گروگان‌های 7 اکتبر: حماس با 251 نفر چه کرد

چند نفر برده شدند

به نخستین ساعت‌ها فکر کنید. حماس و گروه‌های تروریستی متحدش در 7 اکتبر 2023 از غزه به جنوب اسرائیل گذشته بودند، و هیچ‌کس نمی‌دانست چه کسی گم شده است. خانواده‌ها با بیمارستان‌ها و خطوط تماس ارتش تماس می‌گرفتند. نام‌ها با شناسایی پیکرها و با پیدا شدن جسد کسانی که گمان می‌رفت ربوده شده‌اند در خانه‌هایشان، به فهرست‌ها افزوده یا از آن‌ها حذف می‌شدند. ارقام رسمی اولیه حول 200 تا 240 بود. Jewish Virtual Library ثبت می‌کند که نخستین برآورد عمومی بیش از 100 نفر بعدها به 242 و سپس به 251 اصلاح شد. این عدد آخر همان است که مقامات اسرائیلی منتشر کردند، و همان است که رسانه‌های بزرگ اکنون برای کسانی که آن روز به غزه برده شدند به کار می‌برند. CNN، در تحقیقی که در سومین سالگرد منتشر شد، شمار کشته‌های غیرنظامی این حمله را بیش از 1,200 اعلام کرد و گزارش داد که بازگرداندن گروگان‌ها، زنده یا مرده، دو سال جنگ و سه توافق آتش‌بس طول کشید.

این 251 نفر شامل کسانی است که وقتی پیکرشان به غزه برده شد پیش‌تر مرده بودند، و کسانی که زنده برده شدند. CNN، به نقل از مقامات اسرائیلی و خانواده‌های گروگان‌ها، گزارش داد که 206 نفر از این 251 نفر زنده ربوده شدند و 40 تن از آنان بعدها در اسارت جان باختند: تقریباً یک نفر از هر پنج نفر. به گفته همان تحقیق، مقامات نظامی اسرائیل و کار پزشکی قانونی که با خانواده‌ها در میان گذاشته شد، نزدیک به نیمی از این مرگ‌ها را به اسیرکنندگان نسبت دادند. مرگ‌های دیگر به جراحات، به شرایط اسارت، یا به آتش و عملیات اسرائیل نسبت داده شد. برای چند نفر، شرایط ممکن است هرگز به‌طور کامل روشن نشود. حماس به درخواست CNN برای اظهارنظر پاسخ نداد؛ جهاد اسلامی فلسطین به این شبکه گفت «اسیران را نمی‌کشد.» یافته‌های پزشکی قانونی و اطلاعاتی از آنِ اسرائیل‌اند، و هیچ‌کس نتوانسته است آن‌ها را درون غزه به‌طور مستقل بررسی کند. اسیرکنندگان، که در وهله نخست تصمیم گرفتند غیرنظامیان را در تونل‌ها نگه دارند، هیچ شاهدی ارائه نکرده‌اند.

آنان چه کسانی بودند

حماس فقط سرباز نبرد. هر که را یافت برد. نوزادان، کودکان، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، کارگران کشاورزی تایلندی، دارندگان تابعیت دوگانه، شهروندان بادیه‌نشین نقب در اسرائیل، سربازان خارج از خدمت، و جوانانی که به یک جشن رقص رفته بودند. در جشنواره موسیقی نووا نزدیک کیبوتص رعیم، به گزارش Foundation for Defense of Democracies، حماس و دیگر تروریست‌ها بیش از 360 نفر را کشتند. شرکت‌کنندگانی که به پناهگاه‌های کنار جاده رسیدند آنجا هم در امان نبودند. Eliya Cohen، که بعدتر 505 روز در اسارت ماند، به CNN گفت پس از آنکه نارنجک‌ها به پناهگاهی پر از جمعیت پرتاب شد، با دوست دخترش، Ziv Abud، زیر اجساد پنهان شد. او همراه با Hersh Goldberg-Polin و Or Levy سوار یک وانت شد و به غزه برده شد.

در کیبوتص‌های مرز غزه، تروریست‌ها خانه به خانه رفتند. گروگان‌ها از بئری، کفر عزه، نیر عوز، نیریم، حولیت، نیر یتسحاق، ماگن و جوامع دیگر برده شدند. از نیر عوز، حماس و متحدانش Shiri Bibas، 32 ساله، پسرانش Ariel، 4 ساله، و Kfir، نه‌ماهه، و همسرش Yarden را بردند. همچنین Oded Lifshitz، 84 ساله، روزنامه‌نگار و از بنیان‌گذاران کیبوتص، و همسرش Yocheved، 85 ساله، را بردند. از بئری Eli Sharabi را بردند، که همسر و دخترانش در حمله به قتل رسیدند. از کفر عزه Emily Damari و Doron Steinbrecher را بردند. برخی از این نام‌ها در سراسر جهان شناخته شدند. بسیاری دیگر نه.

آنان فقط اسرائیلی نبودند. در اواخر اکتبر 2023، FDD به نقل از مقامات اسرائیلی گزارش داد که بیش از نیمی از 230 گروگانی که آن زمان برآورد می‌شد تابعیت خارجی داشتند، از جمله 54 تبعه تایلند، 15 آرژانتینی، 12 آمریکایی و دیگران، که برخی‌شان تابعیت دوگانه داشتند. کارگران تایلندی در کشاورزی منطقه مرزی کار می‌کردند. چهار نفر پیش از هر آتش‌بسی با میانجی‌گری قطر آزاد شدند: آمریکایی‌ها Judith Raanan، 59 ساله، و Natalie Raanan، 17 ساله، در 20 اکتبر، و Yocheved Lifshitz و Nurit Cooper در 23 اکتبر، به گزارش گاه‌شمار جنگ Anti-Defamation League. همسرانشان ماندند.

آنچه بازماندگان شرح دادند

کسانی که بیرون آمدند داستان‌هایشان را برای رسانه‌های اسرائیلی، بیمارستان‌ها و بعدتر خبرنگاران خارجی بازگفتند. جزئیات هر سلول متفاوت است. شرایط نه. بسیاری زیر زمین نگه داشته شدند. در ژانویه 2024 ارتش اسرائیل اعلام کرد تونلی 830 یاردی در خان یونس کشف کرده است، در عمق حدود 20 متر، با پنج سلول باریک، درهای آهنی، تشک‌ها و توالت‌های کوچک. پژوهشگران گفتند DNA و شواهد دیگر نشان می‌داد حدود 20 گروگان آنجا نگه داشته شده بودند، از جمله Emilia Aloni شش‌ساله، که نقاشی‌هایش درون تونل پیدا شد؛ او و مادرش در توافق نوامبر 2023 آزاد شدند. Daniel Hagari، سخنگوی ارتش اسرائیل، گفت گروگان‌ها «شرایطی سخت را بدون نور روز، در هوای غلیظ با اکسیژن اندک، و رطوبتی وحشتناک که نفس کشیدن را دشوار می‌کند» تحمل کرده بودند. کودکی شش‌ساله، بیست متر زیر زمین. حماس تونل‌هایش را برای همین ساخت.

Yocheved Lifshitz، پس از آزادی، ربوده شدن را «آتش دوزخ، وضعیتی که فکر نمی‌کردیم یا نمی‌دانستیم ممکن است در آن قرار بگیریم» توصیف کرد، به روایت هم‌زمان FDD از سخنانش. او 85 ساله بود. مردان جوان‌تری که بسیار طولانی‌تر نگه داشته شدند از گرسنگی تدریجی گفتند. Eliya Cohen به CNN گفت بیشتر مدت اسارت را در تونلی کوچک و تاریک همراه با Or Levy، Eli Sharabi و Alon Ohel گذراند، با پاهایی بسته به زنجیر موتورسیکلت، و تکه‌های نان پیتا و لوبیای کنسروی را با هم تقسیم می‌کردند. گردآوری Jewish Virtual Library از شهادت‌های منتشرشده همین را از دیگران ثبت می‌کند: Ofer Kalderon، که 484 روز پس از ربوده شدن از نیر عوز همراه با دو فرزندش در اسارت ماند، از تشک‌های کثیف، هفته‌ها در تونل‌های باریک، و کتک خوردن در راه غزه گفت. این گردآوری اعلام می‌کند که گروگان‌های بازگشته تا 55 پوند وزن کم کرده بودند.

برخی زنان از آزار یا تعرض جنسی از سوی نگهبانان گفتند. Ori Megidish، سرباز اسرائیلی که ارتش اسرائیل در 30 اکتبر 2023 نجاتش داد، بعدتر گفت یکی از اسیرکنندگان به بهانه بررسی یک زخم او را لمس کرد. Rom Braslavski، که جهاد اسلامی فلسطین نگهش داشته بود، پس از آزادی‌اش در 2025 به شبکه 13 اسرائیل گفت برهنه، بسته، گرسنه نگه داشته و مورد تعرض جنسی قرار گرفته بود. این‌ها شهادت‌هایی فردی‌اند، نه سرشماری‌ای از تجربه هر اسیر. اما این الگو بر یک صدا تکیه ندارد: گرسنگی، تاریکی، جابه‌جایی میان خانه‌ها و تونل‌ها، و اسیرانی که به‌عنوان اهرم فشار به کار رفتند.

توافق نوامبر 2023

نخستین مبادله بزرگ توافق صلح نبود. باج بود. پس از هفته‌ها میانجی‌گری قطر، مصر و آمریکا، اسرائیل و حماس در اواخر نوامبر 2023 توقفی در نبرد را اعلام کردند تا زنان، کودکان و نوجوانان با زندانیان عربی که در دست اسرائیل بودند مبادله شوند. گاه‌شمار جنگ Anti-Defamation League ثبت می‌کند که 105 گروگان، بیشترشان زن و کودک، در چند مرحله در ازای حدود 240 زندانی عرب آزاد شدند که بیشترشان به جرم جنایات خشونت‌آمیز زندانی بودند. گردآوری Jewish Virtual Library از مبادله‌های زندانیان همان 105 نفر را ثبت می‌کند، به تفکیک 81 اسرائیلی، 23 تایلندی و یک فیلیپینی، و همان 240 زندانی را. روایتی بعدی از FDD آزادی‌های نوامبر را 81 اسرائیلی و 24 غیراسرائیلی توصیف کرد که بسیاری‌شان کارگران خارجی ربوده‌شده بودند.

توقف در 24 نوامبر آغاز شد و تمدید شد. در پایان ماه فرو پاشید وقتی حماس، به گزارش FDD، از ارائه فهرست زنان و کودکان باقی‌مانده سر باز زد و شلیک موشک را از سر گرفت. این توافق کودکان و بسیاری از زنان را به خانه بازگرداند. بیشتر مردان، یا سربازان، یا مردگان را بازنگرداند. نبرد از سر گرفته شد. در سال پس از آن نیروهای اسرائیلی شمار اندکی از گروگان‌های زنده را در یورش‌ها نجات دادند، از جمله Fernando Marman و Louis Har از نیر یتسحاق در فوریه 2024، و چهار اسیر نووا، Noa Argamani، Almog Meir Jan، Andrey Kozlov و Shlomi Ziv، از نصیرات در ژوئن. آنان همچنین پیکرهایی را از تونل‌ها بازگرداندند. هر عملیات را ارتش اسرائیل و پوشش پیوسته FDD مستند کرده‌اند. این‌ها استثنا بودند. بیشتر اسیران باقی‌مانده در غزه ماندند.

توافق‌های 2025 و مردگان

توافق دوم، با مشارکت آمریکا، قطر و مصر، در ژانویه 2025 اجرایی شد. American Jewish Committee، با خلاصه کردن شرایط منتشرشده، گفت حماس باید در مرحله نخست شش‌هفته‌ای 33 گروگان را آزاد می‌کرد: زنان و کودکان، مردان 50 سال به بالا، و غیرنظامیان زخمی، از جمله دو آمریکایی. نخستین سه زن زنده، Romi Gonen، که از نووا برده شده بود، و Emily Damari و Doron Steinbrecher، که از کفر عزه برده شده بودند، در 19 ژانویه بیرون آمدند. هر شنبه پس از آن اسیران زنده بیشتری و، چنان‌که این مرحله می‌طلبید، مردگان را آورد.

ببینید حماس با مردگان چه کرد. در 20 فوریه 2025 چهار تابوت را تحویل داد که گفت حاوی Shiri Bibas، Ariel، Kfir و Oded Lifshitz است، پس از نمایشی صحنه‌آرایی‌شده در خان یونس که FDD آن را مراسمی طراحی‌شده به دست حماس توصیف کرد که در آن تابوت‌های سیاه روی صحنه رژه داده شدند. کارشناسان پزشکی قانونی اسرائیل Ariel، Kfir و Lifshitz را شناسایی کردند. پیکر چهارم Shiri Bibas نبود. بعدتر مشخص شد پیکر زنی عرب از غزه بود. حماس سپس بقایایی را تحویل داد که اسرائیل آن را Shiri شناسایی کرد. Hagari، سخنگوی ارتش اسرائیل، گفت یافته‌های پزشکی قانونی و اطلاعات نشان می‌داد این دو پسر «در حمله هوایی کشته نشدند» بلکه «با خونسردی به قتل رسیدند» و «تروریست‌ها به آن دو پسر کوچک شلیک نکردند — آنان را با دستان خودشان کشتند»، برخلاف ادعای پیشین حماس. این یافته‌ها از آنِ اسرائیل بودند؛ Hagari گفت با شرکای خارجی در میان گذاشته شدند. یک کودک پیش‌دبستانی و یک نوزاد، و سازمانی تروریستی که تابوت‌هایشان را به نمایش تبدیل کرد.

پس از مرحله نخست، نبرد از سر گرفته شد. توافق سوم، بخشی از آتش‌بسی با میانجی‌گری آمریکا در اکتبر 2025، حماس را ملزم کرد همه کسانی را که هنوز نگه داشته بود، زنده و مرده، بازگرداند. CNN گزارش داد که 20 گروگان زنده آخر در 13 اکتبر 2025 آزاد شدند. American Jewish Committee ثبت کرد که اسرائیل در ازای آن 2,058 زندانی عرب را آزاد کرد. مردگان کندتر آمدند. Jewish Virtual Library گزارش داد که حماس مهلت اولیه را از دست داد و هر بار فقط چند تابوت منتقل کرد؛ دست‌کم یک بار، آزمایش پزشکی قانونی نشان داد پیکری که تحویل داده شد گروگان نبود. در 27 ژانویه 2026، به گزارش Fox News، Steve Witkoff، فرستاده آمریکا، گفت «همه 20 گروگان زنده و همه 28 گروگان درگذشته در غزه اکنون بازگردانده شده‌اند»، پس از آنکه بقایای Ran Gvili، افسر پلیس اسرائیل، شناسایی شد. انجمن خانواده‌های گروگان‌ها و مفقودان از دولت آمریکا قدردانی کرد. نخست‌وزیر Benjamin Netanyahu بعدتر گفت: «ما تک‌تکشان را بازگرداندیم.» CNN یادآور شد که او به‌ندرت می‌افزود که همه‌شان زنده بازنگشتند.

خانواده‌هایی که رها نکردند

انجمن خانواده‌های گروگان‌ها و مفقودان پس از حمله 7 اکتبر شکل گرفت. خویشاوندانی بی هیچ درجه نظامی و بی هیچ مجرای دیپلماتیک، یکی ساختند: چادری و سپس میدانی در تل‌آویو که میدان گروگان‌ها شد، تجمع‌های هفتگی، و پوسترهایی با چهره کودکان و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها. American Jewish Committee گفته است با بیش از 50 خانواده از این خانواده‌ها کار کرد. خواسته مشترکشان: اسیران هرگز نباید به امری انتزاعی تبدیل شوند.

تا زمانی که آخرین گروگان‌های زنده بیرون آمدند، برخی از آن پوسترها پیش‌تر عکس مردگان بودند. کودکان Bibas یک نوزاد و یک کودک پیش‌دبستانی بودند. Hersh Goldberg-Polin، 23 ساله، که از نووا برده شده بود، در 2024 همراه با پنج نفر دیگر در تونلی به قتل رسید که نیروهای اسرائیلی بعدتر پیکرهایشان را بازگرداندند. کارگران تایلندی که برای چیدن میوه آمده بودند دور از خانه جان باختند.

چه کسی آنان را برد

یک تمایز باقی می‌ماند. در یک سو، دولتی دموکراتیک که شهروندانش به‌تلخی بر سر بها بحث کردند، و با این حال بازگرداندن غیرنظامیان به خانه را وظیفه‌ای عمومی دانستند. در سوی دیگر، گروه‌های تروریستی‌ای که نوزادان، کارگران کشاورزی و شرکت‌کنندگان یک جشنواره را به‌عنوان برگ چانه‌زنی بردند، آنان را در تونل‌ها نگه داشتند، و تابوت‌هایشان را روی صحنه گذاشتند. غیرنظامیان غزه در جنگی که پس از 7 اکتبر آمد بهایی وحشتناک پرداختند. این تغییر نمی‌دهد که چه کسی گروگان‌ها را برد، یا کسانی که از اسارت جان به در بردند می‌گویند آن چگونه بود. هر کس درباره این جنگ سخن می‌گوید و گروگان‌ها را کنار می‌گذارد، دلیل آغاز آن را پنهان می‌کند.

روایت خود افسران از جنگ را در نازا: داستان واقعی ببینید. سپس ارتش اسرائیل چگونه گروگان‌ها را در غزه پیدا می‌کند و داروی گروگان‌ها در غزه: آنچه فیلم ارائه می‌کند را بخوانید.