7 اکتبر، ساعت به ساعت: صبحی که حماس رخنه کرد

06:29 تا 07:00

از تاریخ شروع کنید، چون حماس آن را برگزید. سیمحات تورا بود و شنبه. در تاریکی پیش از سپیده‌دم، مردم حاشیه غزه خواب بودند، در شیفت شب بودند، یا هنوز می‌رقصیدند. به گزارش تحقیق ارتش اسرائیل درباره پایگاه ناحال عوز، ساعت 06:29 رگباری سنگین به پایگاه خورد در حالی که دیده‌بان‌های زن حرکت روی حصار را گزارش می‌کردند. سربازان گولانی در امتداد خط همان آتش موشکی را دیدند که ساعت 6:30 مرز را بیدار کرد.

این رگبار چقدر بزرگ بود؟ برآورد بعدی ارتش اسرائیل گفت جنگ با حدود 2,500 موشک آغاز شد. بازسازی‌ای از کشتار که از تحقیقات اسرائیل گردآوری شده، مجموع آن روز را بیش از 4,300 اعلام کرد؛ گردآوری پارلمانی همه‌حزبی در 2025، با تکیه بر داده‌های بعدی اسرائیل، از نزدیک به 5,000 سخن گفت. شمارش‌ها متفاوت‌اند. هدف نه. آژیرها در جنوب، سپس به سوی اشکلون، مرکز کشور، تل‌آویو و اورشلیم به صدا درآمدند، در حالی که غیرنظامیان به اتاق‌های امن و پناهگاه‌های کنار بزرگراه پناه بردند. گنبد آهنین بیشتر پرتابه‌های ورودی را رهگیری کرد. نتوانست همه را رهگیری کند. و نتوانست مردانی را که روی زمین بودند متوقف کند.

هدف موشک‌ها همین بود: پوشش. زیر این سروصدا، یگان‌هایی از حماس و جهاد اسلامی فلسطین حصار مرزی را با انفجار و بولدوزر شکستند. یک بازسازی اولیه از میدان نبرد موج نخست را حمله به حدود 29 نقطه توصیف کرد، با پهپادهایی که برج‌های دیده‌بانی را می‌زدند و موتورسیکلت‌هایی که از حصاری می‌گذشتند که دقیقاً برای جلوگیری از همین ساخته شده بود. تا پایان روز، تحقیقی از ارتش اسرائیل از 119 شکاف از راه زمین، هوا و دریا، و حدود 6,000 نفر از غزه درون اسرائیل خبر داد که حدود 3,800 تن از آنان تروریست‌های نُخبه حماس شناسایی شدند. آنان با موتورسیکلت، وانت، پاراگلایدر و، در تلاشی دریایی کوچک‌تر نزدیک زیکیم، با قایق آمدند. کوادکوپترها تجهیزات ارتباطی و دیده‌بانی، از جمله ژنراتورهای پای برج‌های نزدیک مرز، را زدند. خود پایگاه لشکر غزه در رعیم مورد حمله قرار گرفت. فرماندهانی که برای یک نفوذ منفرد آموزش دیده بودند تقلا می‌کردند بفهمند که جاهای بسیاری هم‌زمان مورد حمله قرار گرفته‌اند. این یک یورش نبود. یک نقشه بود.

جشن طبیعت نووا نزدیک رعیم، چند کیلومتر از حصار، یکی از نخستین اهداف غیرنظامی بود. هزاران جوان، اسرائیلی و خارجی، تا طلوع آفتاب رقصیده بودند. وقتی موشک‌ها آغاز شد، به سوی خودروها، درختان، توالت‌های سیار و پناهگاه‌های بتنی کنار جاده 232 دویدند. تروریست‌ها پشت سر رگبار رسیدند. بازسازی‌ای از کشتار صدها مهاجم را شرح می‌دهد که به محوطه جنگلی حمله کردند. گزارش پارلمانی بعدتر بیش از 370 کشته را آنجا شمرد، بیشتر از برخی آمارهای اولیه فقط جشنواره که حدود 260 بود و نزدیک به یادبودهایی که از نزدیک به 400 سخن می‌گویند. بسیاری روی پیست رقص جان ندادند. در آن شمارش پارلمانی، حدود نیمی تا سه‌پنجم در حال فرار کشته شدند: در جاده، در خودروهایی که با آتش خودکار و آرپی‌جی به رگبار بسته شدند، یا در همان پناهگاه‌های کوچک، که نارنجک‌ها به دنبالشان به درون آن‌ها پرتاب شد.

در پایگاه ناحال عوز، دیده‌بانان میدانی نزدیک شدن را حدود 06:29 دیدند. تحقیقی از ارتش اسرائیل، چنان‌که بعدتر خلاصه شد، دریافت که آن صبح 162 نفر در پایگاه بودند و فقط 81 نفرشان برای نبرد آموزش دیده بودند. پس از رگبار، بیشتر سربازان تنها رویه‌ای را که به آنان داده شده بود دنبال کردند و به پناهگاه‌ها دویدند. حدود 65 تروریست نُخبه اندکی پس از 07:00 وارد شدند. پناهگاه زنان، با 31 سرباز زن، تسخیر شد؛ هفت دیده‌بان زن بعدتر در همان صبح از آن به اسارت برده شدند. همان تحقیق 53 سرباز و افسر کشته در نبرد در پایگاه و ده سرباز ربوده‌شده را شمرد. آمارهای عمومی اولیه گاهی رقم کشته‌های بیشتری برای پایگاه می‌دادند، و همه روایت‌های دست‌دوم این دو را با هم سازگار نکرده‌اند. آنچه تحقیق ثابت می‌کند کافی است: پایگاهی که قرار بود حصار را بپاید در نخستین ساعت‌ها تسخیر شد، و جوامع پشت آن تا حد زیادی به حال خود رها شدند.

07:00 تا 09:00

سپس موج دوم. بازسازی کشتار حدود 1,200 تروریست حماس را در نیم ساعت نخست و حدود 2,000 تروریست دیگر، از جمله اعضای دیگر گروه‌های تروریستی، را در دو ساعت پس از 07:00 شرح می‌دهد. گروه‌های تروریستی دیگر و، بعدتر، غارتگران از همان شکاف‌ها گذشتند. Mohammed Deif، فرمانده شاخه نظامی حماس، حمله را در پیامی از پیش ضبط‌شده با عنوان «طوفان الاقصی» اعلام کرد، مدعی ضربه نخستی با بیش از 5,000 موشک شد و خواستار خیزشی گسترده‌تر شد. از خود بپرسید چه کسی پیش از نخستین شلیک نطق پیروزی ضبط می‌کند. گروگان‌ها با پیشروی صبح از پیش به غزه منتقل می‌شدند.

کفر عزه، کیبوتصی با حدود 900 نفر در فاصله‌ای کوتاه از مرز، به گزارش تحقیقی از ارتش اسرائیل که در همان بازسازی خلاصه شده، با موشک و سپس، حدود 06:45، با گلایدرها مورد حمله قرار گرفت. حدود 100 نفوذی نخست وارد شدند؛ موج دومی به دنبال آمد. تیم امنیتی محلی، چهارده نفر، با شاید 150 تروریست جنگیدند. بیشتر کشتار ساکنان در همان ساعت نخست رخ داد. همان خلاصه 64 کشته و 19 گروگان را ثبت می‌کند؛ گردآوری پارلمانی 62 کشته غیرنظامی را در کفر عزه فهرست می‌کند. تفاوت‌های کوچکی مانند این در سراسر آمار آن روز دیده می‌شود. آنچه رخ داد را تغییر نمی‌دهند. خانواده‌ها در خانه‌ها و اتاق‌های امنشان تیرباران شدند. برخی از بدترین تصاویری که جهان بعدها دید از همین‌جا آمد.

مصیبت بئری با موشک‌ها و سپس خودروهایی در دروازه‌ها آغاز شد. تحقیق ارتش اسرائیل صبح را به مراحلی تقسیم کرد: حرکت از غزه به سوی کیبوتص از 06:30 تا 06:45، سپس یورشی زمینی از 06:45 که در آن نخستین تروریست‌ها از دو سو وارد شدند. ساکنان و تیم واکنش سریع غیرنظامی در این مرحله تنها جنگیدند. تحقیق می‌گوید از 09:00 دشمن کنترل را به دست گرفت. نخستین سربازان ارتش اسرائیل که رسیدند هدف قرار گرفتند، زخمی تخلیه شدند، و به دروازه عقب نشستند. حدود 340 مهاجم از بئری گذشتند. ارتش بعدتر صریحاً گفت در مأموریت خود برای محافظت از ساکنان شکست خورده است. ارتشی که چنین جمله‌ای درباره خودش می‌نویسد، سوابق را پنهان نمی‌کند.

در سدروت، چند کیلومتر از حصار، موج آغازین هم به ایستگاه پلیس و هم به خیابان‌ها حمله کرد. بازسازی‌ای از کشتار 41 تروریست را در شهر و 53 کشته را آنجا می‌شمارد: 37 غیرنظامی، 11 افسر پلیس، دو آتش‌نشان و سه سرباز. روایت اولیه دیگری از جبهه تروریست‌های حماس را شرح داد که خود ایستگاه را تسخیر کردند تا آنکه یک نیروی ضدتروریسم حمله به شهر را متوقف کرد. گزارش پارلمانی سدروت را همراه با اوفاکیم و نتیووت سه شهر مورد حمله در غرب نقب می‌داند که روی هم 88 کشته دادند، و سدروت بیش از همه آسیب دید.

نیر عوز، کیبوتصی کوچک با حدود 400 نفر، زود مورد یورش قرار گرفت و ارتش تقریباً بی‌دفاعش گذاشت. گردآوری پارلمانی دریافت که این جامعه بیشترین ربایش را در میان همه جوامع داشت: 75 نفر زنده برده شدند و هفت پیکر ربوده شد. یکی از ساکنان بعدتر گفت از 350 تا 400 نفری که هنگام آغاز حمله آنجا بودند، وقتی تمام شد فقط حدود 200 نفر مانده بودند. نبرد حدود هشت ساعت طول کشید. هیچ نیروی بزرگی از ارتش اسرائیل به موقع نرسید تا جلوی عقب‌نشینی را بگیرد.

هر رویارویی به این شکل پایان نیافت. Youssef Ziadna، راننده‌ای بادیه‌نشین که شرکت‌کنندگان جشن را به نووا آورده بود، زیر آتش اتوبوسش را برگرداند و حدود سی نفر را بیرون برد. او بعدتر به مصاحبه‌کنندگان گفت، چنان‌که در بازسازی کشتار ثبت شده، اگر می‌توانست جان‌هایی را نجات دهد خود را به کام مرگ می‌انداخت. سربازان خارج از خدمت، پلیس‌ها و تیم‌های اضطراری کیبوتص‌ها با تفنگ‌هایی از کمد اتاق خواب همین کار را کردند. برخی جوامع، از جمله نیر عام، به گزارش تحقیقی از ارتش اسرائیل که یک گروهان گولانی، تیم آماده‌باش محلی و نیروهای کمکی را مؤثر دانست، ایستادگی کردند. بسیاری نکردند.

09:00 تا ظهر

از 09:00 یورش دیگر فقط موج نخست تروریست‌ها نبود. بازسازی کشتار موج سومی را شرح می‌دهد: جماعتی غیرنظامی که فرمانده نظامی حماس تحریکش کرد و از شکاف‌هایی که پیش‌تر در حصار بریده شده بود آمد. نیروهای ویژه و دیگر نیروهای کمکی به بخش‌هایی از حاشیه غزه رسیدند، کمتر از آنکه یورش را برگردانند، اما در جاهایی کافی برای کند کردنش. پایگاه لشکر غزه در رعیم پیش‌تر مورد حمله قرار گرفته بود. ساعت‌ها فرماندهان تصویر منسجمی نداشتند در حالی که هماهنگ‌کنندگان امنیت محلی آن را از پشت بی‌سیم فریاد می‌زدند. بازسازی FDD از این نخستین ساعت‌ها یادآور شد که سازمان دادن یک دفاع واقعی در مرز چند ساعت طول کشید، و نیروی هوایی در حمله مشکل داشت چون تروریست‌ها با غیرنظامیان و نیروهای اسرائیلی درآمیخته بودند.

در نووا و در امتداد جاده 232 کشتار ادامه یافت در حالی که بازماندگان مرحله نخست می‌کوشیدند به سوی شرق برانند. مهاجمان تقاطع‌ها را در دست داشتند و به هر خودرویی شلیک می‌کردند. تروریست‌های حماس ربایش‌ها را زنده پخش کردند. می‌خواستند جهان تماشا کند. در میان کسانی که از جشن ربوده شدند، غیرنظامیان جوانی بودند که جهان بعدها نامشان را به‌عنوان گروگان شناخت.

در بئری، تحقیق ارتش اسرائیل کیبوتص را تا اواخر صبح زیر کنترل دشمن توصیف می‌کند، و ربایش‌ها تا 13:30 کامل شد. در کفر عزه، موج دومی از مهاجمان از کشتن به اسیر گرفتن روی آورد؛ ارتش فقط پس از 12:00 با شمار قابل توجهی رسید. در نیر عوز، یگان‌ها ارتباطشان را با فرماندهانشان از دست دادند. تا ظهر بیشتر گروگان‌گیران سازمان‌یافته به درون غزه بازگشته بودند. تروریست‌های باقی‌مانده، از حماس و گروه‌های دیگر، همچنان در ده‌ها نقطه درون اسرائیل می‌جنگیدند.

بعدازظهر تا شب

نیروی بزرگ‌تری از نیروهای امنیتی حدود 13:30، هفت ساعت پس از نخستین رخنه، دوباره وارد بئری شد. نبرد خانه به خانه با مردانی که در خانه‌های خانوادگی سنگر گرفته‌اند کند است. در خانه Pesi Cohen، جایی که تروریست‌ها غیرنظامیان را جمع کرده بودند، بن‌بستی بر سر گروگان‌ها شکل گرفت؛ نیروهای اسرائیلی بعدتر به آن منطقه، از جمله با گلوله‌های تانک، شلیک کردند، در رویدادی که تحقیق ارتش اسرائیل بررسی کرد. تحقیق نتیجه گرفت که فرماندهان مذاکره را به نهایت رسانده بودند، شلیک تانک برای فشار بر تروریست‌ها بود، و بیشتر گروگان‌های درون خانه احتمالاً به دست تروریست‌ها به قتل رسیدند. این تحقیق شرایط مرگ هر غیرنظامی را به خانواده‌های داغدار ارائه کرد. شمار تلفات آن برای بئری: 101 غیرنظامی و 31 نیروی امنیتی کشته، 32 گروگان برده‌شده، و خانه‌هایی در سراسر کیبوتص که به‌شدت آسیب دیدند. گردآوری پارلمانی برای همین جامعه 99 کشته غیرنظامی را به کار برد. پاک‌سازی کیبوتص تا روز بعد طول کشید.

از بعدازظهر ارتش در سطح محلی پیروز شد. تا 18:00 حدود 700 سرباز و نیروی امنیتی در بئری فعالیت می‌کردند. هسته‌های منفرد تا 8 تا 10 اکتبر شکار می‌شدند. بازسازی کشتار یادآور می‌شود که حملات هوایی اسرائیل بر غزه حدود 17:00 آغاز شد. موشک‌ها از غزه با غروب متوقف نشدند. یک سخنگوی ارتش اسرائیل مجموع موشک‌ها را تا صبح 8 اکتبر بیش از 3,200 اعلام کرد.

شب، روز را برای کسانی که هنوز در اتاق‌های امن قفل بودند، یا برای والدینی که یک گوشی خاموش را بارها به‌روز می‌کردند، تمام نکرد. نخستین ارقام عمومی اسرائیل از کشته‌ها بیش از حد بالا بود، و اسرائیل آن‌ها را اصلاح کرد. در نوامبر 2023 وزارت خارجه برآورد را به حدود 1,200 کاهش داد، از رقم عمومی پیشین حدود 1,400، پس از آنکه برخی پیکرها به‌عنوان مهاجمان شناسایی شدند نه قربانیان اسرائیلی. گردآوری‌های بعدی ده‌ده تغییر کردند: یک صفحه تلفات در Jewish Virtual Library رقم اولیه بیش از 1,400 را نخست به 1,151 و بعدتر به 1,195 به‌روز کرد. گردآوری پارلمانی 2025، با کار بر داده‌های بعدی اسرائیل، 1,182 کشته و بیش از 4,000 زخمی را فهرست می‌کند، که 863 تن از کشته‌ها غیرنظامی بودند (حدود 73 درصد)، و 251 نفر به غزه برده شدند، 210 تن زنده و 41 پیکر. Anti-Defamation League همچنان آن روز را بیش از 1,200 کشته و 251 گروگان خلاصه می‌کند. در شمارش پارلمانی، زنان و کودکان 27 درصد کشته‌شدگان و حدود نیمی از کسانی بودند که زنده برده شدند. شهروندان ده‌ها کشور به قتل رسیدند یا ربوده شدند؛ کارگران کشاورزی تایلندی بزرگ‌ترین گروه خارجی بودند.

ببینید این اصلاح به شما چه می‌گوید. اسرائیل عددی منتشر کرد، آن را بررسی کرد، و آشکارا کاهشش داد. سپس آن را با ارقام وزارت بهداشت تحت اداره حماس مقایسه کنید که از شما خواسته می‌شود بی‌پرسش بپذیرید، و بپرسید کدام طرف اجازه می‌دهد حسابرسی شود.

ساعت از کجا آغاز می‌شود

لفاظی را کنار بگذارید و سوابق همچنان از هر شعاری سنگین‌تر است. سازمان تروریستی حماس، که ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر آن را چنین شناخته‌اند، همراه با جهاد اسلامی و دیگران، از رگبار موشکی برای پوشش کشتاری برنامه‌ریزی‌شده و فرامرزی از غیرنظامیان در خانه‌هایشان و در یک جشنواره موسیقی استفاده کرد. پلیس محلی، تیم‌های کیبوتص‌ها و مشتی سرباز جنگیدند پیش از آنکه دولت بتواند جبهه‌ای برپا کند. تا غروب، جوامعی کامل در غرب نقب با قتل و ربایش خالی شده بودند، و جنگی که پس از آن آمد آغاز شده بود. هر اتهام بعدی علیه اسرائیل ساعتش را پس از این صبح آغاز می‌کند. ساعت خود را از اینجا آغاز کنید.

افسرانی که در جنگ پس از آن جنگیدند، آن را جلوی دوربین و با نقششان معرفی‌شده، در فیلم روایت می‌کنند. سپس آنچه پژوهشگران از جنایات حماس در 7 اکتبر مستند کردند و گروگان‌های 7 اکتبر چه کسانی بودند و چه بر سرشان آمد را بخوانید.