم، و برآورد می‌شود 250 تا 300 تروریست آزادانه به قتل و ربایش دست زدند تا آنکه نیروهای بزرگ‌تر ارتش پس از ظهر رسیدند. در بئری، تحقیق ارتش اسرائیل دریافت که حدود 340 تروریست، از جمله حدود 100 نُخبه، نفوذ کردند و مرتکب کشتار، ربایش، غارت و جنایات دیگر شدند؛ 101 غیرنظامی کشته و 30 گروگان از کیبوتص برده شدند، در حالی که تیم واکنش سریع غیرنظامی ساعت‌ها خطی را نگه داشت و ارتش تا بعدازظهر برای ساختن تصویری روشن تقلا می‌کرد. در گذرگاه ارز، تحقیق ارتش اسرائیل نخستین یگان ویژه نُخبه، سپس موجی بزرگ‌تر از حماس، جهاد اسلامی و تروریست‌های غیروابسته را یافت؛ پس از فروکش کردن موج نخست، موج دومی از حدود 100 تروریست حدود 10:30 صبح رسید و ساعت‌ها محل را غارت کرد و آتش زد. هیچ‌یک از این گزارش‌ها، در نسخه‌های انگلیسی موجود، نُخبه، گروه‌های دیگر و غیرنظامیان را در هر درگاه از هم جدا نمی‌کند. همه آن‌ها یک چیز را نشان می‌دهند: وقتی حصار فرو ریخت و ارتش دیر رسید، روستاهای اسرائیلی ساعت‌ها بی‌دفاع ماندند.

ربایش نقشه بود. دزدی همراهش آمد.

گروگان‌گیری هدف جنگی گروه‌های تروریستی بود، نه پیامد جانبی غارت. Anti-Defamation League، گردآوری Jewish Virtual Library درباره گروگان‌ها و مرور پارلمان بریتانیا همگی اعلام می‌کنند که 251 نفر به غزه برده شدند. این ارقام جنایت را شرح می‌دهند. نمی‌گویند چند تن از ربایندگان از حماس بودند، چند تن به گروه‌های دیگر تعلق داشتند، و چند تن مردانی غیروابسته بودند که چون حصار باز بود کسی را ربودند.

گزارش‌های اسرائیلی و برخی مقامات محلی می‌گویند افرادی بیرون از موج نخست کماندویی در کشتارها و جابه‌جایی اسیران شرکت داشتند. Jewish Virtual Library ثبت می‌کند که Saleh al-Arouri، فرمانده عزالدین قسام، بعدها انکار کرد که خود حماس مرتکب جنایات شد و مدعی شد پس از آنکه لشکر غزه «فرو پاشید»، «مردمی از نوار غزه وارد شدند» و کسانی کشته شدند. Gadi Yarkoni، شهردار شورای منطقه‌ای اشکول، به Washington Free Beacon گفت «موج دوم عرب‌هایی که وارد کشور شدند همان‌قدر بی‌رحم بودند که تروریست‌های موج نخست»، و «فقط حماس نبود که برای سلاخی ما آمد.» al-Arouri را با دقت بخوانید. سخنان او اعتراف می‌کند که رهبری خود حماس هجوم پسینی را دید. اما انکار معتبری برای نقش محوری حماس نیست: یورش نُخبه، نقشه‌ها، فیلم‌برداری و گروگان‌هایی که به غزه برده شدند در تحقیقات ارتش اسرائیل، در دوربین‌های خود مهاجمان و در ویدئوهای بعدی از بئری مستند شده‌اند. او می‌کوشد اجساد را به گردن یک جماعت بیندازد. جماعت زنجیره فرماندهی را پاک نمی‌کند. از شکافی آمد که حماس ساخت.

درباره غارت، شواهد از آمار ربایش به دست غیرنظامیان قوی‌تر و از هر عدد گردی ضعیف‌تر است. خانه‌ها در حاشیه غزه خالی شدند. بانک اسرائیل گفت از کارت‌های اعتباری و اطلاعات حساب بانکی که از قربانیان گرفته شده بود سوءاستفاده می‌شد. تحقیق بئری غارت را در میان جنایات 340 مهاجم فهرست کرد. مرور پارلمان غارت نظام‌مند را در سراسر حاشیه غزه ثبت کرد. تحقیقات اسرائیل درباره نیر عوز و دیگر کیبوتص‌ها خانه‌هایی را شرح می‌دهند که در مقیاسی بسیار فراتر از آنچه یک گروه کوچک مهاجم برای مأموریتی نظامی نیاز داشت آسیب دیده یا خالی شده بودند. آنچه ثابت نشده است، و این را صریح می‌گوییم، هر سهم دقیقی از اموال دزدیده‌شده یا گروگان‌هاست که فقط به غیرنظامیان تعلق داشته باشد. برخی از مردانی که لباس غیرنظامی داشتند تروریست بودند. برخی از افراد غیرمسلح دزد بودند. برخی هر دو کار را کردند. منابع هنوز آنان را از هم جدا نکرده‌اند.

دو داستان نادرست، و سوابق میان آن‌ها

حماس کشتار غیرنظامیان را برنامه‌ریزی و رهبری کرد. گروه‌های تروریستی دیگر از غزه به آن پیوستند. وقتی حصار باز شد، افراد بیشتری از غزه پیاده یا سواره از آن گذشتند: مردانی که کشتند و ربودند، و مردانی، و در برخی روایت‌ها افراد غیرمسلحی، که دزدیدند. برآوردهای نظامی اسرائیل از شمار کل کسانی که عبور کردند از حدود 3,000 به حدود 6,000 رسید؛ تفکیک‌های منتشرشده هنوز تروریست‌های دیگر را با غارتگران در یک گروه قرار می‌دهند و غیرنظامیان را جدا نمی‌کنند. تحقیقات جوامع ساعت‌ها زمین بی‌دفاع را نشان می‌دهند که در آن هر کس به یک شکاف می‌رسید می‌توانست وارد خانه‌ای شود.

همین برای کنار گذاشتن دو داستان نادرست کافی است. یکی می‌گوید فقط مشتی متخصص حماس آنجا بودند. دیگری می‌گوید «غزه» به‌طور کامل، یعنی دو میلیون نفر، به اسرائیل یورش برد. هیچ‌یک در برابر سوابق تاب نمی‌آورد. ارتشی تروریستی شکافی در یک مرز گشود، و از آن شکاف تروریست‌هایش آمدند و توده‌ای کوچک‌تر و بدشمارش‌شده از کسانی که خانه‌های اسرائیلی را طعمه دانستند. گروه نخست در مدارک ارتش اسرائیل نام برده شده است. گروه دوم واقعی است، روی دوربین دیده می‌شود، و در ارقام رسمی هنوز با تروریست‌های دیگر درآمیخته است و جداگانه شمرده نشده.

پس وقتی کسی به شما می‌گوید 7 اکتبر کار چند مرد مسلح بود، یا کار همه غزه بود، شمارش او را بخواهید. سپس این یکی را نشانش دهید.

سخنان افسرانی را که در جنگ پس از آن جنگیدند در فیلم بشنوید. سپس صبحی که حصار در 7 اکتبر فرو ریخت و آنچه پژوهشگران از جنایات حماس در 7 اکتبر مستند کردند را بخوانید.