# Ang gusto ng BDS, sa sariling salita ng mga tagapagtatag nito

Tinatarget ng panawagan ng BDS noong 2005 at ni Omar Barghouti ang Israel bilang estadong Hudyo, hindi patakaran. Kaya diskriminasyon ang BDS sa maraming gobyerno.

## Mga pangunahing punto

- Noong Hulyo 9, 2005, naglabas ang mga organisasyong Arabo ng isang panawagan sa boycott na kinabibilangan ng “karapatang bumalik” ng mga refugee sa Israel (Foundation for Defense of Democracies).
- Sinabi ng tagapagtatag ng BDS na si Omar Barghouti, “Tinututulan namin ang isang estadong Hudyo sa anumang bahagi ng Palestine” (U.S. House, H. Res. 246, Jewish Virtual Library).
- Binibilang ng Jewish Virtual Library ang 38 estado ng U.S. na may mga batas, kautusan o resolusyong pumipigil sa mga boycott ng Israel.
- Noong Mayo 2019, sinabi ng Bundestag ng Germany na antisemitiko ang mga pamamaraan ng BDS at inihambing ang mga taktika nitong “Don’t buy” sa islogang Nazi laban sa mga Hudyo (Foundation for Defense of Democracies).

Hinihiling ng kampanyang Boycott, Divestment and Sanctions, ang BDS, sa mga mamimili, kampus, simbahan, unyon, kompanya at gobyerno na ihiwalay ang Israel hanggang matugunan nito ang isang nakapirming listahan ng mga pampulitikang hinihingi. Tinatawag ito ng mga nag-oorganisa nito na di-marahas na presyon, na hinulma sa pakikibaka laban sa apartheid sa South Africa. Sige. Huwag itong hatulan ayon sa mga islogan nito. Hatulan ito ayon sa nagtatag na teksto nito at sa mga nakatalang salita ng pinakakilalang tagapagtatag nito. Hindi nagpoprotesta ang mga dokumentong iyon laban sa iisang gabinete o iisang pamayanan. Nagtatakda sila ng mga kondisyong, kapag natugunan ayon sa depinisyon ng mga may-akda nito, ay tatapos sa Israel bilang isang pambansang estado ng mga Hudyo.

## Ang talagang sinasabi ng panawagan noong 2005

Noong Hulyo 9, 2005, naglabas ang isang koalisyon ng mga grupong Arabo ng Palestinian Civil Society Call for BDS. Itinatala ng Foundation for Defense of Democracies ang tatlong hinihingi nito. Una, wakasan ang tinatawag ng panawagan na okupasyon at kolonisasyon ng “lahat ng lupaing Arabo” at lansagin ang harang sa West Bank. Ikalawa, kilalanin ang “ganap na pagkakapantay” ng mga Arabong mamamayan ng Israel. Ikatlo, “igalang, protektahan at itaguyod ang mga karapatan ng mga Palestinian na refugee na bumalik sa kanilang mga tahanan at ari-arian,” isang wikang iniuugnay ng panawagan sa isang rekomendasyon ng General Assembly noong 1948 ([FDD](https://www.fdd.org/wp-content/uploads/2020/01/fdd-report-war-by-other-means-a-history-of-anti-israel-boycotts-from-the-arab-league-to-bds.pdf)).

Ang ikatlong hinihingi ang bisagra, at bihira itong marinig na ipinaliliwanag sa mga Kanluraning manonood. Itinuturing ng BDS ang pagbabalik, kabilang para sa mga susunod na henerasyong nag-aangkin ng katayuang refugee, bilang di-mapag-uusapang karapatang pumasok sa Israel sa loob ng mga armistice line noong 1949. Gawin ang aritmetika. Batay sa mga numerong inilathala mismo sa site ng BDS, binanggit ng FDD ang mahigit 7.25 milyong taong inilalarawan bilang mga Arabong refugee, laban sa mga 6.7 milyong Hudyo at 1.9 milyong Arabong mamamayan ng Israel. Iginigiit ni Omar Barghouti, sa sarili niyang aklat, ang walang limitasyong pagbabalik para sa lahat ng nag-aangkin ng katayuang iyon, kabilang ang mga inapo ng mga umalis noong 1948. Ang konklusyon ng FDD: papalitan ng ganoong pagbabalik ang isang demokrasyang may mayoryang Hudyo ng isa pang estadong may mayoryang Arabo. Ibinabasura ni Barghouti ang demograpikong pagtutol bilang pagtatanggol sa tinatawag niyang kolonyal na kaayusan. Hindi iyan hindi pagkakaintindihan. Iyan ang pagtatalo (FDD).

Umaabot din nang lampas sa West Bank ang unang hinihingi. Hindi kailanman binibigyang-kahulugan ng panawagan ang “lahat ng lupaing Arabo.” Binabanggit ng FDD na ang pagwawakas sa kontrol ng Israel sa “lahat” ng ganoong lupain ay nagpapahiwatig na hindi lehitimo ang kontrol ng Israel kahit sa loob ng mga linya noong 1949. Kaya ang pag-alis ng Israel sa lugar na tinatawag ng mga Israeli na [Judea at Samaria](https://nazadocumentary.com/fil/blog/what-is-judea-and-samaria) ay hindi magiging sapat, ayon sa sariling tatlong-bahaging pagsubok ng kampanya.

## Ang mga tagapagtatag, sa sarili nilang mga salita

Si Omar Barghouti, ipinanganak sa Qatar sa mga Arabong magulang, ay tumulong maglunsad ng Palestinian Campaign for the Academic and Cultural Boycott of Israel noong 2004 at siya ang pangunahing pampublikong mukha ng BDS ([Influence Watch](https://www.influencewatch.org/person/omar-barghouti/)). Binuo ang Palestinian BDS National Committee sa Ramallah noong 2007 para i-coordinate ang gawain. Sinusundan ng maraming mananaliksik ang estratehiya ng paghihiwalay pabalik pa, sa NGO Forum sa kumperensya sa Durban noong 2001, na nanawagan ng “kumpleto at ganap na paghihiwalay sa Israel” ([FDD](https://www.fdd.org/wp-content/uploads/2020/07/fdd-monograph-boykott.pdf)).

Hindi kailanman naging malabo si Barghouti. Sinipi siya ng U.S. House of Representatives, sa H. Res. 246 noong Hulyo 23, 2019: “Tinututulan namin ang isang estadong Hudyo sa anumang bahagi ng Palestine. Walang Palestinian, makatwirang Palestinian, hindi traydor na Palestinian, ang kailanman tatanggap ng isang estadong Hudyo sa Palestine” ([Jewish Virtual Library](https://www.jewishvirtuallibrary.org/house-passes-resolution-opposing-boycott-against-israel-h-res-246)). Itinatala ng pagtitipon ng parehong aklatan ng kanyang mga pahayag na ang kalalabasang iisang estado ay magiging “isang unitary state, kung saan, ayon sa depinisyon, magiging minorya ang mga Hudyo,” at na kung babalik ang mga refugee ayon sa mga kondisyon ng BDS, “ang Palestinian na minorya ay magiging Palestinian na mayorya ng tinatawag ngayong Israel” ([JVL](https://www.jewishvirtuallibrary.org/bds-in-their-own-words)). Sinabi ito ni Ahmed Moor, na sumusulat bilang tagapagtaguyod ng BDS, sa iisang pangungusap: “Ang ibig sabihin nga ng BDS ay ang wakas ng estadong Hudyo.” Walang nagpaparapreys sa kanila. Kanila ang mga salitang ito.

Ginagamit ng Anti-Defamation League ang rekord na iyon para ihiwalay ang BDS sa presyong nakatuon sa isang napagkasunduang kalalabasang dalawang estado. Nang suportahan ng dalawang iskolar na nagpapakilalang Zionist ang boycott bilang paraan para iligtas ang isang estadong Hudyo katabi ng isang Arabong estado, tinanggihan sila ni Barghouti dahil sa pagtatangkang “angkinin” ang BDS. Sa kanyang salaysay, ang problema ay hindi lamang ang presensya ng Israel matapos ang 1967. Ito ay ang pag-iral ng Israel bilang isang estadong Hudyo ([ADL](https://www.adl.org/resources/article/think-twice-jumping-bds-bandwagon)).

## Mga resulta, mga pagbaligtad, at ang rekord sa ekonomiya

May mga taktikal na tagumpay ang BDS: mga resolusyon ng student government, ilang boto ng simbahan at unyon, presyon sa mga pangkulturang venue, at ilang desisyon ng korporasyon tungkol sa mga operasyon sa West Bank. Totoo ang mga pangyayaring iyon, at ina-advertise ito ng kilusan. Hindi nila nagawa ang paghihiwalay na hiningi ng panawagan noong 2005. Napagpasyahan ng kasaysayan ng Jewish Virtual Library tungkol sa kampanya na wala itong epekto sa mga patakaran ng Israel at hindi makabuluhan ang epekto sa ekonomiya ng Israel, habang nanatiling matatag ang kalakalan ng U.S. at Israel, na ang mga import at export ay umabot sa kabuuang mahigit $38 bilyon sa panahong sinuri nito ([JVL](https://www.jewishvirtuallibrary.org/bds-movement)).

At sino ang nagbabayad kapag gumana ito? Kung saan inilipat ng mga kompanya ang mga planta, kung minsan ay nawawalan ng trabaho ang mga Arabong manggagawa sa Judea at Samaria. Nag-empleyo ang SodaStream ng mga Israeli at lokal na Arabo sa isang lugar sa West Bank, saka inilipat ang produksyon sa Negev, at patuloy na tinarget ng BDS ang kompanya matapos ang paglipat. Binabanggit ng mga opisyal ng Israel at ng ilang lider ng negosyo ang ganitong mga kaso bilang ebidensya na pinipinsala ng kampanya ang mga taong sinasabi nitong kinakatawan ([FDD](https://www.fdd.org/analysis/2020/01/20/war-by-other-means/)).

Nagpasa ang mga akademikong asosasyon ng mga boycott sa Israel, kabilang ang isang boto noong 2013 ng American Studies Association. Tumanggi ang mga unibersidad na sumunod sa malaking bilang: binabanggit ng FDD na mahigit 450 presidente ng kolehiyo at unibersidad ang lumagda sa isang pahayag laban sa mga akademikong boycott noong 2007, at itinatala ng Jewish Virtual Library na hindi bababa sa 250 unibersidad ang tumanggi sa mga boycott ng Israel o ng mga akademikong institusyon ng Israel (FDD). Kahit ang presidente ng Palestinian Authority na si Mahmoud Abbas ay nagsabi sa South Africa noong 2013 na hindi niya sinusuportahan ang boycott ng Israel mismo, habang hinihiling sa iba na i-boycott ang mga pamayanan. Hindi iisang proyekto ang PA at ang BDS (FDD).

## Kung bakit tinatawag itong diskriminasyon ng mga gobyerno

Tinrato ng mga Kanluraning gobyerno ang mga boycott ng Israel na nakabatay sa nasyonalidad sa paraang tinrato nila ang mas lumang boycott ng Arab League: bilang diskriminasyon sa komersyo, hindi karaniwang pagtutol. Binibilang ng Jewish Virtual Library ang 38 estado ng U.S. na may mga batas, executive order o resolusyong pumipigil sa mga pampublikong kontrata sa, o pamumuhunan sa, mga kompanyang nagboboycott sa Israel. Noong 2023, tumanggi ang U.S. Supreme Court na dinggin ang Arkansas Times v. Waldrip, na nag-iwan sa bisa ng isang hatol ng Eighth Circuit na hindi nilabag ng batas ng Arkansas sa sertipikasyon ng kontratista ang First Amendment gaya ng pagkakalapat nito sa kasong iyon ([JVL](https://www.jewishvirtuallibrary.org/anti-bds-legislation)). Tinutulan ng H. Res. 246 ang BDS habang pinagtitibay ang karapatan ng mga Amerikano na punahin ang anumang gobyerno, kabilang ang sa Israel, at naipasa ito sa botong 398–17 noong Hulyo 23, 2019 ([JVL](https://www.jewishvirtuallibrary.org/house-passes-resolution-opposing-boycott-against-israel)).

Pinagtibay ng Bundestag ng Germany, noong Mayo 17, 2019, ang isang resolusyong nagsasabing ang “mga argumento at pamamaraan ng BDS Movement ay anti-Semitiko.” Sinabi ng teksto na ang mga taktika ng BDS ay “hindi maiiwasang pumupukaw ng mga kaugnayan sa islogang Nazi na ‘Kauft nicht bei Juden!’” — “Huwag bumili sa mga Hudyo!” Pampulitika ang boto, hindi kodigo kriminal, at hindi legal na umiiral (FDD). Pinagtibay ng pinakamataas na hukuman ng France, noong Oktubre 20, 2015, ang mga hatol sa mga aktibistang humimok ng boycott ng isang supermarket sa mga produkto ng Israel, at itinuring ang panawagan bilang panunulsol sa diskriminasyon batay sa pambansang pinagmulan ([AJC](https://www.ajc.org/news/how-france-made-boycotting-israeli-products-illegal)). Hindi itinuring ng mga pambansang lehislatura at hukuman ang BDS bilang karaniwang pagtutol.

Hindi nakasalalay ang paratang ng diskriminasyon sa pagpapatahimik sa pagpuna sa patakaran ng Israel. Nakasandal ito sa isang dobleng pamantayan at sa isang huling kalagayan. Sa lahat ng estado sa mundo na inaakusahan ng mga pang-aabuso, at sa lahat ng bansang binibigyang-kahulugan ng isang bayan, ang estadong Hudyo lamang ang pinipili ng BDS para sa pang-ekonomiya at pangkulturang parusa, at itinuturing nito ang mga unibersidad, artist at sibilyang Israeli bilang mga lehitimong target. Sinabi ng H. Res. 246 na ang kilusan ay “hindi kumikilala, at tahasang itinatanggi ng marami sa mga tagasuporta nito, ang karapatan ng bayang Hudyo sa pambansang sariling pagpapasya.” Iyan ang linyang iginuguhit ng maraming gobyerno. Karaniwan ang pagprotesta sa isang patakaran. Iba na ang isang kampanyang ang mga tagapagtatag ay tumatanggi sa soberanya ng mga Hudyo “sa anumang bahagi ng Palestine.”

## Matapos ang Oktubre 7

Matapos ang Oktubre 7, 2023, naging imposibleng hindi mapansin ang linya. Sa pananaw ng BDS, ang masaker ng teroristang organisasyong Hamas at ang urban na digmaang sumunod ay karagdagang batayan para ihiwalay ang Israel. Itinala ng FDD ang kampanyang pumupuri sa “makatwirang paggamit ng armadong paglaban laban sa militar at mga sibilyan ng mga mapang-api,” sa halip na ituring ang isang kilusang nakatuon sa pagwawakas sa Israel bilang estadong Hudyo bilang hadlang sa kapayapaan ([FDD](https://www.fdd.org/analysis/2023/10/13/the-bds-campaign-embraces-hamas-massacre-and-the-world-will-remember/)). Kung gusto mo ang rekord ng IDF sa pagpili ng target mula sa mga taong nagsagawa nito, sa halip na ang buod ng kampanya tungkol dito, panoorin ang [Naza: Ang Totoong Kuwento](https://nazadocumentary.com/fil/film) at basahin ang aming tala tungkol sa [akusasyon ng genocide](https://nazadocumentary.com/fil/blog/the-genocide-claim).

Simple ang pagsubok: nakatayo pa rin ang panawagan noong 2005, kaya basahin ito ayon sa pagkakasulat. Saka tanungin ang sinumang lumalagda rito kung aling bahagi ng Israel ang iiwan nilang nakatayo. Sumagot na si Barghouti: hindi “anumang bahagi.”